tag:blogger.com,1999:blog-51040688301972215652012-02-15T20:54:53.748+05:30ඔබ මෙක කියවනවද?? <br> එහෙනම් මරණය හමු වේවි කවද හරි. <br> එසේනම් මැරෙනකම් ජීවත් වෙන මා සමග රැඳෙන්න.<br> මරණය හමුවෙන තුරා!!!මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.comBlogger2391100tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-42793177279994829932012-02-13T00:00:00.047+05:302012-02-13T00:00:00.592+05:30මේ කතාව මන් දැක්කේ 2012-02-05 වෙනි ඉරිදා රාවය පත්තරේ තියෙන නාලක ගුණවර්ධන ලියන සිව්මංසල කොළුගැටයා ලිපියේ. සති පතා පලවෙන කොලමට වසරක් සපිරීම නිසා කතුවරයා විසින් තමාවම විවේචනය කිරීමක් තමා එහි තිබුනේ.<br /><br />බ්ලොග් ලියන්න පටන් ගන්න සමහර බ්ලොග් කරුවන්ටත් මේක වෙනවද කියලා වෙලාවකට මට හිතෙනවා මුල් කාලයේ ඉතා රසවත් ලිපි ලියන බ්ලොග්කරුවන්ගේ ලිපි කාලයක් යනකොට මුල්කාලය තරන්ම හොඳ නොවීමට මේක හේතුවක් වෙන්න ඇති. කමෙන්ට් හරහා ඇත්තම තත්වයට වඩා ඉහලින් ඔසවා තබන බ්ලොග් කරුවන් පසුව ඔවුන්ගේ ලිපියට වඩා තමාව රැක ගැනීම කෙරෙහි අවදානය යොමු කරන්න පටන් ගන්නවා, එවිට වෙන්නේ ලිපිය අසාර්ථක නිර්මාණයක් බවට පත්වීම. කමෙන්ට් අඩුවීම හරහා මෙය නිර්ණය කරගන්න අමාරුයි මොකද දවසින් දවස බ්ලොග් ලියන්න අලුතින් පිරිසක් එකතුවෙන නිසා.<br /><br />හිතන තරන්ම මේක ලේසි කටයුත්තක් නොවෙන්න පුළුවන්. බ්ලොග් ලිපියක් පලකලාට පසු ඒක කියවන අය තමන් ගැන මොනවා හිතයිද. මේක කොහොම තේරුම් ගනීද කියවන අය තරහා වෙයිද වගේ නොයෙක් දේවල් හිතන්න පටන් ගත්තාම ඇත්තටම අපේ අවධානය යොමු වෙන්නේ ලියමින් සිටින ලිපිය ගැන නෙමෙයි අපි ගැන. ලිපිය හරහා අපි අපේ තත්වය රැක ගන්න උත්සාහ කරනවා මිසක් ලිපියේ ගුණාත්මක භාවය වැඩි කිරීම කියන එක ගැන නෙමෙයි ඊට පස්සේ හිතන්නේ.<br /><br />කමෙන්ට් කරන සෑම විටම අපි සැබෑ ආදහස් ප්‍රකාශ කරනවද? පහුගිය දවස් වල ෆේස් බුක් එකේ කවි ගැන විචාර කිරීම කියලා ගිය සංවාදයක බොහෝ දෙනෙක් ප්‍රකාශ කරලා තිබුනේ ඔවුන් බොහෝ විට කවි වලට අදහස් ප්‍රකාශ කරන්නේ නැහැ මොකද ඒවා දැම්මහම ඒ ලියපු අය ඔවුන්ව මිතුරු ලැයිස්තුවෙන් ඉවත් කරනවා බැනලා පණිවිඩ එවනවා වැනි දේ නිසා. ඒක නිසා ඔවුන් ලයික් එකක් පමනක් දමා යනවා කියලා. කවි වලට නම් කිසියම් රාමුවක් තිබ්බට බ්ලොග් වලට එහෙම්මම කියන්න බැහැ නමුත් කවි හෝ බ්ලොග් හෝ වේවා ඒවායේ සැබෑතත්වයට වඩා වැඩි තත්වයක් තිබෙන බව පැවසීමෙන් ඇත්තටම වෙන්නේ ලියන කෙනාගේ හැකියාවන් තවත් දුර්වල වීම.<br /><br />මම හිතන්නේ බ්ලොග් කියවන අයත් බ්ලොග් ලිපි ගැන සැබෑ අදහස් දක්වන්න පටන් ගත්තොත් අනාගතේ දැනට තියෙනවටත් වඩා හොඳ නිර්මානාත්මක දේවල් බ්ලොග් හරහා අපිට කියවන්න ලැබේවි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-4279317727999482993?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-9331118262743239212012-02-06T00:00:00.025+05:302012-02-06T00:00:00.159+05:30ජීවන වියදම දවසින් දවස ඉහල යනවා. බලමුකෝ ඒකෙත් හැටි<br /><br /><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td>සංස්ථා ඔල්ඩ් අරක්කු බෝතලයයි </td><td>:</td><td>810/= </td></tr><tr><td>ගෝල්ඩ් ලීෆ් සිගරට් පැකට් එකයි</td><td>:</td><td>264/= </td></tr><tr><td>අලියා සෝඩා පොඩි බෝතලයයි</td><td>:</td><td>65/=</td></tr><tr><td>පොඩි කොකා කොලා එකයි</td><td>:</td><td>85/=</td></tr><tr><td>රටකජු ග්රෑම් 100</td><td>:</td><td>40/=</td></tr><tr><td>කඩල ග්රෑම් 100</td><td>:</td><td>40/=</td></tr><tr><td>බුලත් විටයි</td><td>:</td><td>10/=</td></tr><tr><td>ඔක්කොම</td><td>:</td><td>1314/=</td></tr></tbody></table><br /><a href="http://maranaya.blogspot.com/2008/10/blog-post_30.html">2008 ඔක්තොම්බර් ඔය ටිකට ගිහින් තියෙන්නේ 1022</a><br /><a href="http://maranaya.blogspot.com/2009/05/blog-post.html">2009 මැයි මේ ටිකටම 1091 ගිහින්</a><br />මේ දවස් වල 1314ක් යනවා.<br /><br />ඉතින් මේක කරන්න බැහැනේ අපි වියදම් අඩු කිරීමක් කලා<br /><br /><table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td>සංස්ථා ඕල්ඩ් නැතුව ගල් බොන්න පුරුදු උනා </td><td>:</td><td>730/=</td></tr><tr><td>සිගරට් 12ක් නැතුව 6ක් විතර ගත්තා </td><td>:</td><td>132/=</td></tr><tr><td>සෝඩා ලොකු බෝතලයයි </td><td>:</td><td>125/=</td></tr><tr><td>වඩේ 25 </td><td>:</td><td>50/=</td></tr><tr><td>මුළු වියදම </td><td>:</td><td>1037/=</td></tr></tbody></table><br />සෙල්ලං නැහැ දැන් <strike>කාලා</strike> බීලා ඉන්න එකත්<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-933111826274323921?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com45tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-51704456120186585812012-01-30T00:00:00.000+05:302012-01-30T00:00:02.069+05:30<br />පහුගිය දවසක ගොඩගේ පොත් හලට ගියවෙලාවේ , ගොඩගේ එකේ පරණ පොත් තියෙන තැනක තිබිලා පොතක් ගත්තා "සභ්‍යලතාගේ හිරිඔතප් බිඳි වගයි - හර්ෂ ශ්‍රී විජයසිංහ". එකේ තිබ්බ නමයි මුල පිටුවේ තිබ්බ කාටූන් ටිකයි නිසා නිල් පාට පොතක් කියලා හිතන් ගත්තට මොකද ඒක චන්ද්‍ර අනගිරත්නගේ නරලොව හොල්මන් වගේ පොතක් ඒත් ඒ අහලකින්වත් තියන්න නම් බැහැ.<br /><br />මේ පොතේ එක කතාවක් තියෙනවා ඒකේ ප්‍රධාන චරිතෙට ඉන්න විවාහක පිරිමියාගේ රැකියාව නැති වෙනවා, ඊට පස්සෙ අතේ මිටේ සල්ලි හිඟ වෙනකොට අනික් එයාගෙන් ණයට සල්ලි ගත්ත අයත් මග අරිනවා. ඒ මනුස්සයට සල්ලි ලැබෙන්න තියෙන වෙනත් ආදායම් මාර්ගත් අඩු වෙනවා. මේ මනුස්සයා කරන්නේ බිරිඳගේ රත්තරන් බඩු ටික උගස් කරලා අළුත් ඇඳුම් පැළඳුම්, ළමයට අලුත් බයිසිකලයක්&nbsp; එහෙම අරගෙන ගෙදරත් තින්ත ගාලා අළුත් වැඩියා කරලා බොරු ප්‍රචාරයක් යවනවා දැන් මිනිහට කලින්ටත් වැඩිය සරුයි කියලා. ඒතකොට අර කලින් මගඇරපු යාළු මිත්‍රයෝ හිටන් ආයි ඇවිත් පරණ ණය මුදල් ලැබිලා අනික් ආදායම් මාර්ගත් හරි ගිහින් මිනිහගේ සියළු අග හිඟ කම් නැති වෙනවා. <br /><br />මේක තමා ගොඩක් වෙලාවට වෙන්නේ බාහිර පෙනුමට රැවටිලා ණය ගනු දෙනු කලාට ගොඩක් වෙලාවට ඔය ලොකු ලොකු සල්ලි තියෙන උදවිය වගේ පෙනී ඉන්න අය තමා අනික් අයගෙන් ගන්න සල්ලි වංචා කරන්නේ. වැඩිය සල්ලි නැතත් සාමාන්‍ය උදවිය එහෙම කරනවා සාපේක්ෂව අඩුයි<br /><br />අපේ අල්ලපු ගෙදර ඉන්න මනුස්සයා ලඟදි රස්සාව නැති වෙලා, වෙන කිසිම ආදායම් මාර්ගයකුත් ඒ මනුස්සයට නැහැ. දවසක හදිස්සියේ එයා ඇවිත් රුපියල් 1000ක් ණයට ඉල්ලනවා. ලඟ තියෙන හංදියේ ඉන්න කඩේ මුදලාලි,&nbsp; බස් එහෙමත් තියෙනවා චෙක් එකක සල්ලි හවස ලැබෙනවා ඒ ලැබුනම බේරන්නම් කියලා ණයට ලක්ෂයක් ඉල්ලනවා. මේ අවස්තා දෙකෙන් පළවෙනි කෙනාට අපි සල්ලි දෙන්නේ නැහැ මොකක් හරි කියලා මග අරිනවා නමුත් මුදලාලිට අතේ තියෙන රත්තරන් බඩුවක් හරි උගස් කරලා සල්ලි ගිහින් දෙනවා. මුදලාලිට සල්ලි දෙන්නේ හදිස්සියකදි උදව් කරයි කියලා හිතාගෙනත්. ඒත් අන්තිමේ අපිට මුදලාලිගෙන් උදව්ත් නැහැ දීපු සල්ලිත් නැහැ. ලොකු ලොකු සල්ලි කාරයෝ වගේ පෙනී හිටින අය තමා ගොඩක් වෙලාවට අනික් මිනිස්සුන්ට පොලු තියන්නේ. අතේ මිටේ එහෙමට සල්ලි නැති උදවිය ඇත්තටම බැරිකමකට මිසක් කපටි කමට කාටවත් පොළු තියන්නේ නැහැ. <br /><br />මම නම් සාමාන්‍යයෙන් ණය ගණු දෙනු කරනවා බොහෝම අඩුයි. කාගෙන් හරි ඉල්ල්ලාම නැති තරම්. මගෙන් කවුරු හරි ඉල්ලුවොත් අතේ සතේ නැහැ කියලා බේරෙනවා ඒ ඇරෙන්න මට උවමනා උනොත් අතට කීයක් හරි ලැබෙනකම් ඉවසගෙන ඉන්නවා මිසක් කාටවත් ණය වෙන්න නම් යන්නේ නැහැ.<br /><br />ඉස්සර කිව්වේ ණයට දීමෙන් මිතුරත් මුදලත් නැති වේ කියලා ඒත් දැන් කියන්නේ ණයට දීමෙන් මුදලත් මිතුරාත් බිරිඳත් නැති වේ කියලා<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-5170445612018658581?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-91517841307980973562011-07-31T00:01:00.004+05:302011-07-31T00:01:00.718+05:30සමහර වෙලාවට අපිට එදිනෙදා ජීවිතේ මුහුණ දෙන ප්‍රශ්න ගැන අපේ යාළු හිතමිත්‍රාදීන් එක්ක කියනවා එහෙම වෙලාවට ඒ අයත් ඒ අයට හිතෙන විදිහේ නොයෙක් උපදෙස් දෙනවා. "මෙහෙම කරපන්" "අරහේම කරපන්" වගේ දේවල් වලින්.<br /><br />උදාහරනෙකට රස්සාවකට ගැටළුවකදි වෙන කෙනෙක් කියාවි "උඹට තිබ්බේ බොසාට මෙහෙම කියන්න" හැබැයි එහෙම කියලා රස්සාව නැති උනොත් අර කියපු කෙනාම කියාවි එහෙනම් උඹම වෙන ජොබ් එකක් හොයා ගනින් කියලා වගේ. ගෙදර ප්‍රශ්නෙකදි ගෙදර කෙනාට "ඉන්න බැරිනම් යන්න කියපන්" වගේ උපදෙසක් දෙන කෙනෙක් ආපහු සමගි කරන්න ඒවිද නම් කියන්න බැහැ. අසල්වැසියන්ගේ ගැටළුවකදී ඔවුන්ට පාඩමක් උගන්නන්න කියන උදවිය හදිස්සියකදී අපිට උදව්වකට එන්නේ නැහැ ඒක නිසා ගොඩක් වෙලාවට අපිට සිද්ද වෙනවා අපිට අවාසි වෙන වගේ තීරණ වලට පවා යාමට. ඒ වෙලාවට එහෙම අවාසියි වගේ හිතුනත් සමහර විට ඒ දේවල් දිගුකාලීනව අපිට වාසිදායක වෙන්නත් බැරිකමක් නැහැ.<br /><br />මෙහෙම කියන්න හිතුනේ පහුගිය දවස්වල මගේ හිත්වතුන්ට සිද්ධ වෙච්ච සමහර සිතුවීම් සහ ඒවාට ඔවුන් ක්‍රියාත්මක උන ආකාරයත් වටේ ඉන්න අය ඒ ගැන කියන දේවලුත් නිසා. කෙලින්ම සිදුවීම් වලට සම්බන්ද අය පුළුවන් තරම් ඔවුන්ගේ අනාගත ආරක්ෂාවට කටයුතු කරත් එලියේ ඉන්න අය කියන්නේ ඊට වඩා සැර ප්‍රතිචාර දක්වන්න ඕනේ කියලා. හැබැයි එහෙම කරලා පස්සේ ප්‍රශ්නයක් උනොත් වෙන්නේ මුල් පාර්ශවේට එහෙම නැතුව අර වටේ ඉන්න අයට නෙමෙයි ඒ වෙලාවට වටේ ඉඳන් උපදෙස් දීපු අය හොයන්නත් නැහැ. සමහර වෙලාවකට හිතෙනවා දක්වපු ප්‍රතිචාර වැඩක් නැහැ කියලත් ඒත් මේ රටේ සිද්ධ වෙන දේවල් බැලුවම වෙන කරන්න දෙයක් නැහැ.<br /><br />මන් නම් හිතන්නේ අනික් අය "එහෙම කරපන්" "මෙහෙම කරපන්" කිව්වට නෙමෙයි අපි අපිට පුළුවන් විදිහට ප්‍රතිචාර දක්වනවා මිසක් "මෙහම කරපන්" "එහෙම කරපන්" කියන අය කියන විදිහට කරන්න ගිහින "එහෙම උනාම" "මෙහෙම උනාම" ඔය කියපු අය නැහැ ඒකට මුහුණ දෙන්න වෙනෙන අපිට තනියම තමා.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-9151784130798097356?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-70688534557072364322011-07-24T14:11:00.000+05:302011-07-24T14:11:59.232+05:30මල්ලිලාට ආදරෙන් කියන්නේ නංගිලා මේ වගේ දේවල් කරයි කියලා මන් හිතන්නේ නැති නිසා.<br /><br />සාමාන්‍යයෙන් මගේ බ්ලොග් එකට කුණු හරප කමෙන්ට් වැටෙනවා හරි අඩුයි මන් ඇනෝනිමස් කමෙන්ට් නවත්තලා තියෙන නිසා වෙන්නත් පුළුවන්. ගොඩක් වෙලාවට කුණු හරප කමෙන්ට් දාන්නේ ඇනෝනිමස් ඇවිත් ඒත් ඉඳලා හිටලා ප්‍රොෆයිල් වලින් ඇවිල්ලත් කුණු හරප කමෙන්ට් දානවා<br /><br />කාලෙකට පස්සේ මන් ඊයේ ලියපු ලිපියට අද කුණු හරප කමෙන්ට් එකක් දාලා තිබ්බා වැරදිලා ලොග් වෙලා දාලා තියෙන්නේ ඒත් මට සහ සමහර විට ඊට කලින් කමෙන්ට් කරපු හැමෝටම වගේ ඒක යන්න ඇති. මොකද අපි ගොඩක් වෙලාවට බ්ලොග් එකක කමෙන්ට් කලාට පස්සේ කමෙන්ට් වලට සබ්ස්ක්‍රයිබ් වෙන නිසා. ඉතින් ගිහින් බැලුවම අළුත් බ්ලොග් එකක්. මාරයාගේ බ්ලොග් එකේ කුණු හරප කමෙන්ට් දාපු උන්ට දීපු ප්‍රචාරේ මාත් දෙයි කියලා හිතුවද දන්නේ නැහැ (මාරයා කරපු වැඩේ වැරැද්දක් එහෙම මන් දකින්නේ නැහැ). හැබැයි මගේ බ්ලොග් එක මාරයාගේ තරම් ජනප්‍රිය එකක් නෙමෙයි ඒක නිසා මන් ප්‍රචාරයක් දීලා වැඩක් නැහැ. <br /><br />අපි හැමෝම වගේ බ්ලොග් ලියන්නේ හිතේ සතුටට එහෙම නැතුව බ්ලොග් වලින් ආර්ථික වාසියක් ලැබෙන්නේ නැහැ. එහෙම ලියන බ්ලොග් කාටවත් බල කරලා කියවන්න කියන්නේ නැහැ ඔයාලම ඇවිත් බලලා කුණුහරප කමෙන්ට් එකක් දාලා යනවා. ඇයි එහෙම අකමැත්තෙන් බලන්නේ. ඊට වඩා හොඳයිනේ නොබල ඉන්නවා. අකමැතිනම් අන්ෆලෝ කරන්න. ඇයි ෆලෝ කර කර බලන්නේ.<br /><br />ඉතින් අන්තිමට කියන්න තියෙනෙන මන් කුණු හරප දන්නවා, මන් හිතන්නේ අවුරුදු 10,11 වගේ කාලේ ඉඳලම මන් කුණු හරප දන්නවා ඒක නිසා දැනට භාවිතයේ තියෙන කුණු හරප ගැන මට දැනගනන් දෙයක් නැහැ මොකෝ මන් සේරම කුණු හරප දන්න නිසා. ඔන්න අළුත් කුණු හරපයක් වගේ හොයා ගත්තා නම් ඇවිත් කියන්න ඒ ඇරෙන්න පරණ් ඒවා ආයි ආයි දාන්න එපා කියලා බැගෑපත්ව ඉල්ලා සිටිනවා. අනික මට හිතාගනන් බැහැ කුණු හරප කමෙන්ට් දැමීම තුලින් ඔයාලා ලබන තෘප්තිය මොකද්ද කියලා . කොල්ලන්ගේ ඒවා නෙමෙයි විශේෂයෙන් මේ කාන්තා පාර්ශවේ අය ලියන ඒවායින්. අපේ ගොඩක් බ්ලොග් කාරියන් ලියන බ්ලොග් වල කමෙන් මොඩරේෂන් දාන්න වෙලා මේ දෙතුන් දෙනෙක් කරන ජරා වැඩේ නිසා. ඔය විදිහට බ්ලොග් එක ජනප්‍රිය කරගන්න නම් බැහැ එතකොට වෙන්නේ ජනඅප්‍රිය වෙන එක තමා. ඒක නිසා ඔහොම කරන්න එපා. අපි හැමෝම වගේ තමන්ගේ බ්ලොග් වලට ආසයි ඒක ලස්සනට තියා ගනන් කැමතියි. ඔයාලා කවුරුත් ගෙදර අය එක්ක කුණු හරපෙන් කතා කරන්නේ නැහැ නේ ඒක නිසා අපි එක්කත් එහෙම අදහස් හුවමාරු කරගන්න එපා. මාත් කුණු හරප කියනවා. සමහර වෙලාවට යාළුවෝ සෙට් උනාම සිංහල වලට වඩා පාවිච්චි කරන්නේ සුද්ද සිංහල ඒත් මන් කාගෙවත් බ්ලොග් වල ඒවා දදා යන්නේ නැහැ. මට කුණු හරප ඇලජික් නැහැ ඒත් මන් බ්ලොග් එක ලියන්නේ මට විතරක් බලන්න නෙමෙයි ඒක නිසා මට වගකීමක් තියෙනවා මගේ බ්ලොග් එක අනික් අයටත් බලන්න පුළුවන් තත්වේ තියා ගන්න.<br /><br />කරුණාවෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ මගේ නෙමෙයි කාගෙවත් බ්ලොග් වල ඔය විදිහට කමෙන්ට් දාන්න එපා කියලා. ඔයාලට ඒ අය ලියලා තියෙන දේවල් හරියන්නේ නැත්නම් ඒවා නොබල ඉන්න. ඒවා අන්ෆලෝ කරන්න. අපි ටිකක් පරණ අය නිසා අපිට ඔය කුණුහරප කමෙන්ට් කියන ඒවා ගානක් නැහැ ඒත් අළුතින් බ්ලොග් ලියනන් පටන් ගත්ත අය සමහර වෙලාවට ගොඩක් අධෛර්යමත් වෙනවා ඔය වගේ දේවල් නිසා. එහෙම කරන්න එපා. බ්ලොග් අවකාශේ සුන්දර වෙන්නේ ඒකේ ගොඩක් අය ඉන්නකොට. මන් මේ ඔයාලට ලිපියක් ලිව්වේ මේ ටිකේ ටිකක් වැඩියෙන් ඕක උන නිසා නැතුව ඔය දේ ගැන මට ඒ හැටි ගානක් තියෙන නිසා නම් නෙමෙයි.<br /><br />ප.ලි<br />ඇවිත් කියනන් එපා මගේ අයිඩී එක හොරෙන් අරන් වගේ කතා. මගේ බ්ලොග් එකේ කමෙන්ට් දාන්න පුළුවන් ලොග් වෙලා විතරයි ඒ ඇරෙන්න කමෙන්ට් මකන්න පුළුවන් ලොග් වෙලා දාපු කෙනෙක්ට විතරයි. තමන් කරන වැරදි වැඩ අනික් අය පිටින් යවන්න එපා<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-7068853455707236432?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com47tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-37820808601511850722011-07-24T00:01:00.001+05:302011-07-24T00:01:00.539+05:30දවල් කෑමට මන් ගොඩක් දවස් වලට යන්නේ එකම කඩේකට. කඩේ කෑම වල විශේෂත්වයක් නිසා නම් නෙමෙයි වෙන යන්න තැනක් නැති නිසා. බොහෝ වෙලාවට මන් යැවෙන්නේ එකම වෙලාවක ඉතින් මේ මන් යන වෙලාවට මේ කඩේ ගොඩක් දවස් වලට ඉන්නේ එකම කට්ටියක්. මේ අතර ඉන්නවා මිනිසුන් තුන් දෙනෙක්. ඉතාම හොඳින් මාත් එක්ක කතාබහ කලත් මේ තුන් දෙනාව මට පෙන්නන්න බැහැ ඒ ඔවුන්ගේ ඇති වැරැද්දක් නිසා නම් නෙමෙයි. ඔවුන් කිසිවෙක් මට කිසිම වැරැද්දක් කරලා තියෙන නිසාත් නෙමෙයි. එකම හේතුව ඔවුන් විසින් කරන් රස්සාව. මේ තුන් දෙනාම බ්‍රොකර්ලා.<br /><br />බ්‍රෝකර්ලා කිව්වම අපි ගොඩක් දන්නේ වාහන බ්‍රොකර්ලා සහ ඉඩම් බ්‍රොකර්ලා. බ්‍රොකර්ලා බහුතරයක් ඉතින් කරන්නේ සාධාරණ විදිහට මුදල් ඉපයීම නෙමෙයිනේ ඒත් එහෙම නිසාවත් නෙමෙයි මට මේ අයව පේන්න බැරි . මේ උදවිය ගස් බ්‍රෝකර්ලා. මට පළවෙනි වතාවට තමා ඔය ගස් බ්‍රොකර්ලා පිරිසක් හම්බ උනේ මේ අයට කලින් මන් ඔහොම ගස් බ්‍රොකර්ලා දැකලා තිබුනේම නැහැ. මෙයාලගේ රස්සාව තමා අපි ඉන්න ප්‍රදේශයේ තියෙන හොඳට හැදුන ගස් කපන්න අය හොයලා දීම. මන් නම් දකින්නේ මේක මහා අපරාධයක් හැටියට. මොකද මෙයාලා කප්පවන්නේ පොඩි පොඩි ගස් නෙමෙයි සමහර විට ඔවුන්ගේ වයසටත් වඩා වැඩි කාලයක් මේ පොළව මත තිබුන ගස් තමා මේ අය හරහා ලී මඩු වලට යැවෙන්නේ.<br /><br />ඇත්තටම ගස් වලට මොවුන් ලබාදන ලංසුව ඉතාම පහල මිලක් සමහර විට ඒ මුදලට එම දැව වර්ගයෙන් ලෑලි කිහිපයක් වත් මිලට ගන්න බැරිතරම් කුඩා අගයක්. එහෙම උනත් මේ අය ගස් විකිනීම් වලට සම්බන්ධ වෙනවා. මට හිතා ගන්න බැහැ මිනිස්සු ඇයි මෙච්චර අඩු ගානකට ගස් විකුනලා දාන්නේ ඇයි කියලා. ගෙදරකට කඩා වැටෙන්න පාරකට අවහිර වෙන්න වගේ හේතුවක් නිසා නොවෙන්න එහෙම ගස් කපන්න විකුන්න ඕනෙද කියලා වෙලාවකට හිතෙනවා.<br /><br />ගස් විකුනලා ගන්න සල්ලි වලින් ගස් අයිතිකාරයෝ දවසක් දෙකක් ජීවත් වෙයි, ගහ විකුනන්න බ්‍රොකර් වැඩේ කරලා අතට එන කොමිස් මුදල මේ අයත් දවසක් දෙකක් වියදම් කරයි. ඒත් ඒ ගහ නැති වෙච්ච එක නිසා වෙන පාඩුව නම් ඒ විදිහට සල්ලි වලින් මනින්න පුළුවන්ද මන්දා.<br /><br />මෙහෙම කිව්වට මාත් ලී ඕනේ කමට මටත් වඩා වයස ගස් කීපයක්ම බිම දාන්න දායක වෙච්ච කෙනෙක්.<br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-3782080860151185072?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-55997335551481695122011-02-28T10:31:00.001+05:302011-03-07T10:03:32.483+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-odCZzNYTn6s/TXRgBIe6ebI/AAAAAAAAAfQ/v4FWm8mZYsM/s1600/samanala%2B-%2Bhatten%2Brode%2B%25289%2529.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="400" width="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-odCZzNYTn6s/TXRgBIe6ebI/AAAAAAAAAfQ/v4FWm8mZYsM/s400/samanala%2B-%2Bhatten%2Brode%2B%25289%2529.jpg" /></a></div><br />පහුගිය දවසක සිරීපාදේ ගියා, හැමදාම මන් හිතාගෙන යන්නේ ආයි නම් සිරීපාදේ යන්නේ නැහැ කියලා මොකද සිරීපාදේ එක පාරක්වත් නොගිය එකාත් මෝඩයා එක පාරට වඩා ගිය එකාත් මෝඩයා කියන එක ඇත්ත කියලා මන් හිතන නිසා. මන් නම් දැනටමත් මෝඩයෙක් මොකද මන් දැන් 6,7 වතාවක් විතර සිරීපාදේ ගිහින් තියෙන නිසා.<br /><br />රත්නපුර පාරෙන් නම් මට තාම සිරීපාදේ යන්න අවස්ථාවක් ලැබිලා නැහැ. ඒ පාරෙන් නම් ගිහින් බලන්නත් ආසයි. කුරුවිට පාරෙන් සහ හැටන් පාරෙන් තමා මන් සිරීපාදේ ගිහින් තියෙන්නේ. හැටන් පාර කුරුවිට පාරටත් වඩා ලේසියි සහ ලඟයී ඒත් කුරුවිට පාර හැටන් පාරට වඩා ලස්සනයි.<br /><br />සිරීපාදේ ගමන කියන්නේ මිනිස්සුන්ව මිත්‍යා මතවලින් බය කරලා යන ගමනක්. ඒකෙන් ලොකුම වාසිය ගන්නේ මග දිගට ආශිර්වාද විකුනන චීවරධාරියෝ. උන් හැමොටම කියන්නේ එන්න පණ්ඩුරක් දාලා අශිර්වාද අරන් යන්න කියලා. සමන් දෙයියන්ගේ ආශිර්වාදයත් නිකන් නැහැ කීයක් හරි දෙන්න ඕනේ ඒක ගන්නත්.<br /><br />කට වරද්ද ගන්න හොඳ නැහැ. සැලසුම් කරගෙන ගියාට ඒ වෙලාවට එන්න බැහැ වගේ කතා කියනවා. අපි වෙලාවක් හිතාගෙන ඒ වෙලාවට යන එන එක නම් කොහොමත් කරන්න බැහැ ඒකට හේතුව ඉන්න සෙනග ප්‍රමනය සහ හැමෝටම එකම වේගයකින් නගින්න බහින්න බැරි කම මිසක් වෙන අමුතු දෙයක් කියලා නම් මන් හිතන්නේ නැහැ. දවස් තුනේ නිවාඩු තියෙන සති අන්ත පෝය දවස් වගේ ඒවායේ සිරීපාදේ ගියොත් කොහොමත් සෙනග වැඩි නිසා හිතනවට වඩා කාලයක් යනවා.<br /><br />සිරීපාදේ අවට නිතරම තියෙන වැහිබර කාලගුණයත් එක්ක පොලිතින් නම් නැතුව බැහැ ඒත් පොලිතින්වලින් වෙලා තියෙන පරිසර දූෂණය ගැන නම් කියලා නිම කරන්න බැහැ. පහල ඉඳන් මළුවටම යනකම් පාර දෙපැත්තේ පොලිතින් හැමතැනම. කට පරිස්සන් කරන් යනවට වඩා පරිසර විනාශය ගැන පොඩ්ඩක් කල්පනාවෙන් යනවනම් හොඳයි කියලා මට නම් හිතෙන්නේ<br /><br />ඡායාරූපය සහ වැඩි විස්තර <a href="http://www.alakamandawa.com/n-%20sri%20padeya.html" target="_blank">මෙතනින්</a><br /><br />අපේ ඔය දන්න කියන කෙනෙක් සිරීපාදේ යන්න ගිහින් වෙච්ච අකරතැබ්බයක් ගැන <a href="http://ananthayata.blogspot.com/2011/02/blog-post_07.html" target="_blank">මේකේ</a> තියෙනවා <br /><br />තවත් ලිපි කිහිපයක්<br /><br /><a href="http://blogs.geegain.com/post/3919/%E0%B6%9C%E0%B7%9D%E0%B6%BD%E0%B7%8A%E0%B6%A9%E0%B7%8A-fish-%E0%B7%83%E0%B7%92%E0%B6%BB%E0%B7%93%E0%B6%B4%E0%B7%8F%E0%B6%AF%E0%B7%9A-%E0%B6%B4%E0%B7%93%E0%B6%B1%E0%B6%B4%E0%B7%94-%E0%B7%84%E0%B7%90%E0%B6%A7%E0%B7%92%E2%80%A6-%E0%B7%84%E0%B6%AD%E0%B7%94%E0%B6%BB%E0%B7%99%E0%B6%9A%E0%B7%8A%E0%B6%A7%E0%B7%80%E0%B6%AD%E0%B7%8A-%E0%B6%B8%E0%B7%9A-%E0%B7%80%E0%B6%9C%E0%B7%9A-%E0%B6%AF%E0%B7%99%E0%B6%BA%E0%B6%9A%E0%B7%8A-%E0%B7%80%E0%B7%99%E0%B6%B1%E0%B7%8A%E0%B6%B1-%E0%B6%91%E0%B6%B4%E0%B7%8F" target="_blank">ගෝල්ඩ් fish සිරීපාදේ පීනපු හැටි… (හතුරෙක්ටවත් මේ වගේ දෙයක් වෙන්න එපා)</a><br /><br /><a href="http://nidhahasa.wordpress.com/category/%E0%B7%83%E0%B7%92%E0%B6%BB%E0%B7%93%E0%B6%B4%E0%B7%8F%E0%B6%AF%E0%B7%9A/" target="_blank">සිරිපා මතක</a><br /><a href="http://love-hurt-tears.blogspot.com/2010/12/blog-post.html" target="_blank"><br />මේ පාරත් සිරීපාදේ යනවද? ~ උතුම් ශ්‍රීපාද වන්දනා සමය අදින් ඇරඹෙයි......</a> <br /><br /><a href="http://ctkumara.blogspot.com/2011/01/blog-post_4221.html" target="_blank">හිමේ නැග්ම සහ පැරණි කථා...</a><br /><br /><a href="http://somethingfromeverything.blogspot.com/2011/02/blog-post.html" target="_blank">අපේ සිරීපාද ගමන</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-5599733555148169512?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-4113316191456422152011-02-02T08:27:00.001+05:302011-03-07T10:02:20.308+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-8_YTi5bf7bo/TXRfzIjlmkI/AAAAAAAAAfI/7BGO_RlMrj8/s1600/white%2Bflag%2B2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="302" width="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-8_YTi5bf7bo/TXRfzIjlmkI/AAAAAAAAAfI/7BGO_RlMrj8/s400/white%2Bflag%2B2.jpg" /></a></div><br />මළ ගෙයක් කිව්ව ගමන් මටනම් කල්පනා වෙන්නේ බොන එක ගැන. ටික කාලෙකට කලින් අපේ නෑදෑවෙන මහප්පා කෙනෙක් මැරෙන්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දි ඉස්සරහට පෝය දවසක් තිබ්බ නිසා මන් කලින්ම බෝතල් දෙකක් ලෑස්ති කරන් හිටියා පොර මළාම බොන්න සෙට් වෙන්න කියලා.<br /><br />සමහර මළගෙවල් වල ඇතුලටවත් ගිහින් නැහැ ගිය ගමන් යනවා සෙට් වෙන්න ඊට පස්සේ ආපහු ගෙදර එනවා. මළගෙවල් විතරක් නෙමෙයි බණ දානේ උනත් දැන් කන්න විතරයි ඒ ගෙදරට යන්නේ අනික් වෙලාවට බෝතලයක් එක්ක තමා.<br /><br />මම නම් මගුල් ගෙවල් වලට වඩා ජොලියක් ගන්නවා මළගෙවල් වලදි. මගුල් ගේ වරුවක් විතරයි ඒකත් ඇඳන් ඉන්න ඇඳුම නිසා ඉන්නේ හරිම අපහසුවෙන් මළගෙවල් ඊට වඩා හොඳයි. අනික ගොඩක් වෙලාවට මගුල් ගෙවල්වල ආවේ නැතත් මළගෙවල් වලට හැමෝම එනවා ඉතින් කාලෙකින් හම්බ වෙන නෑදෑ හිතමිතුරෝ එක්ක සතුටු වෙන්න හොඳම අවස්ථාව තමා මළගෙවල් කියන්නේ. අනික මගුල් ගෙයක් වගේ නෙමෙයි මළගේ අඩුම ගානේ එක රැයක් එළිවෙනකන් වත් තියෙනවා. ඉතින් නිදහසේ බොන්න පුළුවන්. කවුරුත් හොයන්නේත් නැහැ, හෙව්වත් කියන්න පුළුවන් කනත්තට ගියා, කොඩි දාන්න ගියා වගේ දාහක් බොරු.<br /><br />මල ගෙදර ඉවර උනාම වටේ තියෙන හිස් බෝතල් ගානෙන් කට්ටිය කොච්චර බීලාද කියලා බලාගන්න පුළුවන් කියලා මන් කලින් හිතුවේ ඒත් නොම්බරේ තමා කිව්වේ මූඩි ගානෙන් කියලා මොකද ගල් බෝතල් එම්ටි ආපහු දීලා බෝතල් ගේන නිසා.<br /><br /><a href="http://nommaraeka.blogspot.com/2011/01/blog-post.html" target="_blank">අපේ නොම්බරේත් ලියලා තිබ්බා මළගෙවල් වල බොන එක ගැන</a><br /><br /><a href="http://theragblog.blogspot.com/2010/07/rabbi-arthur-waskow-sherrod-obama-and.html">ඡායාරූපය මෙතනින්</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-411331619145642215?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-7569861095118332282011-01-28T05:19:00.010+05:302011-01-28T05:19:00.473+05:30අපේ ජීවිත වලම කොටසක් වෙන යාළුවෝ අපිට පොඩි කාලෙම ඉඳලා හම්බ වෙනවා, සමහර අය ජීවිත කාලෙටම අපිත් එක්ක යාළුකම් තියා ගත්තත් ගොඩක් දෙනෙක් ටික කාලෙකින් නැති වෙලා යන යාළුවො. මට නම් පුංචි කාලේ ඉඳලා ඉන්න යාළුවො කියන්න පුළුවන් අය නම් දැනට ඉන්නේ එක්කෙනයි එයත් එක්කත් වැඩි යාළුකමක් නැහැ කලාතුරකින් තමා මුණගැහෙන්නේ. යාළුවන්ටත් වඩා මන් ගොඩක් ආස්‍රේ කරන්නේ පවුලේ නෑදෑ සහෝදර සහෝදරියන් ඒක නිසා මට ගොඩක් ඉන්නේ එහෙම අය මිසක් යාළුවො නෙමෙයි.<br /><br />මම මොන්ටිසෝරි ගිහින් නැති නිසා මට මොන්ටිසෝරියේ ඉඳන් එකට ඉන්න යාළුවෝ කියලා ජාතියක් ඇත්තේම නැහැ. එකේ පන්තියේ ඉඳන් ඉන්න යාළුවෝ එක්කෙනෙක් ඉන්නවා. ඒතමයි ඉන්න එකම පරණම යාළුවා. හයේ ඉඳන් එකොලහ වෙනකන් හිටියේ වෙනම යාළුවො පිරිසක් ඒ අය අතරින් නම් එක්කෙනෙක් දෙන්නෙක් ඉඳ හිට හම්බ වෙනවා ඒත් වැඩි සම්බඳකම් නැහැ. උසස්පෙළ කරනකොට හිටපු අය වෙනම පිරිසක් ඒ අයගෙනුත් දැන් ඉඳ හිට හරි කතා බහ කරන්නේ එක්කෙනෙක් දෙන්නෙක් විතරයි.<br /><br />ඊට පස්සේ ඔය එක එක කෝස් කරන කාලේ තවත් යාළුවෝ ටිකක් හිටියා එයාල එක්ක නම් දැන් කිසිම කතාබහක් නැති තරම් . වැඩ කරනකොට එක එක තැන්වල යාළුවො ටික දෙනෙක් හිටියත් දැන් එයාලා එක්කත් වැඩි කතාබහක් නැහැ.<br /><br />මන් දිගටම එකම තැන පදිංචි වෙලා හිටියෙත් නැති නිසා එහෙම ගමේ යාළුවෝ කියලා ජාතියකුත් නැහැ. දැන් වැඩ කරන තැන කියලත් එහෙමට කියන්න තරම් යාළුකමක් නැහැ. ඔහොම ඔහොම ගියාම මට හොඳම යාළුවෙක් කියන්න කෙනෙක් නැහැ වගේ.යාළුවෝ කියන ජාතිය නැතුවත් බැහැ , ජීවත් වෙනකොට දුක සැප බෙදා ගන්න. උදව් පදව් කරගන්න එහෙම. අපිට එහෙම හුදකලාව ජීවත් වෙන්න බැරි නිසා. පවුලේ නැදෑ මිතුරන් ඇරෙන්න මට වෙන මිතුරන් නැතිම තරම්.<br /><br />මේ දවස් වල නම් මට ඉන්නේ අන්තර්ජාලෙන් හම්බ වෙච්ච යාළුවෝ විතරයි . ඒ ඇරුනම ඉන්නේ යාළුවෝ වගේ ඉන්න නෑදෑ සහෝදර සහෝදරියෝ විතරයි. එයාලනම් සදහටම ඉඳී ඒත් අනික් අයත් සමහර විට කාලයක් යනකොට නැති වෙලා යයි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-756986109511833228?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-12731082403430517052011-01-27T05:02:00.038+05:302011-01-27T05:02:00.846+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/TUAztRpYY2I/AAAAAAAAAac/pWrwMj-fGCU/s1600/bulto.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/TUAztRpYY2I/AAAAAAAAAac/pWrwMj-fGCU/s320/bulto.jpg" width="264" />&nbsp;</a></div><br />ආපිකෝ එකට ගියවෙලාවේ නිකමට වගේ ඇහැගැහුනා ඉස්සර කාලේ කාපු ටොපියක හැඩේ තියෙන පැකට් එකකට. ඉක්මනට අතට අරන් බැලුවාම බුල්ටෝ පැකට් එකක්. කාලෙක ඉඳන් ආයිත් බුල්ටෝ එකක් කාලා බලන්න ආසාවෙන් හිටපු නිසා ඉක්මනින්ම අරගත්තා. ඉස්සර නම් සත විසිපහට තිබ්බේ ඒත් දැන් එයින් බාගයක් වත් සයිස් එක නැති බුල්ටෝ එකක් රුපියල් 2යි ඒකත් තියෙන්නේ 20 පැකට් වලින්. ඒ කාලේ තරම් රස නම් නැහැ ඒත් බුල්ටෝ කන ගතිය තියෙනවා.<br /><br />දැන් නම් මන් ඉන්නේ කඩචෝරු කන වයසක නෙමෙයි. කඩචෝරු කන්න අතේ සල්ලි තිබ්බත් කන්න එච්චර ආසාවක් නැහැ ඒත් අතේ සල්ලි නැතිව තිබ්බ දසක දෙකකට විතර කලින් කාලේ නම් කඩචෝරුවලට තිබ්බේ පුදුම පෙරේත කමක්.<br /><br />බුල්ටෝ ඇරුනම ගොඩක් කාපු දෙයක් තමා ඇඟිලි විස්කෝත්තු. ටිකක් රස දැන් තියෙන ජින්ජ බිස්කට් වගේ උනාට ඊට වඩා ටිකක් හයියයි. හැඩයත් ඇඟිල්ලක් වගේ. සූදූරු ඇටයක් වටේට පැනිරස පිටි මිශ්‍රණයක් ගාපු හූණු බිජු කියලා අපි කියන පැකට් නම් ගත්තේ ඒවා කනවට වඩා ඒක එක්ක දෙන පුංචි නලා, සෙලම් බඩු වගේ ඒවා ගන්න ඕනේ නිසා. මොනවායින් හදලා තියෙනවාද කියලා නොදන්න සවු බොරත් ගොඩක් කන්න පුළුවන් රස කැමක්. සවු බොර නම් දනුත් ගන්න තියෙනවා ගොඩක් තැන්වල. අවිස්සාවේල්ල බස් නවතුම්පොලේ විතරක් බස් වලට නැගලා වෙළෙන්දෝ විකුනන ඉඟුරු දෝසි මන් වෙන කොහේවත් තාම නම් දැකලා නැහැ. ඉස්සර අවිස්සාවෙල්ලට ආවොත් ඉඟුරු දෝසි පැකට් එකක් නම් අනිවාර්යයෙන් ගන්නවම තමා. දැන් වගේ විවිධ නම් වලින් තියෙන ටොෆී , චොකලට් ජාති ගොඩක් නොතිබ්බ ඒ කාලේ ඔය වගේ ජාති දෙක තුනක් තමා අපේ ප්‍රියතම කැම උනේ.<br /><br />කැෂියර් එකේ හිටපු මල්ලි කිව්ව මේ බුල්ටෝ පැකට් ගොඩක් විකිනෙනවා කියලා, අනිවාර්යයෙන් ඒ කාලේ කාපු අය තමා නැතුව දැන් කාලේ තියෙන ටොෆී වල වගේ පෙනුමකුත් නැතුව දැන් ලමයි නම් බුල්ටෝ කන එකක් නැහැ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-1273108240343051705?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-23767971599274685752011-01-26T05:54:00.001+05:302011-01-26T05:54:00.518+05:30කවි කඳුර කියන්නේ සුනේත්‍රා රාජකරුණානායක ගේ අළුත්ම පොතක්. සරසවි ප්‍රකාශකයෝ තමයි කරලා තියෙන්නේ. මිල රුපියල් 450/=<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/TT4b7Y7tRpI/AAAAAAAAAaY/eiXPjUhZuu0/s1600/kavikandura.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/TT4b7Y7tRpI/AAAAAAAAAaY/eiXPjUhZuu0/s320/kavikandura.jpg" width="215" /></a></div><br />සුනේත්‍රා මන් කැමතිම ලේඛකාවියක්, එයා ලියපු පොත් ගොඩක් මන් ගාවා තියෙනවා. මේ පොතට නම් මන් ගොඩක් ම කැමති එකේ තියෙන අමුතු බස් වහර නිසා. වෙලාවකට ඒක කියවන එක අමාරු උනත් ගොඩක් වෙලාවට ඒක හරිම රසවත්.<br /><br />පොතේ ආරම්භය වර්තමාන කාලේ තියෙන්නේ ඒ හරියෙදි නම් හිතෙනවා දැනට ජීවත් වෙලා ඉන්න ප්‍රසිද්ධ දේශපාලන චරිතත් ඉන්නවදෝ කියලා ඒත් මුල් කතාව ඇතුලේ තවත් කතාවක් යන්නේ ඒක තනිකරම රජකාලේ කතාවක්. සුනේත්‍රාගේ කතා පොත් ගොඩක එක කතාවක් ඇතුලේ තව කතා ගොඩක් කියනවා. පොත නවකතාවක් උනාට වෙන වෙනම පරිච්ඡේද ලියන්නේ වෙන වෙනම චරිත. එහෙම පොත් ටිකක් අඩුයි<br /><br />මේ ඇරුනම සුනේත්‍රා ඉරිදා දිවයින සියපත අතිරේකයට ලියපු ලිපි පෙලක් කර්ම අත්පොත කියලා පිට වෙලා තියෙනවා. ඒක නම් කතා පොතක් නෙමෙයි. <br /><br />කවි කඳුර පොතේ හැන්දින්වීම්<br /><br />කවි කඳුර මහනුවර යුගයේ සිට වර්තමානය දක්වා විහිදෙන්නකි. කවිකඳුර පොතේ හැන්දින්වීම්නුවර යුගයේ කතන බස මෙන්ම ලිඛිත බසත් යෙදෙනුයේ ඒ ඒ චරිතවලට ගැලපෙන පරිදිය.වර්තමාන ව්‍යවහාර කථන බස හා ලිඛිත බසද මුසු වනුයේ අදාළ චරිතවල පසුබිම අනුවය.<br /><br />වර්තමානයෙන් නුවර යුගයටත් නුවර යුගයෙන් 1900 වසර ආරම්භය දක්වාත් දිවෙන කතාව යළිත් වර්තමානයට පතිත වනුයේ නැවුම් ආඛ්‍යායන ක්‍රමෝපායකිනි.<br /><br />නුවර යුගයේ මෙන්ම වතමානයේ සංකීරණ දේශපාලන චිත්‍රය ද කවි කඳුරට සංකලනය වනුයේ බරසාර අලංකාරයකිනි.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-2376797159927468575?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-11365013498057350662011-01-25T05:53:00.000+05:302011-01-25T05:53:08.183+05:30සීට්ටු දානවා කිව්වම සමහර අයට හිතෙයි ඒක කරන්නේ සමහර විට සමාජයේ ටිකක් පහල මට්ටමක ඉන්න බැංකු ගණු දෙනු ගැන වැඩි දැනුවමක් නැති අය කියලා ඒත් මේ ලඟදි පත්තරේක තිබ්බා ලංකාවේ කොහේ හරි පැත්තක කෝටි ගානක් සීට්ටු සල්ලි වංචාවක් ගැන. ඒ ඇරෙන්න මන් දන්න ඉතා උසස් තත්වයේ ඉන්න බැංකු ගණු දෙනු ගැන හොඳට දන්න අය පවා මිලියන ගනන් වල සීට්ටු වලට දායක වෙනවා.<br /><br />සීට්ටු කියන්නේ බැලූ බැල්මට වාසි දායක නැති මුදල් ඉතිරිකිරීමේ ක්‍රමයක් ඒත් මේකට යෙදෙන පුදගලයන් නම් කියන්නේ මේක බැංකුවට වඩා වාසියි කියලා. සීට්ටුවකින් වෙන්නේ මේ වගේ දෙයක් 10 දෙනෙක් ඉන්නවානම් එයාලා හැමෝම සමාන මුදලක් උදා 1000ක් වගේ හැම මාසෙම එකතු කරලා එක්කෙනෙක්ට දෙනවා මේ වගේ මාස 10කදි හැමෝටම 10000 ගානේ ලැබෙනවා. මුදල් සීට්ටු විතරක් නෙමෙයි ලීබඩු සහ වෙනත් බඩු භාණ්ඩ වලටත් සීට්ටු දානවා.<br /><br />ඔය සල්ලි දෙන පිළිවෙල තෝරන්නේ තුණ්ඩු ඇදලා. පළවෙනි එක හැමදාම සීට්ටුව කරන කෙනාට. මේකේදී වාසි වෙන්නේ සල්ලි හදිස්සි කෙනෙක් මුල් සීට්ටු වටිනාකමට වඩා අඩු මුදලකට ලබා ගන්නවා ඒ කියන්නේ 10000 වෙනුවට එයා 9000ක් ඇති කියන්වා එතකොට අනික් අයට යන්නේ ඒ මාසේ 900 ඒත් 9000 ගත්ත කෙනා සීට්ටුව කල් පිරෙනකන් 1000 ගානේ ගෙවන්න ඕනේ. ඒ වගේ උනාම 9900ක් ගෙවපු කෙනෙක්ට උනත් 10000ක් අන්තිමට ලැබෙනවා.<br /><br />සීට්ටුවක් සාර්ථක වෙන්නේ ඒක කරන කෙනා අනුව. කරන කෙනාට පුළුවන් නම් ඉන්න 10 දෙනාගෙන්ම හැම මාසෙම බලෙන් හරි 1000 එකතු කරන්න සීට්ටුව හරියට යනවා. නැත්නම් ඉතින් කවුරු හරි මග ඇරියොත් එතන ලොකු පාඩුවක් සිද්ද වෙනවා. 1000 වගේ සුළු මුදලකදි නෙමෙයි ලක්ෂ කෝටි ගනන් වලින් ඔය ගණු දෙනුව සිද්ද වෙද්දි තමා ඒකේ පාඩුව සිද්ද වෙන්නේ.<br /><br />මන් හිතන්නේ මේ සීට්ටු කියන ක්‍රමයම හරි විදිහකට කලා නම් ලංකාව තුලත් හොඳ ක්ෂුද්‍ර ණය ව්‍යාපෘතියක් ආරම්භ කරන්න තිබ්බ මොකද මෙච්චර සාර්ථක විදිහට සීට්ටු ක්‍රමය යනවනම් ඒක බැරි වෙන්න විදිහක් නැති නිසා.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-1136501349805735066?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-67745743863747961952011-01-24T23:38:00.000+05:302011-01-24T23:38:07.920+05:30ඉස්කෝලේ ගිහින් ඉස්සලම ර යනු ට යනු ම යනු ල යනු ඉගෙන ගෙන රට මල වගේ වචන ලියලා යන්තම් වගේ වාඛ්‍ය ලියන්න පුරුදු උනාම ඉස්සෙල්ලම ලියන්නේ මම ගැන රචනාවක්. හරියටම මට මතක නැහැ මන් හිතන්නේ 4 ,5 පංති වලදි තමා මන් මුලින්ම ඉංග්‍රීසි ඉගෙන ගත්තේ. හෝඩිය ඉගෙන ගෙන වචන ඉගෙන ගෙන ඉංග්‍රීසියෙනුත් මුල්ම රචනාව ලියන්නේ My Self ගැන. ඊටත් පස්සේ 7 වසරේදි විතර දෙමල ඉගෙන ගන්න පටන් ගත්තා. ඒකත් සිංහල , ඉංග්‍රීසි වගේම තමා මුලින්ම ලියන්නේ நான் කියලා තමන් ගැන.<br /><br />මම ගැන රචනාව ලියද්දි උපතින් අපිට අයිති නැති උනත් බලෙන් අපේ නම කියලා දාලා තියෙන හැඳින්වීම, මම කියන කෙනා ඒ කාලේදි කන්න කැමති බීම, කැම, ඇඳුම්, සත්තු, යාළුවා, අම්මා, තාත්තා, ඉන්න තැන ගැන ලියනවා. එදා ලියපු මම ගැන රචනාවේ තිබ්බ නම, අම්මා, තාත්තා සහ පවුලේ අය ඇරුනම අනික් හැමදෙයක්ම අද වෙනකොට එදාට වඩා වෙනස්. ඒ දේවල් ඒ කාලේ හිටපු දැකපු දේවල් විතරයි.<br /><br />ඇත්තටම අපි මම ගැන ලියන්නේ මම කියන්නේ කවුද කියන එක හරියටම දැනගෙනද? එච්චර ලේසියෙන් තමන්ට තමන් කවුද කියලා දැනගන්න පුළුවන්ද? මම මම ගැන කතා කලාට ලිව්වාට, ඇත්තටම මම කවුද කියලා මමවත් දන්නේ නැහැ , ඒ ලියන කියවන වෙලාවට ඉන්න මම ගැන තමා මන් කතාකරන්නේ අනික් වෙලාවට ඉන්නේ මම ම උනත් ඒ මම හැම වෙලේම නැහැ. <br /><br />පොඩි කාලේ ඉඳන් අපි හැමෝම ලියන කියවන මම කියන කෙනා&nbsp; කවුරුවත් හරියටම දන්නවද කියලා මන් දන්නේ නැහැ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-6774574386374796195?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-87278188235197899932011-01-23T20:27:00.001+05:302011-03-07T10:01:53.660+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-pUFBDnBZ9QA/TXRfq_i4yUI/AAAAAAAAAfA/DcfTjBWuB8I/s1600/School_Bus_Cartoon_1.gif" imageanchor="1" style="margin-left:1em; margin-right:1em"><img border="0" height="400" width="382" src="http://2.bp.blogspot.com/-pUFBDnBZ9QA/TXRfq_i4yUI/AAAAAAAAAfA/DcfTjBWuB8I/s400/School_Bus_Cartoon_1.gif" /></a></div><br />ස්කූල් බස් එකේ ඉස්කොලේ ගිය කෙනෙක්ට නම් ජීවිතේට අමතක වෙන්නේ නැති අත්දැකීමක් තමයි ස්කූල් බස් එකේ ගිය කාලේ.<br /><br />මම ඉස්කොලේ ගිය දවසේ ඉඳන් සාමාන්‍ය පෙළ කරනකම්ම ඉස්කොලේ ගියේ ස්කූල් බස් එකේ. උසස් පෙළ කරනකොට නම් වැඩිය ලේසි නිසාත් බස් එකේ එක ගමනක් යන ගානෙන් කෝච්චියේ මාසෙටම සීසන් ගන්න පුළුවන් නිසා සහ බස් එකේ ටිකට් ගත්තා නොගත්තා, ලොකු අයියලාට දවස ගානේ ගානක් දෙන්න වෙන නිසාත් ඉස්කෝලේ ගියේ කෝච්චියේ.<br /><br />එක වසරේ ඉඳලා පහ වසර නම් මන් ගියේ කාන්තා පාසැල් බස් රථයක. ඒ බස් එකේම හිටියේ කොල්ලෝ 5යි. අනික් ඉතින් ඒ කාලේ බැට්රි පෙට්ටිය උඩ ඉඳගන්න එක ගැන සිහිය මිසක් බස් එකේ ඉන්න ගෑනු ලමයි ගැන මෙලෝ කල්පනාවක් තිබ්බේ නැහැ.<br /><br />ඊට පස්සේ හයේ ඉඳන් එකොළහ වෙනකම්ම ගියේ කාන්තා, මිශ්‍ර සහ පිරිමි පාසල් තුනකටම තිබ්බ පොදු පාසල් සේවයක. ඒ කාලේ තමා නියම. ඉස්කෝල තුනේ ආචාර්ය මණ්ඩලේ කීප දෙනෙක් හිටියත් ඔය බස් එක ඇතුලේ පෙම් යුවල් කිහිප දෙනෙක්ම හිටියා. උදේ හවස ලියුං , සුභ පැතුම් පත් එහෙම පොත් අස්සේ දාලා හුවමාරුත් උනා. මිශ්‍ර පාසලේ ගෑනු ලමයි එක්ක ඇයි හොඳයි කං තියන්න පිරිමි ඉස්කෝලේ ලමයින්ට අවසර නැති උනත් කාන්තා පාසැලේ ගෑනු ලමයි ගැන එහෙම ගැටළුවක් තිබ්බේ නැහැ. ඉඳලා හිටලා ඔය ගෑනු ලමයි බෙදා හදාගන්න බැරුව පොඩි පහේ රණ්ඩු නොතිබුනේමත් නැහැ ඒත් ඒවා වැඩිය දුර දිග නම් ගියේ නැහැ.<br /><br />අපේ මුළු ගමනම පැය බාගයක් වගේ පොඩි වෙලාවක් උනත් ඒ ගතකරපු වෙලාව තමා ඉස්කොලේ ජීවිතේ ගොඩක්ම සතුටින් හිටියේ. ඒ කාලේ සමහර ඉස්කොලෙන් අස් වෙච්ච අයියලා උදේ හවස ස්කූල් බස් එකේ යන්න එන්න විතරක ආපු වෙලාවලුත් තිබ්බේ බස් එක දාලා යන්න බැරි නිසාමද කොහේද <br /><br />ආයි ඉතින් ජීවිතේට යන්න ලැබෙන එකක් යෑ<br /><br />ඡායාරූපය <a href="http://blogs.aupairinamerica.com/mdb/files/2010/08/School_Bus_Cartoon_1.gif">මෙතනින්</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-8727818823519789993?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-83893797637926338912010-12-29T16:59:00.000+05:302010-12-29T16:59:02.687+05:30පහුගිය සතියේ අපේ කාර්යාලයට කෙනෙක් සම්මුඛ පරීක්ෂනයකට ආවා, ඩෙනිම් එකක් සහ ටීෂර්ට් එකක් ඇඳන්, සහතික පොලිතීන් බැග් එකක දාගෙන. දැකපු ගමන් මට හිතුනේ මෙයා හරියන්නේ නැහැ කියලා. සමහර විට අවස්ථාවක් ලැබෙන්න ඉඩ තියෙනවා. ඒත් ඒ ඇඳුම් සහ පැමිණි පිළිවෙන ඉතා ඉහල තත්වයේ කලින් කරපු වැඩ ඇති කෙනෙක්ට සුදුසු උනාට වැඩි අත්දැකීම් නැති කෙනෙක්ට හරියනෙන නැහැ. එහෙම අඩු අත්දැකීම් තියෙන අය ඒවා ඇඳුම් සහ පැමිණෙන පිළිවෙලින් වසාගන්න එක තමා සුදුසු කියලා මට නම් හිතෙන්නේ.<br /><br />ටික දිනකට කලින් මගේ අතට ලැබුනු රැකියා අයදුම් පත්‍රයක තිබුන එකම සුදුසුකම අපොස සාපේ විතරයි ඒත් බලාපොරොත්තුව නම් ඉහල රැකියාවක්. කලින් 15000ක් පඩි හම්බ උන එකක් කලාලු ඒත් පඩි මදි නිසා නැවතිලා. මට නම් ඒ සුදුසු කම් වලට ගැලපෙන රැකියා දෙකයි මතක් උනේ එකක් ගාමන්ට් එකක අත් උදවු කාරියක් අඩුම ගානේ මැෂින් එකක වැඩ කරලා පුරුද්දවත් නැති නිසා. අනික සුපිරි වෙළඳ සැලක රැකියාවක්. ඒ ඇරෙන්න වෙන මොකුත් ඒ සුදුසුකම් වලට දෙන්න වටින්නේ නැහැ. ඒත් ඕක කිව්ව නම් හිත් නරක් වෙන නිසා සද්ද නැතුව කිව්ව බලන්න හොඳ රස්සාවක් හම්බ වෙයි කියලා.<br /><br />මන් දන්න කියන රස්සාවල් නැති හැමෝම කියන්නේ තාම රස්සාවක් නැහැ කියලා. නිකන් හරි ඇහුවොත් ජොබ් වලට ඇප්ලයි කලාද කියලා ඒත් නැහැ. ඉතින් දෙයියෝ ගෙනත් දෙනකන් ඉන්නවා රස්සාවල්. අනික ගොඩක් අය ඉල්ලුම්පත දෙන්නෙ අඳුනන කෙනෙක්ට එහෙම දෙන ඒවා වැඩිපුර යන්නේ කුණු කූඩ වලට කියන එක මන් හොඳටම දන්නවා. ඒවා බාර ගන්නේ දෙන කෙනාගේ හිත සනසන්න හිතාගෙන විතරයි නැතුව ජොබ් හොයලා දෙන්න නෙමෙයි. ඉරිදා පත්තර ගත්තොත් රැකියා ඇබැර්තු ඕනේ තරම් තියෙනවා ඒවා එකකටවත් දාන්න, අඩුම ගානේ පත්තරේ අරන් බලන්නවත් ඔය රස්සා නැති ගොඩක් අය උනන්දු වෙන්නේ නැහැ.<br /><br />තමන්ගේ සුදුසුකම් වලට හරියන රස්සාවක් ලැබෙනකම් ඊට වඩා අඩු තත්වයේ රස්සාවක යෙදෙන්න හිතන්නේවත් නැහැ. හැමදාම නැහැ නැහැ අනේ තාම රස්සාවක් නැහැ කිය කියා ඉන්නවා. රස්සා නම් මන් හිතන්නේ ඕනවටත් වඩා තියෙනවා ඇත්තටම අපේ නැත්තේ ඒවාට සුදුසු මිනිස්සු. ආණ්ඩුවේ රස්සා බලාගෙනම ගෙදරට නාකි වෙන උපාධිදාරීන් කීදාහක් ඉන්නවද දන්නේ නැහැ. මිනිස් ශ්‍රමය කියන්නේ මිල කරන්න බැරි තරම් වටින දෙයක් අපි අපතේ අරින්නෙත් ඒකම තමා<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-8389379763792633891?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-14777885394599716152010-12-20T18:48:00.000+05:302010-12-20T18:48:54.169+05:30<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/TQ9Rau4W30I/AAAAAAAAAWY/Xf-iASOJJdg/s1600/20122010_001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/TQ9Rau4W30I/AAAAAAAAAWY/Xf-iASOJJdg/s400/20122010_001.jpg" width="400" /></a></div><br />මළ ගෙදරක අවසාන කටයුතු ඉවර උනාට පස්සේ ඇවිල්ල ඉන්න අයට කන්න දෙන කෑම වේලට කියන්නේ මළ බත කියලා. සම්මතයක වශයෙන් අපේ පැත්තේ නම් මේකට දෙන්නේ වට්ටක්කා, කරවල හොදි සහ තක්කාලි සම්බෝල. ඒත් ඒ ඇරුනම බෝංචි, අළු කෙසෙල් වගේ ඒවත් සමහර තැන් වලින් දෙනවා.<br /><br />මේ සිරිත පළාතෙන් පළාතට වෙනස්. සමහර පළාත් වල නම් මළ බත කියලා එකක් දෙන්නේ නැහැ. අනුරාධපුරේ ගිය වෙලාවක ගෙදර බිම වාඩි වෙලා මළ බත කන්න සිද්ද වෙලා තියෙනවා එක පාරක්. වට්ටකයි, කරෝලයි, තක්කාලි සම්බෝලයි එකතු උනාම මළ බතේ තියෙන්නේ පුදුම රසක් ඒක නිසා මම නම් මළ ගෙදරක අන්තිම දවසේ ගියොත් මළ බත නම් නොකා ලේසියෙන් එන්නේ නැහැ. සාමාන්‍යයෙන් කෙනෙක් මැරුනාම ඒ ගෙදර කෑම උයන එක නවත්තනවා ආයි කෑම උයන්න පටන් ගන්නේ මේ මළ බත උයලා තමයි. ඒ නිසා වෙන්න ඇති මේකට මළ බත කියන්නේ. තවත් දෙයක් මළ බත එතන ඉඳන් කන්න දෙනවා මිසක් කාටවත් පාර්සල් හදාගෙන ගෙදර අරන් යන්න දෙන්නේ නැහැ.<br /><br />අපේ පැත්තේ තව දෙයක් කරනවා, වල කපන්න උදව් උන සේරටම අන්තිමට පෙට්ටිය තියලා පාංසකූලේ දීපු තැන තියලා සේරම ඉන්න තැන ප්‍රසිද්ධියේ අරක්කු බොන්න දෙන එක මේක කරන්නේ අනික් අයට මළ බත කන්න දෙන්නත් කලින්. දැන් වැඩිපුර මිනී වලලන්නේ නැතුව ආදාහනාගාරෙට ගෙනියන නිසා මේක නම් මන් වැඩිය දැකලා නැහැ. ඒ ඇරෙන්න පිට පළාත් වල දැකලාම නැති තරම්. ඔය උඩ ෆොටෝ එකේ තියෙන කුරුම්බා ගෙඩි දෙකත් වල කපන්න උදව් උන අය සේරම එකතු වෙලා උගුර උගුර බීපු එකක්. ඒක නම් මන් දැක්ක පළවෙනි වතාව.<br /><br />පළාතෙන් පළාතට, අදහන ආගමේ හැටියට මිනිස්සු මැරුනම එක එක විදිහේ දේවල් කරනවා. ඒවායේ තේරුම තියේද නැද්ද මන් දන්නේ නැහැ සමහර විට මැරුන කෙනාගේ නෑදෑ හිතවතුන්ගේ දුක අඩු වෙන්න කරන දේවල් වෙන්න ඇති ඒත් සමහර ඒවායින් නම් ඒ අයට දුක දෙගුණ තෙගුන වෙනවත් ඇති. මුස්ලිම් ආගමේ විදිහට ඉක්මනින්ම අවසාන කටයුතු සිද්ධ කරන එකට නම් මම කැමතියි මිනියත් තියාගෙන් දවස් ගනන් විකාර කරනවට නම් වඩා.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-1477788539459971615?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-75613416894040274242010-12-08T16:09:00.000+05:302010-12-08T16:09:47.304+05:30බොන අයට මේක තරම් බොන්න කැමති එකක් සහ හොඳට බොන්න පුළුවන් අයත් වැටෙන එකක් තමා මේ අන්තිම ෂොට් එක කියන්නේ. මාත් වැඩි පුරම කට් වෙලා තියෙන්නේ තනිකරම වගේ පෙරේතකමට වගේ බොන මෙන්න මේ අන්තිම ෂොට් එක නිසා.<br /><br />අන්තිම ෂොට් එක කිව්වේ දෙන්නෙක් නම් බාගයක් බීලා ඉවර වෙච්ච වෙලාවක ආයි ගෙන්න ගන්න සීය හරි බෝතලයක් තුන් දෙනෙක් බීලා ඉන්න වෙලාවක ආයි ගෙන්න ගන්න එකසිය පනහ විතරක් නෙමෙයි. බීල ඉවර වෙලා කැම කන ගමන් දාගන්න ෂොට් එක එහෙමත් නැත්නම් හොඳටම වෙරි වෙලා ඉන්න වෙලාවක බෝතලේ ඉතුරු වෙලා තියෙන ටික ඉවර කරන්න දාගන්න එක. ඔය වගේ හොඳට බීලා ඉන්න වෙලාවක අන්තිමට බොන බීම වීදුරුව.<br /><br />ඔය ගොඩක් වෙලාවට මේස උඩ ඉතුරු කරලා යන්නේ ඔය අන්තිම ෂොට් එක බීගන්න බැරි උනාම තමා. ඒකත් බීල කෙලින් ඉන්න අය නැතුවම නෙමෙයි. මේ ලඟදි බෝතලයක් බීපු දෙන්නෙක්ව වට්ටන්න හිතාගෙන තව 100ක් ගෙන්නත් දුන්න මෙන්න මුන් දෙන්න තව 100ක් ඉල්ලුවා ඉතින් තවත් දුන්නත් එච්චර නිසා අපි වැඩේ අතැරලා දැම්මා. ඔය අන්තිම ෂොට් එක නොබී ඉන්න පුලුවන් නම් ගොඩක් අයට ඒ වෙනකන් බීපු සේරම ආපහු නොදා තියා ගන්න පුළුවන් කමක් ලැබෙනවා ඒත් ගොඩක් අයට ඒක කරන්න බැහැ අන්තිම ෂොට් එකත් දාගන්නවම තමා.<br /><br />කොච්චර කොහොම උනත් මේ අන්තිම ෂොට් එක නොබී ඉන්න පුළුවන් බොන අයනම් මට හම්බ වෙලා තියෙන්නේ අඩුවෙන්. බීම ඉවර වෙලා නවත්තන එක වෙනම කතාවක් ඒත් තියේනම් අන්තිම ෂොට් එකත් බොනවම තමා.<br /><br />මට අනික් අය ගැන කෙසේ වෙතත් මන් ගැන සලකද්දි ඇයි මේක බොන්නේ කියලා නම් හිතා ගන්න බැහැ. කලාතුරකින් නම් වෙරි මදි වගේ නිසා බොනවා ඒත් අනික් වෙලාවට. බීම කියන්නේ එහෙම හදිස්සියේ නවත්තන්න පුළුවන් දෙයක් නෙමෙයි නේ ඒක පැහැදිලි කරන්න බැහැ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-7561341689404027424?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-13945213409487488622010-10-27T09:09:00.000+05:302010-10-27T09:09:44.933+05:30පහුගිය දවසක අනුල ද සිල්වා පරිවර්තනය කල James A. Michener ගේ Sayonara කියන පොතේ සිංහල පරිවර්තනය "ආදරය සමුගනී" කියෙව්වා. කාලෙකට පස්සේ පොතක් බලලා මට ගොඩක් කණගාටුවක් ඇති උනා ඒ කතාවට.<br /><br />දෙවෙනි ලෝක යුද්ධයට පස්සේ ජපානයට යන ඇමරිකානු සොල්දාදුවන් සහ ඒගොල්ලෝ එක්ක පෙමින් බැඳෙන ජපන් තරුනියන් ගැන තමා කතාව යන්නේ. අවසානයේ ඇමරිකාවේ අභිමානය වෙනුවෙන් එවන් පෙම්වතුන්, විවාහක යුවල් බලහත්කාරයෙන් වෙන කරනවා. ඒවා දරා ගන්න බැරි සමහර පෙම්වතුන් සහ විවාහකයින් සියදිවි නසා ගන්නවා. රටක හෝ කෙනෙක් ගේ අභිමානය වෙනුවෙන් තව කෙනෙක්ට ජීවිතය නැති කරගන්න තැනට වැඩ සිද්ධ කිරීම ඒ රටේ සහ ඒ කරපු කෙනේගේ අභිමානයට කෙසේ වෙතත් ලැජ්ජාවට පත් වෙන්න ඕනේ දෙයක් කියලා මට හිතෙනෙන.<br /><br />එහෙම තමන්ගේ ආදරය වෙනුවෙන් සියදිවි නසාගත්ත පෙම්වතුන් ගේ ක්‍රියාව සාධාරනයි කියලත් මන් හිතනවා.<br /><br />දෙවෙනි එක<br /><br />මම දන්න කියන කෙනෙක් වහ කාලා. දැනටමත් එක තැනක ඉන්න ඔහු අනාගතේ අංශබාගේ හැදෙයි කියලා බයට තමා වස කාලා තියෙන්නේ, එක අතකින් ඔහුගේ උවමනව සාධාරණයි. ඒත් දැන් නොමැරුණු නිසා එයා හිටියටත් වඩා දුක් විඳිනවා. ඊයේ මන් ඔහුව බලන්න රොහලට ගියා දැන් ඉන්න තත්වයට වඩා නම් ඔහු කලින් සිටිය තත්වය යහපත්. වස විස පානය කරනවනම් මැරෙන්නම ප්‍රමානවත් තරම් පානය කරනවා මිසක් නොමැරී ජීවත් උනොත් නම් ජීවිතේ විඳවන්න වෙන්නේ තනියම නෙමෙයි අනික් අයටත් ලොකු කරදරයක් වෙලා.<br /><br />ලෝකේ සමහර රටවල් නීත්‍යානුකූලව සිය දිවි නසාගන්න ඉඩ දීලා තියෙනවා කියලා මන් අහලා තියෙනවා. ඒත් ඒක ලේසි නැහැ සනීප කරන්න බැරි ලෙඩක් තියෙන බව ඔප්පු කරන්න ඕනේ. ඒ වගේම ඉතා විශාල මුදලක් ගෙවන්නත් ඕනේ. සනීප කරන්න බැරි ලෙඩකුත් එක්ක අනික් අයටත් කරදරයක් වෙවී ජීවත් වෙන එකට වඩා එහෙම කෙනෙක්ට මරණය සහනයක් වෙන්න පුළුවන්. එහෙම කෙනෙක් මැරෙන්න ඉල්ලනවනම් ඒක සාධාරණ ඉල්ලීමක් කියලා මට හිතෙනෙන.<br /><br />මටත් සමහර වෙලාවට මැරෙන්න ඕනේ කියලා හිතෙනවා ඒත් ඒකට නම් සාධාරණ හේතුවක් නැහැ ඒක නිසා එහෙම මැරෙන එක නම් එක්තරා විදිහක මෝඩ කමක්.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-1394521340948748862?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-13755855049224098122010-09-11T08:37:00.001+05:302010-09-11T08:45:27.275+05:30<a href="http://onezerozerowords.blogspot.com/" target="_blank">One | Zero | Zero</a> කියන්නේ "වචන සීයක හිරවුන දිග කතා" අපේ <a href="http://www.blogger.com/profile/00071228822445015286" target="_blank">නොදරුවාගේ</a> ළඳරු අදහසක් අනුව <a href="http://www.setweem.blogspot.com/" target="_blank">අපේ කට්ටිය</a> එකතු වෙලා කරන අළුත් වැඩක් තමා මේක.<br /><br />දිගම දිග කතාවක් ලියන්න ඕනේ හැබැයි කතාවේ නම ඇරුනම තියෙන්න පුළුවන් වචන සීයක් විතරයි. ලේසියි වගේ පෙනුනට ලේසිමත් නැහැ දිගට දිගට ලියාගෙන යන්න අවසර නැහැනේ හිතේ තියෙන සේරම ටික වචන සීයකට හිර කරන්න එපායෑ.<br /><br />මුද්‍රිත පොත් ගත්තම නම් කෙටි කතා වලට වඩා නව කතා ජනප්‍රියයි තමා , ඒත් පරිගනකයෙන් බලනකොට නම් දිගට දිගට තියෙන කතා වලට වඩා කෙටි කතා හොඳයි කියලා මන් හිතන්නේ. ගොඩ දෙනෙක් බ්ලොග් බලන්නේ කාර්යාලයේ ඉඳන් නේ එතකොට දිග කතාවක් කියවන්න යන වෙලාවෙන කාලක් වැය කරලා කෙටි කතාවක් කියවන්න පුළුවන් .<br /><br />ඔයගොල්ලන්ටත් පුළුවන් වචන සීයක කතාවක් ලියන්න, හැබැයි ඒක තමන්ගේම නිර්මාණයක් වෙන්න ඕනේ, අහපු සිදුවීමක් ගැන උනත් කමක් නැහැ ඒත් හමෝම අහපු ඒවා නම් එපා. ප්‍රධානම දේ කතාව වචන සීයක් වෙන එක තමා.<br /><br />ඔයගොල්ලන්ටත් වචන සීයක කතාවක් එහෙම ලියන්න හිතෙනවනම්, හිත හිතා ඉන්න එපා ලියලා මේකට onezerozerowords[at]gmail[dot]com ඊමේල් කරන්න<br /><br /><a href="http://onezerozerowords.blogspot.com/" target="_blank">http://onezerozerowords.blogspot.com/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-1375585504922409812?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-30204990871235846752010-08-29T17:25:00.000+05:302010-08-29T17:25:18.824+05:30ගොඩක් දවසට මන් කන්න යන්නේ එකම කඩේට, ඔය කඩේ ගාව ඉන්නවා මට පෙන්නන බැරි මිනිස්සු තුන් දෙනෙක්. මේ තුන්දෙනා මාත් එක්ක හරිම හොඳට කතා බහ කරනවා ඒ වගේම මට කිසිම වැරැද්දක් කරලා නැහැ ඒත් මේ තුන්දෙනාව මට පෙන්නන්න බැහැ. මේ ගොල්ලෝ කිසිම නීති විරොධී කටයුත්තක යෙදෙන අයවත් කාටවත් කරදර කරන අයවත් නෙමෙයි ඒත් මේයාලගේ රස්සාව තමා බ්‍රොකර් වැඩේ. මන් කලින් දැනගෙන හිටියේ වාහන , ඉඩම් බ්‍රොකර්ලා විතරයි එත් මේ තුන්දෙනාම වගේ ගස් බ්‍රොකර්ලා.<br /><br />කොහේ හරි හොඳට හැදිලා තියෙන මොනා හරි ගස් ටිකක් තියෙනවනම් ඒක කපලා ලොරිවලට පටවනකම් මේ අයට නින්ද යන්නේ නැද්ද කොහෙද. ඉතින් ඔන්න ඔය මහ අපරාදේ කරන නිසා මයි මට මේ අයව පෙන්නන බැරි. කියන්න හැදුවේ මෙයාලා ගැන නෙමෙයි මේ අය කියන ගල් බේගල් ගැන.<br /><br />ඕන් දවසක් කියනවා. සිංහල වෙදකමේ තියෙන බලගතු බව ගැන. ඕන් දවසක් හොඳටම අමාරු ලෙඩෙක් ඉස්පිරිතාලෙට ගෙනිච්චලු ගිහින් ඉස්පිරිතාලේ ඉන්න දොස්තර මහත්තුරු ලෙඩා බලා කිව්වලු ලෙඩ මැරිලා කියලා, ඉතින් ඔය වෙලේ ලඟ හිටපු කෙනෙක් කිව්වලු අහවල් දිහෑ ඉන්නවා දක්ෂ වෙද මහත්තයෙක් එයා ගාවට අරන් යමු කියලා ඉතින් ඕන් අර මැරිච්ච මිනිහත් අරන් අර වෙද මහත්තයා ගාවට අරන් ගියාම වෙද මහත්තයා ගුලියක් දුන්නලු අර මල මිනියට පොවන්න ඔන්න ඔය ගුලිය පොවපු ගමන් ලෙඩ නැගිට්ටලු. මන් මේ පාරම්පරික සිංහල වෙදකමට අපහාසයක් කරනවා එහෙම නෙමෙයි ඒත්&nbsp; මට හිතා ගන්න බැරි මැරිච්ච මිනිහෙක් මරණ සහතිකේ ගන්නේ නැතුව ඉස්පිරිතාලෙන් පිටට අරන් ගියේ කොහොමද කියන එක. අනික මන් අහලා තියෙන විදිහට මල මිනී නිකන් වාහන වල ගෙනියන්න තහනම් ඒවා ගෙනියන්න ඕනේ ඒ සඳහා තියෙන වාහනයක. ඉස්පිරිතාලෙන් මැරුනයි කියපු මිනියක් මෙහෙම අරන් යන එකම වැරැද්දක් ඒත් කොහොම හරි ඒක කරලා මිනිහාට පණත් දුන්නා. ඊටත් වඩා පුදුමේ තමා මැරිච්ච මිනිහෙක්ට බේත් ගුලියක් පොවපු එක. ඒක කොහොම කලාද කියන එක නම් එතන හිටපු කෙනෙක් ගෙන්ම තමා දැන ගන්න වෙන්නේ.<br /><br />තව දවසක් දැන් සර්පයෙක් කාලා මැරුන කෙනෙක් වලලන්න පාංසකූලේ එහෙම දීලා පෙට්ටිය උස්සන්න කිට්ටුවෙලා එතනට ආව කෙනෙක් කිව්වලු මිනිය බලන්න ඕනේ කියලා එහෙම කියලා. කිව්වලු මෙයා මැරිලා නැහැ එයාට සනීප කරන්න පුළුවන් කියලා ඔන්න බෙහෙත් ගුලියක් පොවලා මැරිච්ච මිනිහා නැගිට්ටුවලු. මේ මිනිස්සු මිනී වලලන්නේ එම්බාම් කරන්නේ නැතුවද එතකොට. මේකට නම් විහිළු කතාවක් තියෙනවා, දවසක් ඔහොම පෙට්ටියේ හිටපු කෙනෙක් සනීප කරන්න පුළුවන් වෙද මහත්තයෙක් ගාවට කිට්ටු උන තරුණයෙක් ඇහුවලු දැන් මේ ලෙඩාට ඔය බෙහෙත් පොවන්න නම් මේ ලෙඩගේ බඩවැල් එහෙම තියෙන්නේ ඕනේ නේද කියලා. වෙද මහත්තයා ඔව් කිව්වම කොල්ල කිව්වලු එහෙනම් මන් ටක් ගාලා මල් ශාලාවට ගිහින් ඒවා අරන් එන්නම් මොකෝ සේරම ඇඟේ ඇතුලේ කෑලි ටික එතන කියලා.<br /><br />මේ වගේ ටිකක් වයසක පහේ උදවිය ඇස් දෙකෙන් දැක්කා වගේ විශ්වාස කරන්න බැරි කතන්තර හරියට කියනවා, ගොඩක් වෙලාවට මේවායෙන් කාටවත් හානියක් නැහැ ඒ වගේම අහන් ඉන්නත් ආස හිතෙනවා. ඉතින් කොහොම උනත් ඔය කතන්දර කියන්නේ අහන් ඉන්න අයගේ හැටියටනේ ඒ වගේ මේ කන වෙලාවට මට ඇහෙන්න ඕවා කියන්නේ එක්කෝ මේ අය හිතන් ඇති මන් අමු මෝඩයෙක් කියලා වෙන්න ඇති. සමහර විට දැක්කම එහෙම පේනවත් ඇති මගේ හිතේ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-3020499087123584675?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-33026371892080663202010-08-27T12:55:00.000+05:302010-08-27T12:55:22.932+05:30ඉස්සර මන් ගාව ජංගම දුරකතනයක් තිබ්බේ නැහැ. ඒ කාලේ කාගෙ හරි දුරකතන අංකයක් දුන්නම ඒක කොහේ හරි ලියා ගන්නවා. ඒ නොම්බරේට දෙතුන් පාරක් කතා කලාම නිකම්ම ඒ නොම්බරේ මතක හිටිනවා ඒ වගේ දැනට අවුරුදු 4 , 5 කට කලින් කට පාඩම් කරපු දුරකතන අංක බොහොමයක් මට තාමත් කට පාඩම් ඒත් මන් ජංගම දුරකතනය පාවිච්චි කරන්න පටන්ගත්තට පස්සේ හම්බ උන එකම එක නොම්බරයක් වත් මට මතක නැහැ. ගොඩක් ඒවා තියෙන්නේ ෆෝන් එකේ විතරයි කොහෙවත් ලියාගෙනත් නැහැ. කොච්චර හරි මන් වැඩියෙන්ම අමතන අංකේ වත් මට මතක නැහැ. කොහේ හරි ගිහින් ෆෝන් එක බැට්රි බැහැපු වෙලාවක කාට හරි ඇමතුමක් ගන්න ඕනේ උනොත් එහෙම ඉවරටම ඉවරයි.<br /><br />මන් වැඩ කරන්න පටන් ගත්ත තැන නීතියක් වගේ උනා හැමදාම මොනා හරි ඉගෙන ගන්න එක පොතක ලියන එක. ඒකෙන් මට ඒ කාලෙ ඉගෙන ගත්ත දේවල් ගොඩක් තාම මතකින් ලියන්න පුළුවන් ඒත් දැන් සමහර දේවල් තියෙනවා ගූගල් නැත්නම් මට කරගන්න බැහැ කිසිම දෙයක් ගැන හොඳ මතකයක් නැහැ.<br /><br />තාමත් මට යන්තම් එකයි එකයි දෙකයිවගේ එවා හිතෙන් එකතු කරන්න පුළුවන් ඒත් ඒ වගේ ඒවත් කැල්කියුලේටරයෙන් හදන අය කැල්කියුලේටරය නැති නම් එහෙම එකක් වත් හදා ගන්න බැරි තරමට අසරන වෙන වෙලාවල් තියෙනවා.<br /><br />ගාමන්ට්වල වැඩකරන ගෑනු ලමයින්ගේ ගාන ලක්ෂ ගානක් වෙන්න ඇති ඒත් මේ අයගෙන් බහුතරයකට සම්පූර්ණ ඇඳුමක් මහන්න පුළුවන් ඇති කියලා මන් නම් හිතන්නේ නැහැ. එයාලා දන්නේ එක කොටසක් මහන්න විතරයි . බොත්තමක්, සක්කුවක්, කොලර් එකක් වගේ.<br /><br />අපි ගොඩක් වෙලාවට පාස්වර්ඩ් එහෙම මතක තියාගන්න එක මෘදුකාංග වලට පවරනවා අන්තිමේදි අපිට පාස්වර්ඩ්නුත් අමතක වෙලා යනවා. වර්ඩ් වැඩ කරන්නේ නැති වෙලාවක අතින් ඉංග්‍රීසියෙන් ලියුමක් ලියලා දෙන්න කිව්වොත් වචන 10ක අකුරු හරියට ලියා ගන්න පුළුවන් වෙයිද?<br /><br />මේ වගේ නොයෙක් විදි මගින් අපි අපේ කටයුතු යන්තර වලට පවරල වැඩ පහසු කරගන්නවා එකන් වැඩේ නම් ඉක්මන් වෙනවා ඒ ගමන් ම අපි කම්මැලියො වෙනවා. ඒ යන්තර සූත්‍ර නැතුව මොකුත්ම කරගන්න බැරි තත්වෙට අපිව පත් වෙලා තමා නවතින්නේ.<br /><br />පාවිච්චි නොකරන අවයව ටික ටික අඩුවෙලා යනවා වගේ තව කාලයක් යනකොට අපි මොලෙත් නැති අය වෙලා නවතීද මන්දා<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-3302637189208066320?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-43362976700978704472010-08-17T08:11:00.000+05:302010-08-17T08:11:13.622+05:30පහුගිය දවසක කොන්ඩේ කපන්න ගිය වෙලාවක පොඩි ලමයෙකුත් කොන්ඩේ කපන්න ඇවිත් හිටියා, ඒත් ඒකා අපි පොඩි කාලේ වගේ කොන්ඩේ කපන්කොට එක යුද්ධයක් කලේ නම් නැහැ සමහර විට අපේ කාලේ පාවිච්චි කරපු මේ ජාතියේ කොන්ඩේ උගුල්ලන මැෂින් දැන් පාවිච්චි කරන්නේ නැති නිසා වෙන්න ඇති.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/TGnzblYrBoI/AAAAAAAAAOU/qvJulUrLuXo/s1600/clipper.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/TGnzblYrBoI/AAAAAAAAAOU/qvJulUrLuXo/s320/clipper.jpg" width="320" /></a></div><br />ඉස්සර අපි ගිය සැලූන් එකේ මේ වගේ උස පුටුවක් ලමයින්ට තිබ්බත් දැන් නම් එහෙම එකක් නැහැ ලොකු අය ඉන්න පුටුවකම තමා ලමයින්වත් ඉඳවන්නේ.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/TGnzr_2Qd8I/AAAAAAAAAOY/P8UMZ8-2Cbg/s1600/33-wood-bar-stool.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/TGnzr_2Qd8I/AAAAAAAAAOY/P8UMZ8-2Cbg/s1600/33-wood-bar-stool.jpg" /></a></div>පොඩි කාලේ කොන්ඩේ කපන එක කොච්චර එපා කරපු කටයුත්තක් වෙලා තිබ්බද කියන්වනම් එදාට ඒ කාලේ තිබ්බ ඉස්තරම්ම කෑමක් වෙච්ච පළතුරු (ජෙලි)යෝගට් එකක් හම්බ වෙනවා කොන්ඩේ කපලා ඉවර උනාම. කොන්ඩේ කපන එක එපාම වෙන්න ලොකු හේතුවක්&nbsp; උනේ එයාලා කොන්ඩේ කපන්න භාවිතා කරන උපකරන. කොන්ඩේ උගුල්ලන මැෂින් එකයි, අනිවාර්යෙන් බෙල්ල පොඩ්ඩක් කපන හරියට කැපෙන්නේ නැති දැලි පිහියයි වෙන්න ඇති. ගොඩක් වෙලාවට් පාවිච්චි කරන්නෙත් මොට්ට කතුරු. ඒවත් වෙලාවකට කොන්ඩේ කපනවා නෙමෙයි උගුල්ලන්නවා.&nbsp; ගාස්තුව නම් මට මතක නැහැ මන් හිතන්නේ රුපියල් 10ක් විතර ගන්න ඇති දැන් නම් 60- 150 අතර ගානක් තමා ගන්නේ. ඊට වඩා ලොකු ගනන් 500 - 1000 දීල නම් මන් තාම කොන්ඩේ කපලා නැහැ.<br /><br />ලංකාවේ අය ගොඩක් පිටරට ගියාම , තමන්ම කොන්ඩේ කපන්න පුරුදු වෙනවා කියලා මන් අහලා තියෙන්නේ. මෙහෙ රුපියල් 100ක් විතර දීල කොන්ඩේ කපල පුරුදු වෙලා එහෙ ගිහින් එක පාර ඩොලර් 10ක් 20 ක් දීලා කොන්ඩේ කපන්න හිත හදා ගන්න බැරුව ඇති.<br /><br />එදා ඉඳලා අද වෙනකම් සැලූන් වල වෙනස් වෙනස් වෙලා නැති එකම අංගය තම කෙස්කොට පිරිච්ච මාස ගානකින් හෝදලා නැති බෙල්ල වටේ ඔතන සුදු රෙද්ද. මේක නම් පිරිසිදුව තියෙන කිසිම සැලූන් එකක් මට තාම හම්බ වෙලා නැහැ<br /><br />ඡායරූප 1 <a href="http://3.bp.blogspot.com/_qySimhhn6vk/Sal02tr1WnI/AAAAAAAACNc/St9k2pra0Qw/s400/clipper.jpg" target="_blank">මෙතනින්</a><br />ඡායාරූප 2 <a href="http://www.extratallbarstools.net/33-wood-bar-stool.jpg" target="_blank">මෙතනින්</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-4336297670097870447?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-39208529085913296902010-08-10T16:00:00.000+05:302010-08-10T16:00:07.435+05:30මන් හිතන්නේ මන් වැඩියෙනම් ෆිල්ම් බලන්න ඇත්තේ A/L කරන කාලේ වෙන්න ඕනේ . ඒ දවස් වල කොළඹ හැම හෝල් එකකටම වගේ එන ෆිල්ම් බලන්න ගිහින් තියෙනවා. එක දවසක් උදේ 10.30, දවල් 1.30 හවස 3.30 තුනම බැලුවා හෝල් 3ක එදා නම් එපා උනා අන්තිමට.<br /><br />ලංකාවේ නීතියක් තියෙනවලු ෆිල්ම් හෝල් එකක් කඩන්න තහනම් කියලා මන් නම් ඒකේ ඇත්ත නැත්ත දන්නේ නැහැ. ඉතින් ඔය කඩන්න ඕනේ ෆිල්ම් හෝල් නිකම්ම ගරා වැටෙන්න ඇරලා පස්සේ කඩලා දානවා ගම්පහ ටවුන් එක මැද්දේ තිබ්බ ෆිල්ම් හෝල් එක (ඒකේ නම නම් මතක නැහැ) දැන් එතන නැහැ, තියෙන්නේ ලොකු කඩයක්. ඒ වගේ එකක් තිබ්බා කොළඹ, මට මතක හැටියට නම "එම්පයර්" ද කොහෙද, ඒකත් දැන් එතන නැහැ. ඒක තමා මන් කැමතිම ෆිල්ම් හෝල් එක මොකද තියෙන්නේ ඇතුලක ඒක නිසා කාටවත් අහු වෙනෙන නැහැ ඒකට ගියාට.<br /><br />දිවුලපිටිය බල්ලපාන හන්දියේ තිබ්බ ෆිල්ම් හෝල් එකක් ඒක්ත් දැන් එතන නැහැ. මිනුවන්ගොඩ අඹගහවත්තේ ෆිල්ම් හෝල් එකක් තිබ්බා. ඒකේ ඉස්කොලෙන් හඳයා බලන්න එක්කන් ගියා එකපාරක්. වාඩි වෙන්න තිබ්බේ දිග බංකු. තිරේ ඇතුලෙන් වහලේ හිල් හිටන් පේන්වා. දැන් ඒක එතන දකින්න නැහැ මන් හිතන්නේ. ගල්කිස්සේ ඕඩිය, වැල්ල වත්තේ රොක්සි, නුගේගොඩ මෙට්‍රො මේ එකක්වත් ආයි යන්න හිතෙන ජාතියේ ෆිල්ම් හෝල් නම් නෙමෙයි. පිටකොටුවේ රීගල් අනික් ඒවාට සාපේක්ශව ටිකක් හොඳයි. රීගල් එකට නම් ටිකක් වැඩිපුර යැවෙනවා. <br /><br />මන් ගිය ෆිල්ම් හෝල් අතරින් හොඳම එක තමා දෙහිවල "කොන්කෝඩ්" සුවපහසුව අතිනුත් ඉස්තරම්. මන් හිතන්නේ මන් ගිය ගනන් වැඩිම ටිකට් තියෙන්නේ ඒකේ. ඊලඟට "සිනෙසිටි". සිනෙසිටි එකේ තරම් සීට් අතර ඉඩක් වෙන ෆිල්ම් හෝල්වල මන් දැකලා නැහැ. ඊට පස්සේ ඉතින් සැවෝයි , එම් සී එක සහ ලිබර්ටි එක. අනික් ෆිල්ම් හෝල් ගැන කතා කරලා වැඩක් නැහැ. ගිය සවුත්තුම එක තමා ඉස්සර නුගේගොඩ ක්වීන්ලන්ඩ් බැල්කනිය තිබ්බේ ලෑලි සොල්දරයක් හිටගත්තම අපේ ඔළුවේ හෙවනැල්ල තිරේ වැටෙනවා. මාලිගාවත්තේ රූබි එක සහ මරදානේ සෙන්ට්‍රල් ඒ වගේ කසිකබල් ෆිල්ම් හෝල් . මේවට ඉතින් ඉස්කොලෙ යනකාලේ ගියා මිසක් ඊට පස්සේ නම් ගිහින් නැහැ. කොම්පඤ්ඤවීදියේ රියෝ එකත් කබල් ෆිල්ම් හෝල් එකක් තමා.<br /><br />ගම්පහ ෆිල්ම් හෝල් ගැන කතා කරලා වැඩක් නැහැ තුනක් තියෙනවා තුනම එක වගේ. මුලදි නම් "නයෝමි" එක හොඳට තිබ්බ ඒත් දැන් ඒකත් ගන්න දෙයක් නැහැ. "පබ්ලික් හෝල්" එක ඊඒපී එකෙන් ගත්තට පස්සේ ටිකක් හොඳට තියෙනවලු ඒත් මන් කාලෙකින් ගිහින් නැහැ. අනික් එක තමා මේඛලා. ගම්පහ ඕනේ තරම් ටියුෂන් කඩ තියෙන නිසා කළුවරයි ඉඳගන්න තැනකුයි තියෙනවනම් ෆිල්ම් හෝල් එකකට වැඩිත් එක්ක. ඒක නිසා මේවා කවදාවත්හදන්නේ නම් නැහැ.<br /><br />ගම්පහයි කොළඹයි ඇරුනම මන් ෆිල්ම් බලලා තියෙන්නේ රත්නපුරේ&nbsp; විතරයි ඒ ගොඩ කාලෙකට කලින් ජෝති රත්නපුර කියන එකේ වෙන්න ඕනේ එක පාරක් රන්දෙනිගල සිංහයා බැලුවා, කාලෙකට කලින් නිසා ෆිල්ම් හෝල් එක ගැන මතක නැහැ. මහරගම අනූෂා එකේ විරාගය බැලුවා, දසක දෙකකට විතර කලින් පටන් ගත්ත වෙලේ සහ ඉවර එනකොට විතරක් ඇහැරලා හිටපු නිසා ෆිල්ම් හෝල් එක ගැන කිසිම මතකයක් නැහැ.<br />දැන් සැවෝයි එක හොඳ උනාට ඒකාලේ ඒකත් චාටර්. එකට ඒ කාලේ එන්නෙම ලමා චිත්‍රපටි විතරයි ඒක නිසා මාසෙකට සැරයක් නම් සැවෝයි එකට යනවම තමා.<br /><br />සැවොයි එකේ ඉස්සරහ ලස්සනට තිබ්බට මොකද සිනෙසිටි එකේ ඉස්සරහ හරියට අධි ආරක්ෂිත කලාපෙකට යන තැනක් වගේ, කටු කම්බි ගහලා යකඩ වැටවල් ගහලා. ගොඩක් ජනප්‍රිය දෙමල ෆිල්ම් පෙන්නවන් ෆිල්ම් හෝල් ඒ වගේ තමා. ඒ ඇරුනම නවීකරනය කරන්න කලින් දෙහිවල කොන්කෝඩ් එකෙත් වීරයා ඉන්න දර්ශන යනකොට තිරය වටේට ලයිට් පත්තු වෙනවා. දැනුත් ඒක තියෙනවද මට මතක නැහැ. සිංහල ෆිල්ම් පෙන්නවන් ඒවායේ මේ වගේ ඒවා දකින්න නැහැ. <br /><br />මේ වගේ කසිකබල් ෆිල්ම් හෝල් එක්ක ලංකාවේ සිනමාවක් ඉතුරු වෙලා තියෙන එක ගැන අපි සතුටු වෙන්න ඕනේ මොකද හොඳ ෆිල්ම් හෝල් සේරගේම වගේ පෙන්නන්නේ අපේ චිත්‍රපටි නොවන නිසා.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-3920852908591329690?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-82061504127459171262010-08-05T22:15:00.000+05:302010-08-05T22:15:03.747+05:301992 දි සින්ග්ලංකා ලේබලෙයෙන් "කාලෝචිත ගී" කියල කාලෝ ෆොන්සේකාගේ ගීත එකතුවක් තිබ්බ ඒ කාලේ ඉඳලම දැන් අවුරුදු 18ක් විතර තාමත් මන් අසාවෙන් අහන සිංදු එකතුවක් තමා මේක. ඒ කැසට් එකේ සිංදු ටිකත් එක්ක තව අලුත් සිංදු කීපයක් එකතුවෙලා "රත්තරන් දුවේ" කියලා සීඩී එකක් ඊට පස්සේ නිකුත් උනා. කැසට් එකනම් දැන් අහන්න විදිහක් නැහැ ඒක නිසා දැන් නම් සීඩී එක තමා ඇහෙන්නේ.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/TFrmhGIOVrI/AAAAAAAAAN0/ognaEMTcG6g/s1600/rd.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/TFrmhGIOVrI/AAAAAAAAAN0/ognaEMTcG6g/s320/rd.jpg" width="317" /></a></div><br />කාලයක් එෆ් එම් නාලිකා වල පට්ට ගහපු දැන් මගුල් ගෙවල් හැම එකම වගේ ජෝඩුව පිටත් වෙලා යනකොට දාන රොහන වීරසිංහ එක්ක නන්දා මාලනී කියන "රත්තන් දුවේ.." සිංදුවත් සුනිල් එදිරිසිංහ ගේ "රුදුරු තුරු වදුලේ..." කියන සිංදුවත් මේකේ තියෙනවා. ඒ ඇරුනම අමරදේව කියන "සම්බුද්ධ රාජ..." එඩ්වඩ් ජයක්කොඩිගේ "පදාර්ථයට පන කවා....",&nbsp; "ආසිරි වන්න ආයුබෝවන්න.." රෝහන වීරසිංහ, "ජීවිත ගමනේ..." ඉන්ද්‍රාණි පෙරේරා, "පෙම් සිනා...." වික්ටර් රත්නායක කියන සිංදු ටිකට මන් වැඩියෙන් කැමතියි මේ අතුරිනුත් "සම්බුද්ධ රාජ.." සහ "පෙම් සිනා.." කියන දෙකට තමා මන් වඩාත්ම ආස.<br /><br />දැන් තියෙන සිංදු ගොඩක් දෙතුන් පාරක් ඇහුවට පස්සේ අහන එක එපා වෙනවනේ ඒත් මේ සිංදු නම් මට තාම නම් අහලා එපා වෙලා නැහ. ආයි ආයි අහන්න හිතෙනවා.<br /><br />මේකේ සිංදුවල mp3 නම් මට හම්බ වෙලා නැහැ<br />මේකේ මිල රුපියල් 350<br /><br />අපේ <a href="http://www.blogger.com/profile/15103739620075896339" target="_blank">දුකාත්</a> ලියලා තියෙනවා දැක්ක <a href="http://dukaa.blogspot.com/2010/08/blog-post.html" target="_blank">සිඩී එකක්</a> ගැන මේ ලඟදි , ඒකත් කියවලා බලන්නකෝ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-8206150412745917126?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-57999348268797123302010-08-02T14:07:00.001+05:302010-08-02T14:08:17.960+05:30එක එක වයසේදි මිනිස්සු එක එක ප්‍රමානෙන් බොනවා. සමහරු හැමදාම එකම ප්‍රමානේ බොනවා ඒත් ගොඩ දෙනෙක්ට එහෙම බොන්න වෙන්නේ නැහැ. අනික තනිකඩ කාලේ බොන ප්‍රමානෙ බැන්දහම බොන්න වෙන්නෙත් නැහැ. වයස්ට ගියාම තවත් අඩු වෙනවා. එක්කෝ වැඩි වෙනවා. පොඩි ලමයි ඉන්නවනම්, සමහර වෙලාවට එයාලා නිසත් බීම සීමා වෙනවා. අපේ අයිය කෙනෙක් ඉන්නවා එයාට සිගරට් බොන එක සෑහෙන්න අඩු කරන්න උනා එයාගේ පුතා නිසා.<br /><br />අපේ අය බොන්න ගියාම ගොඩක් වෙලාවට ආපහු යන්නේ කොහොමද, තමන්ගේ ප්‍රමානේ මොකද්ද, ගෙදර බිරිඳයි ලමයිනුයි ආරක්ෂා කරන්නේ කවුද වගේ එවා හිතන්නේ නැහැ එක පාරක් මගුල් ගෙදරක ගිහින් ඉන්නකොට දැක්කා සැමියා බීලා හොඳටම පොඩි බබෙක් වඩා ගත්ත බිරිඳ ඉන්නවා වමනේ දාන සැමියා ගාවට වෙලා. ඉතින් අර සිහි නැති මිනිහට ඕකේ ගානක් නැහැ ලැජ්ජාව තමන්ගේ බිරිඳට. අනික රෑ වෙලා ගෙදර යන්නේ කොහොමද, වාහනයක ආවත් ඒක එළවන් යන්න ඕනේ. බිරිඳට එළවන්න පුළුවන් උනත් මගදී අනතුරක් උනොත් ඒක ගැන බලන්නේ කවුද.&nbsp; ඉතින් බොන අය නිසා අපහසුතාවයට පත් වෙන්නේ වටේ ඉන්න අය. යාලුවො එක්ක බොන්න ගිහින් වැඩි උනොත් ගෙදර යන්නේ කොහොමද, කවුද ගිහින් දාන්නේ, වාහනයක් අරන් යන්න අතේ සල්ලි තියෙනවද? එහෙම උනාම යාළුවන්ටත් වදේ. එකෙන් වෙන්නේ ඊලඟ දවසේ බොන්න යන්න කතා කරන්නේ නැති එක තමා. <br /><br />පවුලේ අය හරි , යාලුවො හරි රෑට නවතින්න බලාගෙන විනොද චාරිකාවක් වගේ ගියාම හිතේ හැටියට බොන්න පුළුවන් වෙනවා ඒත් එතකොටත් හිතන්න වෙනවා කාට හරි ලෙඩක් දුකක් හැදුනොත් ගෙනියන්නේ කොහොමද කියලා. මොකද පිරිමි ටික සේරම බීල නම් ගෑණුයි ලමයිනුයි ගැන බලන්න කෙනෙක් නැති නිසා. <br /><br />මාත් ඉතින් ලොකුවට කිව්වට දෙතුන් පාරක් අනික් අයට වදයක් වෙලා තියෙනවා හැබැයි යාළුවන්ට නෙමෙයි නෑදෑ අයියලට. මොකෝ මන් වැඩියෙන්ම සෙට් වෙන්නේ පවුලේ අය එක්ක නිසා . ගොඩක් වෙලාවට එහෙම සෙට් වෙන්නෙත් කාගෙ හරි ගෙදරක නිසා එහෙම වැටිලා නිදා ගන්න පුළුවන් ඒ නිසා මට එච්චරම අවුලක් වෙලා නැහැ.<br /><br />ඇත්තටම මන් හිතන හැටියට නම් බොන්න ඕනෙත් වගකීමකින් කියලයි.<br /><br /><a href="http://www.wikihow.com/Drink-Responsibly" target="_blank">මේකත් නිකමට කියවලා බලන්න ඇත්තටම මට කියන්න ඕනේ උනේ මේ ගැන </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-5799934826879712330?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-67519468935904540032010-06-07T19:11:00.002+05:302010-06-09T15:40:54.889+05:30ඡන්න ගනින් යකෝ ඔය අස්සය ලෑස්තිකරලා .... මටත් අභිනිෂ්ක්‍රමනය කරන්න ඕනේ&nbsp; <br /><div><a href="http://draft.blogger.com/post-edit.g?blogID=5104068830197221565&amp;postID=6751946893590454003" title="favorite this tweet">&nbsp;&nbsp;</a> </div>මගුලක් කතා කරනවා ඔහේ සිද්ධාර්ථද අස්සයා පිටේ අභිනිෂ්ක්‍රමනය කරන්න, ඕනේ නම් ත්‍රීවිලර් එකක් කතා කරගෙන යනවා මට වද නොදී<br /><br />හැබෑටම දැන් ඇයි තමුසෙට අභිනිෂ්ක්‍රමය කරන්න ඕනේ??? මොකක් හොයා ගන්නද? සත්‍ය හොයාගෙනද නැත්නම් බාර් එකක් හොයා ගෙනද?<br /><br />මට බැහැ ඕයි අස්සයෙකුත් ලෑස්තිකරගෙන තමුසේ එක්ක බාර් ගානේ රස්තියාදු වෙන්න එන්න . තමුසේ ත්‍රීවීල් එකක යනවා<br /><br />ඡන්න මන් යන්නේ විමුක්තිය සොයාගෙන, බැඳීම්වලින් තොර සදා කලික සැපත සොයාගෙන.... අනික බාර් එකක් ඕනේ නැහැ, මන් ගාව දැනුත් කාලක් තියෙනවා ඉනේ....<br /><br />විමුක්තිය හොයන්න කාලකුත් අරගෙන මඤ්ඤංද? අනික කාලක් මදිනේ ඕයි තමුසෙයි මායි අස්සයි තුන්දෙනෙක් ඉන්නකොට<br /><br />අස්සයත් බොනව ද?<br /><br />ඇයි අපිට විතරද ඇඟේ පතේ මහන්සිය හැදෙන්නේ <br /><br />හා එහෙනම් ඒ කාල තමුසෙයි අස්සයයි බොනවකෝ, ඉතින් එනවද යන්න මාත් එක්ක නේරංජනාවට ???<br /><br />කොහේ යන්න??? ඔය කාල ඉතුරු උනේ අනික් කාල තමුසේ තනියම බීලා නේද??? නැත්නම් සිහිය තියෙන මිනිහෙක් අස්සයා පිටේ එහේ යන්න කතා කරයිද???<br /><br />ඇයි එතකොට සිද්ධාර්ථ ගියේ???<br /><br />ඒ ගියේ මෙහෙ ඉඳලද ඕයි??? ඉන්දියාවේ ඉඳලනේ, අපි දැන් එතකොට ඉන්දියාවට යන්නෙත් අස්සයා පිටේද??<br /><br />නැතුව. මට කියන්නේ අස්සය ඉන්නෙද්දි පයින් යන්න කියලද? අනික මන් කාලක් දෙනවනේ ඡන්නට<br /><br />කාලකට??? විමුක්තිය හොයන්න එක්ක යන්න??? අනේ හැබෑට ඔන්න අඩුම ගානේ බෝතලයක්වත් නම් කමක් නැහැ..<br /><br />දැන් ඡන්න එහෙනම් මාත් එක්ක එන්නේ නැද්ද??? එහෙනම් මන් යනවා තනියම....<br /><br />මේ ඕයි විමුක්තිය හොයාගෙනනේ යන්නේ නේද???<br /><br />ඔව්!!<br /><br />එහෙනම් අර කාල ඕනේ නැහැනේ ඒක මට දීලා යනවකෝ<br /><br />නෑ ඒක මන්ගාව තිබ්බාවේ....<br /><br />යන්නේ විමුක්තිය හොයාගෙන් ඒත් කාලක් ඉනේ....&nbsp; තමුසේ මොන බැඳීමෙන්ද මිදෙන්න හදන්නේ....<br /><br />විකාර... <br /><br />බැඳීම් වලින් මිදිලා යන්න හදන්නේ තව බැඳීමක් එක්කනේ...ඕක මෙන්න මෙහාට දීලා යනවා ඕයි.....<br /><br />ප.ලි:- මේ ඒ සිද්ධාර්ථවත්, ඒ ඡන්නවත් , ඒ නේරංජනාවවත් නොව මගේ ඔළුව කුරුවල් උන වෙලාවක මගේ ඔළුවේ මැවුන අය... කියන්න ඕනේ උන දෙය සේරම කිය උනේ නැත තව ටිකක් ඉතිරී වී ඇත.......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-6751946893590454003?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-32859668862051479632010-06-06T20:06:00.000+05:302010-06-06T20:06:29.708+05:30මන් හිතන්නේ වෙසක් පෝය කියන්නේ බෞද්ධ අපිට තියෙන වැදගත්ම දිනයක් ඒත් දැන් වෙසක් කියපු ගමන් මතක් වෙන්නේ දන්සැල් ඊට පස්සේ කූඩු, තොරන් සැරසිලි බල්බ් වැල් ඔය අස්සේ මතක් වෙනවා බාර් වහලා කියලත්. වෙසක් වලට හේතුව එහෙම නැත්නම් බුදුහාමුදුරුවන්ගේ ඉපදීම , බුදුවීම සහ පිරිණිවන් පෑම කියන එක&nbsp; මගේ නම් මතකයට එනෙනේම නැති තරම් දැන් නම්.<br /><br />උදේ පාන්දර ඉඳන් කනපැලෙන්න දාන් ටීවී එකේ සද්දේ නිසා නැගිටින්නෙත් මෛත්‍රිය වඩමින්, ටීවී චැනල් සේරමයි රේඩියෝ චැනල්නුයි තරඟෙට වැඩසටහන් විකාශනය කරන්නේ අහපියවු බණ දුවපියව් නිවනට කියන්නා වගේ. මන් කූඩු නම් හදන්නේ නැහැ දන්නේ නැති නිසා ඒත් බල්බ් වැල් ටිකක් නම් දානවා ඒත් දාන්න ඕනේ නිසා මිසක් කිසිම කැමැත්තකින් නම් නෙමෙයි. මොකෝ දැම්ම වගේ නෙමෙයිනේ ගලවන්නත් ඕනෙනේ.<br /><br />වෙසක් එකට බාර් වහනවා හැබැයි දැන් අපේ අයත් නත්තල් වලට වගේ වෙසක් එකටත් කලින්ම බඩු ගෙනත් තියාගන්නවා. මේ අහල පහල දන්සැලට මන් හැමදාම අධාර හැටියට දෙන්නෙත් බෝතලයක්. දවස් දෙකක් බාර් වහලා තිබ්බත් වෙනදා නොබොන අයත් බොන්න සෙට් වෙන උත්සවයක් තමා වෙසක් කියන්නේ, ඒකනන් මේ පාර දන්සැල පිටි පස්සේ හිටපු මට හොඳටම වැටහුනා. අරින අරින බෝතලයක් සටස් ගාලා ඉවර වෙනවා දැක්කම.<br /><br />මෙහෙම උත්සවයක් නම් ලෝකේ කොහේවත් නැතුව ඇති, මන් කියන්නේ විනෝද වෙන්න එන අයට මග දිගට බඩ කට පිරෙන්න කෑම බීම බලෙන් දෙන. මිනිස්සු ඇවිදලා ආතල් අරන් කොහෙන් හරි කාල ගෙවල් වලට යනවා.&nbsp; මාර්ග නීති කියන ඒවා බල්ලට දාලා හූ තියාගෙන යන උන්ට දඬුවම් වෙනුවට බඩ කට පිරෙන්න සංග්‍රහ කරන රටක් වෙන ඇති කියලා මන් නම් හිතන්නේ නැහැ.<br /><br />ඇත්තටම අපි මේ සමරන්නේ බුදුහාමුදුරුවන්ගේ ඉපදීම , බුදුවීම සහ පිරිණිවන් පෑම නේද !!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-3285966886205147963?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-71063322413020985242010-04-25T07:52:00.000+05:302010-04-25T07:52:52.411+05:30මන් මේක අහලා තියෙන්නේ ස්වාධීන රූපවාහිනියේ සහ ගුවන් විදුලි සංස්ථාවේ වෙලඳ සේවයේ හරි ලක් හඬේ හරි ස්වදේශීය සේවයේ හරි විතරයි.<br /><br />මට ලාවට මතක හැටියටනම් මේක කියන්නේ ජයවර්ධන කියලා නම තිබ්බ ටිකක් වයසක ගායකයෙක්. ජනකවියක් කියනවා වගේ සිංදුව කියන්නේ. රුප පෙල තියෙන්නේ ඉර බැහැගෙන යන වෙලාවක ගඟක ඔරුවක් පදින එකක්.<br /><br />දන්න කෙනෙක් ඉන්නවා නම් මට mp3 එක හරි Youtube එකේ හරි Link එකක් දෙන්න කියලා කරුණාවෙන් ඉල්ලා සිටිනවා .<br /><br />සිංදුවේ මට මතක ටික මේකයි<br /><br />මහියංගනේ රන් කොත වාසනාවන්...<br />මහවැලි ගඟේ දියවර වාසනාවන්...<br />තුන්යම දුටුව සිහිනය වාසනාවන්....<br />බාල නඟෝ නුඹ මට වාසනාවන්.....<br /><br />ඉරගල නුවර ඉරගල පවතිනා තුරූ....<br />සඳ ගල නුවර සඳ ගල පවතිනා තුරූ.... <br />අපහද බැඳුනු සෙනෙහස පවතිනා තුරූ....<br />මේ ගඟ ගලයි දියවර පවතිනා තුරූ.....<br /><br />(පද නම් හරියටම හරිද දන්නේ නැහැ මට මතක විදිහට තමා ඔය)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-7106332241302098524?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-31284480663285188842010-04-25T07:39:00.000+05:302010-04-25T07:39:37.191+05:30මේ පාර නම් මගේ මැරතන් දිවිල්ල හරිම් ප්‍රෝඩාවක් තමා, යන්තම පටන් ගන්නකොට පොඩ්ඩක් දුවලා ආයි ඉවර වෙන්න ඔන්න මෙන්න තියලා එකතු උනා අන්තිම ටිකේ දුවන්න. ගියපාර මන් හිතන්නේ මීට වඩා මන් ලිව්වා. ඒත් මේ පාර විනාඩි 15කට වරක් තියා පැය දෙකකට එක ගානේ වැටෙන්නවත් මන් ලිපි දැම්මේ නැහැ.<br /><br />කොහොම උනත් මට ඕනේ උනේ මේකට පොඩ්ඩක් සහභාගී වෙන්න විතරයි. ඉතින් මැරතන් එකේ සහභාගී වෙන තරඟ කරුවන්ටත් වඩා වටින අපිට කමෙන්ට් වතුර ගහන පිරිසට මගේ හදපිරි ස්තූතිය පුදකරනවා, අවසාන ලිපියෙන්. මොකෝ එයාලා නැතනම් දුවන එකේ කිසි ගතියක් නැහැ. පාරේ මැරත්න දුවන කොට දුවන අයට වඩා ඉන්න පස්සෙන් යන අය දැක්කම "දුවන උන්ට වඩා ඉන්නේ වතුර උස්සන් යන උන්" කියලා හිතුනත් දැන් නම් තේරෙනවා වතුර උස්සන් යන උන් නැත්නම් දුවන්න බැහැ කියලා.<br /><br />ඉතින් අවසාන වශයෙන් මේ තරඟය සංවිධානය කිරීම ගැන සංවිධායක මණ්ඩලයටත්, ඒකට සහභාගී උන සියලු බ්ලොග් කරුවන්ටත් , කමෙන්ට් දමන්න ඉදිරිපත් උන බ්ලොග් ලියන කියවන අයටත් මගේ උපහාරය!!!!!!<br /><br />ඕන් එහෙනම් 2010 බ්ලොග් මැරත්න් එකෙන් මන් නවතිනවා.<br /><br />චියර්ස්ස්ස්ස්ස්ස්!!!!!!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-3128448066328518884?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-68902640026091634632010-04-24T22:35:00.000+05:302010-04-24T22:35:27.318+05:30මේකට සිංහලෙන් කියන නම දන්නේ නැති නිසා මට පිංතූරයක් හොයාගන්න බැරි උනා. මන් මේ කියන්න යන්නේ අර පාර අයිනේ එල්ලලා තියෙන රෝස පාට ලොකු බෝල වගේ තියෙන බොම්බයි මොටයි ගැන නෙමෙයි පුන්චි සීනුවක් සද්ද කර කර පොඩි පෙට්ටියක් අස්සේ බොම්බයි මොටයි දාගෙන යන වයසක සීයලා විකුනන බොම්බයි මොටයි ගැන.<br /><br />ඉස්සර ඔය සද්දේ ආවම පාරට දුවලා එන්නේ. දැන් වගේ කලාතුරකින් නෙමෙයි නිතරම වගේ ඔය බොම්බයි මොටයි විකුනන අය දකින්න හම්බ උනා. ඒ කාලේ නම් රුපියලක දෙකක ගත්ත ප්‍රමානේ අද නම් දෙන්නේ රුපියල් 20කට. ඒත් රස නම් ඒ කාලේ වගේම තියෙනවා. <br /><br />ඒ කාලේ නම් ඕවා කන්න වැඩිය ගෙදරන් දුන්නේ නැහැ. දැන් නම් ඉතින් තහංචි දාන්න කෙනෙක් නැති නිසා දැක්ක වෙලාවට අරන් කනවා. මේ බොම්බයි මොටයි හදන විදිහ ගැන නම් මට කිසිම අදහසක් නැහැ ඒත් ඒ කාලේ අපි කන එක වලක්වන්න අපිට කියන්නේ ඕවා හදන්නේ ඔය ඒවා විකුනන අයගේ රැවුලේ කෙලගාලා කියලා. මොකද ගොඩක් වෙලාවට බොම්බයි මොටයි වික්කේ දිග රැවුලක් තියෙන මුස්ලිම් ජාතිකයෝ නිසා.<br /><br />ගොඩක් කෑවොත්නම් දියවැඩියාව ඉස්තීරවම හදාගන්න පුළුවන් බොම්බයි මොටයි කාලම නැත්නම් පොඩ්ඩක් අරන් කාලා බලන්න<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-6890264002609163463?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-73184395218062504932010-04-24T21:47:00.000+05:302010-04-24T21:47:40.830+05:30මන් වැඩියම ඉංග්‍රීසි සිංදු අහන කෙනෙක් නෙමෙයි ඒත් ඉතින් ඉඳලා හිටලා අහන්නේ නැත්තේම නැහැ.&nbsp; <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/50_Cent" target="_blank">50 Cent</a> ගේ <a href="http://www.lyrics007.com/50%20Cent%20Lyrics/In%20Da%20Club%20Lyrics.html" target="_blank">In Da Club</a> වගේ සිංදුවක් අහලා නටන අය මේකේ මේ තියෙන වචන ටිකම සුද්ද සිංහලෙන්ම කිව්වොත් මොනා කියයිද අපෝ මොන ජරාවක්ද, හරිම Third Class Song එකක් වගේ දේවල් ගොඩක් කියයි. මීට වඩා බරපතල විදිහට ඉංග්‍රීසි කුණුහරප පිරිච්ච සිංදු ඇති ඒත් මන් වැඩිය අහන්නේ නැති නිසා ඒවා ගැන වැඩිය දන්නේ නැහැ.<br /><br />මට තියෙන ගැටළුව තමා කුණුහරප කියන ඒවා කුණුහරප වෙන්නේ ඒවා සිංහල උනාම විතරද කියන එක. එකපාරක් අපේ නෑදෑ ගෙදරක ආපු මල්ලි කෙනෙක් ආපු වෙලේ ඉඳන් කියන හැම වචනයක්ම කිව්වේ එෆ් අකුරෙන් පටන් ගත්ත විශේෂන පදයක් මුලට දාලා. එතන හිටපු ලංකාවේ කාටවත් ඒක ගානක් උනේ නැහැ ඒත් එයා ගියාට පස්සේ පිට රට ඉඳලා ආපු මගේ ඥාති සොහොයුරියක් විතරක් කීවේ ඇය ඔහුට පොඩ්ඩක්වත් කැමති නැති බව සහ එයට හේතුව වුයේ ඔහු කුණුහරප කීමත් බවය. මට මගේ ජීවිතේ ඉංග්‍රීසි කුණුහරප , කුණුහරප ලෙස සැලකූ කෙනෙක් මුන ගැසුනු එකම අවස්ථාව ඒක විතරමය.<br /><br />අපේ අය ගොඩ දෙනෙක් බොහොම ප්‍රසිද්ධියේ බෝහොම උජාරුවෙන් ඉංග්‍රීසියෙන් කුණුහරප කියන්වා ඒත් බැරි වෙලා හරි සිංහලෙන් ඔය වචනයක් කිව්වොත්, කියපු එකා දිහා බලන්නේ මහා අපරාධයක් කරපු කෙනෙක් දිහා බලනවා වගේ.<br /><br />මන් හිතන විදිහටනම් කුණුහරප කියන ඒවා මොන බාසවෙන් කිව්වත් ඒවා කියන කෙනා ඒ ගැන ආඩම්බරයට නෙමෙයි ලැජ්ජාවට පත් වෙන්න ඕනේ. මොකද කුණුහරප කියන්නේ කුණුහරප වලට නිසා<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-7318439521806250493?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-64292268777312940842010-04-24T21:13:00.000+05:302010-04-24T21:13:25.938+05:30හරිනම් ඉතින් මේක දාන්න ඕනේ අපේ <a href="http://kamubomu.blogspot.com/" target="_blank">කමු බොමු</a> එකට ඒත් ඉතින් ඒකේ කෑම ගැන ලියන්න වෙනම පිරිසක් ඉන්න නිසා මන් ඔය වැඩියම නොදන්න දේ ගැන ලියන එක හරි නැහැනේ ඒක නිසා මන් මේ මැරතන් එකට පාන් ගැන ලියනවා.<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/S9MOje1YtaI/AAAAAAAAANk/RaUwn8da41E/s1600/BreadWhite.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/S9MOje1YtaI/AAAAAAAAANk/RaUwn8da41E/s320/BreadWhite.jpg" width="293" /></a></div>&nbsp; <br />පාන් කියන්නේ ලෝකේ කෙසේ වෙතත් මන් හිතන්නේ ලංකාවේ අපේ නම් ජනප්‍රියම කෑමක්. පානුයි පරිප්පුයි නැති හෝටලයක් තියෙනවනම් ඒක හෝටලයක්ද කියලා ඉස්සෙල්ලාම හොයලා බලන්න වෙනවා. ඒ තරමටම මිනිස්සුන්ට පාන් කියන එක නැතුවම බැරි කෑමක්. පහුගිය කාලේ පාන් වෙනුවට බත් කන එක මිනිස්සු අතර ජනප්‍රිය කරන්න නොයෙකුත් වැඩ සටහන් කලත්, පාන් වල ඇති අගුණ ගැන කොච්චර කිව්වත් අපේ අය ගොඩ දෙනෙක්ගේ ප්‍රධාන ආහාරයක් වෙන්නේ පාන්. <br /><br />මන් දන්න පාන් ජාති නම් තියෙන්නේ දෙක තුනයි. අච්චු පාන් , තැටි පාන් , රෝස් පාන් සහ සැන්විච් පාන්. ඔයටික ඇරෙන්න විවිධ නම් වලින් තියෙන විවිධ පාන් ජාති අපේ කඩවල් වල තියෙනවා. ඒත් ගොඩක් ඒවා මන් කාල නම් නැහැ. මන් වැඩියෙන්ම කන්න කැමති නම් තැටි පාන්. කොච්චරද කියෙනවනම් සතියේ දවස් පහේම උදේ තේ බොන්නේ තැටි පාන් බාගයක් කලවම් හොද්දකුත් එක්ක දෙසා බාලා තමා.<br /><br />මන් ජීවිතේ රසම පාන් ජාතිය කෑවේ කොහෙන්ද කියලා මටනම් මතක නැහැ. ඉස්සර නම් අපි පාන් ගත්තේ හැමදාම උදේට ලොකු පෙට්ටියක පාන් දාගෙන බයිසිකලයක් පැදගෙන එන පාන් කාරයාගෙන්, ඒත් දැන් නම් පාන් අපි කඩෙට ගිහින් ගන්නවා. සමහර පැති වල නම් ත්‍රීවිලර් වලින් පාන් ලඟටම ගෙනත් දෙනවා. ඒත් අපේ පැත්තේ නම් තාම එහෙම එකක් දකින්න නැහැ. <br /><br />පාන්පිටි වලින් හදන් පාන් අගුණයි කියලා හාල් පිටි වලින්, කුරක්කන් පිටි කලවම් කරපු පාන් පිටිවලින් හදන් පාන් ජාතිත් නැත්තේම නැහැ, ඒත් මන් හිතන්නේ ගොඩක්ම ජනප්‍රිය අපේ ශරීරයට අහිතකරයි කියන පාන් පිටිවලින්ම හදන් පාන් ම තමා. පාන් පිටි කිව්වට එකෙන් පාන් හදනව මිසක් පාන් පිටි කරලා ඒ පිටි හදනවා එහෙම නෙමෙයි ඕන්<br /><br />පාන් කියන්නේ කොච්චර වැදගත් දෙයක්ද කියනවා නම් අපේ රටේ මැතිවරණ වේදිකාවල හිටන් කතා බහ වෙන දෙයක්, පාන් ගෙඩියේ බර සහ මිල එක එක ආකාරයෙන් වෙනස් උනාට අපේ අයගේ පාන් කෑම නම් එහෙම වෙනස් වෙලා නැහැ කියලා තමා මට නම් හිතෙන්නේ<br /><br />තාම මට බයිට් එකට පාන් කන්න නම් බැරි උනා ඒත් එක පාරක් රෝස් පාන් ගෙඩියක් නම් බයිට් එකට කෑවා. එකත් නරකම නැහැ. <br /><br /><a href="http://stahlsbakery.com/images/BreadWhite.jpg" target="_blank">ඡායාරූපය මෙතනින්</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-6429226877731294084?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-10444683614797801662010-04-24T20:17:00.041+05:302010-04-24T20:17:00.153+05:30මැරත්න් තියා මොක උනත් ඉතින් පටන් ගන්න ඕනේ කැමතිම මාතෘකාවෙන්නේ ඔන්න ඉතින් පටන් ගත්තා<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/S9L6G2IWuAI/AAAAAAAAANg/PpYg3DAhr30/s1600/10042010_023.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/S9L6G2IWuAI/AAAAAAAAANg/PpYg3DAhr30/s320/10042010_023.jpg" width="320" /></a></div>මේ තියෙන්නේ මගේ ජීවිතේ මන් බීපු ඉස්තරම්ම අරක්කු ජාතිය. ආයි දෙකක් නැහැ මීට වඩා හොඳ අරක්කු එකක් නම් මන් හිතන්නේ ලංකාවේ නම් නැහැ. ගාන නම් ඉතින් දරන්න පුළුවන් එකක් නෙමෙයි ඒත් ඉතින් ජීවිතේට එක පාරක් හරි රස බලන්න ඕනේ ජාතියේ එකක් මේක.<br /><br />මිල රුපියල් 2700.00 ඇල්කොහොල් 40% මිලි ලීටර් 700යි මේ තමයි <a href="http://www.wmmendis.com/" target="_blank">මෙන්ඩිස්</a> අවුරුදු 18ක් පරන අරක්කු එක.<br /><br />මගේ <a href="http://maranaya.blogspot.com/2009/04/blog-post_7744.html" target="_blank">මචං</a> කාරයා ආයිත් පොඩි නිවාඩුවකට පහුගිය දොහේ ලංකාවට සැපත් උනා. ඉතින් එයාගේ නිවාඩුවෙන් උපරිම ඵල ප්‍රයෝජන ගන්න නම් හම්බ උනේ නැහැ මට නිවාඩු නැති නිසා. ඒත් හිටපු සති අන්ත දෙකම මුන ගැහෙන්න අපි අතපසු කලේ නම නැහැ.<br /><br />වෙනද වගේම ඒකා මෙරටට සැපත් වෙනකොට තීරු බදු රහිතව රැගෙන ආපු, මන් මීට කලින් බීල තිබ්බේ නැති <a href="http://www.adrian-ma.com/blog/wp-content/uploads/absolut_tropics_bottle.jpg" target="_blank">Absolut Tropics</a> සහ <a href="http://14demarco.files.wordpress.com/2008/08/pears01.jpg" target="_blank">Absolut Pears</a> බෝතල් දෙකම ඉක්මනින් අවසන් උනේ අපිට තව බොන්න දවසක්ම ඉතුරු වෙලා තියෙද්දි.<br /><br />ඉතින් මක් කරන්නද හැමදාම බොන ජාති පැත්තක දාල අපි දෙන්න හිතුවා අළුත් යමක් බොන්න ඕනේ කියලා. ඉතින් අපි දෙහිවල ආර්පිකෝ එකට ගිහින් ඇහුවා මෙන්ඩිස් ගැන. එහෙම අහලා දැනට විකුනන්න තියෙන ගනන්ම අරක්කු බෝතලෙන් ඉතුරුවෙලා තිබ්බ එකම බෝතලේ උස්සන් ගෙදර ආවා. ඇවිත් හරියට අළුතෙන් මනමාලියක් එක්ක ආවා වගේ හැමතැනම තිය තියා ෆොටෝ ගැහුවා ඒත් මන් ගහපු ෆොටෝ වලින් දෙකක් ඇරෙන්න අනික් සේරම ෆොටෝ ගහලා තියෙන්නේ බෝතලේ පිටිපස්සේ ලේබල් එකක්.(බෝතලේ දැකලම වෙරි). අපි දෙන්න බෝතලේ ෆොටො ගහනවා, වීඩියෝ කරනවා දැකලා අපේ අක්කා අහපි ඔය දෙන්නට පිස්සු හැදීගෙන එනවද කියලා. (පිස්සු නොහැදී තියෙයියෑ මේක දැක්කම). ඉතින් ඕක කඩලා අමුවෙන්ම ටිකක් බීලා බැලුවා. ෂා..... අමෘතේ වගේ (ඔය ඒ කාලේ අමෘතේ කියන්න ඇත්තේ පරන මත්පැන් ජාතියකට තමා ) ටිකක් සැරයි ඒත් මාර රසයි.&nbsp; අමෘතේ උනත් බොනකොට පහසුවෙන් බොන්න ඕනේ නිසා අයිස් සහ ජින්ජ ඒල් දාගෙන තමා බිව්වේ ඊට පස්සේ. නියම බීම. ඕන් දවල් බාගයක් ඉවර කලා ඊට පස්සේ රෑ අනික් බාගෙත් ගහලා බෝතලේ (බෝතලේ කිව්වට අනික් බෝතල් වලට වඩා මිලි ලීටර 50ක් අඩුයි ඒත් සැර වැඩියි . අනික් අරක්කු ඇල්කොහොල් 33%-35% වගේ මේක 40% )ඉවර කලා අපි දෙන්නා එක්ක.<br /><br />ඔන්න ඉතින් බීලා නිදා ගෙන පහුවදා නැගිට්ට කියමුකෝ මාර වැඩක්. කලින්දා බිව්වද කියලවත් නැහැ. මීට කලිනුත් අපි දෙන්නා ඔය වගේ එක එක ජාති දිවා රෑ පානය කරලා තියෙනවා ඒත් ඒ හැමදාම පහුවදා 10 විතර වෙනකම් කලින් දවසේ බීපුවා වැඩ කරනවා ඒත් මේක කොච්චර හොඳද කියන්වනම් බීපු වගක් වත් නැහැ.<br /><br />මන් නම් හිතන්නේ මේක තමා ලංකාවේ තියෙන අපේ බීම ජාති වලින් හොඳම එක. ඉතින් කවද හරි රස බලන්න.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-1044468361479780166?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-78523056095391038252010-04-24T20:01:00.005+05:302010-04-24T20:01:00.052+05:30මුලින්ම මේ වගේ තරඟයක් සංවිධානය කරනවට <a href="http://www.sinhalabloggers.com/" target="_blank">සිංහල බ්ලොග්කරුවන්ගේ සංගමයට</a> අපේ ස්තූතිය පුද කරනවා. මන් හිතන්නේ මීට කලින් <a href="http://blog.sinhalabloggers.com/marathon-official-announcement/" target="_blank">මැරතන්</a> තරඟ කීපයක් තිබ්බත් මන් සහභාගී උනේ එකකට විතරයි. <br /><br />ඒක බොහොම රසවත් අත්දැකීමක් උනා. ඒ පාර මැරතන් එකේදි අළුතෙන් බ්ලොග් කරුවන් කිහිප දෙනෙක් එක්ක යාළු මිත්‍රකම් ඇතිකරගන්නත් හම්බ උනා. අපේ <a href="http://thilinabuwa.blogspot.com/" target="_blank">තිලිණ බුවා</a> එක්ක ඒ පටන්ගත්ත යාළුකම අදත් අපි අතර තියෙන්නේ එදා මැරතන් එකට මාත් සහභාගි උන නිසයි.<br /><br />ඉතින් මේ දවස් වල බක්මහ අකුණුත් එක්ක තියෙන අයහපත් කාලගුණයයි, අවුරුදු ඉවර උනත් තාම ගිහින් ඉවර නැති අවුරුදු ගමන් ටිකයි එක්ක දුවන්න ලැබෙයිදෝ නොලැබෙයිදෝ කියල දෙගිඩියාවකින් ඉඳලා අන්තිමේ දුවන්න පුළුවන් බව දැකලා ඉල්ලුම් කරන්න එනකොට වෙලාව පැනලා. ඒත් ඉතින් ඔන්න ඔහේ ඉල්ලුම් කරලා යාන්තම් දුවන්න සෙට් උනා.&nbsp; <br /><br />එහෙනම් ඕන් පටාන් ගත්තා දුවමු දුවමූ......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-7852305609539103825?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-18258234311692083712010-03-18T11:27:00.000+05:302010-03-18T11:27:20.665+05:30ඉස්කොලේ යන කාලේ මන් කැමතිම විෂය තමා මේක. මේ විෂය උගන්නන කාල පරිච්ඡේද වලට තමා මන් කැමතිම. මන් විතරක් නෙමෙයි අපේ පන්තියේ ඉන්න ලමයි හැමෝම කැමතිම විෂය තමා මේක. පොඩි අවුලක් තියෙන්නේ අනික් විෂය වගේ මේක සතියට නිෂ්චිත කාලපරිච්ඡේද ගානක් උගන්නනේ නැහැ . සමහර සති වල ඇත්තේම නැහැ සමහර සතිවල දෙක තුන තියෙනවා. ඉතින් අපි නියමිත විදිහටම වැඩ කරන්නේ ඔය විෂය තියෙන කාලපරිච්ඡේද වලදි විතරයි. මන් මේ කියන විෂය උගන්න්න කාලපරිච්ඡේද වලට කියන්නේ ෆ්‍රී පීරියඩ් කියලා නැත්නම් කෙටියෙන් නම් ඕෆ් එකක් කියලත් කියනවා.<br /><br />ඔය විෂය තියෙන වෙලාවට අපි හරිම ප්‍රයෝජනවත් විදිහට කාලය ගෙවන්න විවිදාකාරයේ ක්‍රියාකරකම් වල නියැලෙනවා. එවායින් අපේ බුද්ධිමට්ටම සෑහෙන්න ඉහල ගියා ඒ කාලේ. එකක් තමා පෑන් ගැහීම. දෙදෙනෙක් හෝ වැඩිපිරිසක් සහභාගී වී ප්‍රතිවාදියාගේ පෑන මේසයෙන් බිමට දැමීම&nbsp; තමා තරඟය. මුලින් මුලින් නිකම් පෑන විතරක් පාවිච්චි කලත් පස්සේ පස්සේ යකඩ ඇන වැනි බර දේවල් හයි කරපු පෑන් පවා භාවිතා උනා. මන් ගාවත් පරාල ඇණ දෙක තුනක් හයිකරපු පෑනක් තිබ්බ.<br /><br />තව එකක් තමා බුක් ක්‍රිකට්. ආණ්ඩුවෙන් නිකන් දෙන අච්චුපොතෙන් වඩාත් වැඩි ප්‍රයෝජනක් ගත්තා මේක නිසා. පොත ඉරට්ටේ අංක තිබෙන ලෙස පෙරලා , අහඹු ලෙස පිටුපෙරලීම තමා තරඟය. සීමිත පන්දුවාර, ටෙස්ට් තරඟ ඕනෑම එකක් ක්‍රීඩා කල හැකි අතර වර්ෂාවෙන බාදාවක් නැත.<br /><br />කොටු පිරවීම (කොටු පැනීම නම් අල්ල්පු වත්තේ තිබ්බ බාලිකා පාසැලේ සිසුවියන් සමග සුහදව සිදුකරන ලදී) මේක නම් පසු කාලේක පර්ගනක ක්‍රීඩවක් ලෙසත් තියෙනවා මන් දැක්කා. තව චිත්‍රපටිවල නමේ මුල අකුරයි අග අකුරයි ගහලා අනික් අකුරු ප්‍රතිවාදියාට අනුමානය කර ලකුනු ලබාදෙන එකක් කලා ඒකට කියපු නම නම් මට මතක නැහැ. ගැහැණු පිරිමි මල් පළතුරු සත්තු නගර..... ඔන්න ඔය වගේ එකක් කලා. මේක ගෙදරදිත් කලා. මේක වැඩිහිටියොත් කරන එකක් කියලා මන් අහලා තියෙනවා. එක්කෙනෙක් අකුරක් යෝජනා කර ඒ අකුරෙන් අනික් අය ගැහැණු පිරිමි මල් පළතුරු සත්තු නගර වල නම් ලියන එක තමා තරඟේ. තව ඕකට එළවලු, ඇඳුම්, චිත්‍රපටි වාහන වගේ ගොඩක් ජාති එකතු කරගන්නවා. විභාගයක් ලියනකොටදි වත් නැති තරම් ලඟ ඉන්න එකාගෙන් හංග ගෙන තමා අපේ එකේ ලියන්නේ.<br /><br />කලාතුරකින් කෙනෙක් තමා ඔය විෂය තියෙන වෙලාවට පංති කට්කරලා පුස්ථකාලෙට යනවා වගේ වැඩකට නැති වැඩක් කරන්නේ. අපිටත් එක්කම අල්ලපු පංතියටත් මේ විෂයම තිබ්බොත් එහෙම කලු ලෑල්ලේ ලියන්න තියෙන හුණුකූරු ටික ඉවර වෙනකම් පංතිදෙක අතර පොඩි පහේ යුද්ධ උනත් දකින්න නැතුවාමත් නොවේ. ඉඳලා හිටලා ගීතයෙන් ගීතය තරඟ තියන්න ගිහින් අල්ලපු පංතියේ ගුරුවරයා ඇවිත් අපිට අනාගතේ වේදිකාවේ ඉන්න පුරුදු කරවන්න හිතාගෙන මේසේ උඩට වෙලා ඉන්නත් අවස්ථාවත් සලසා දෙනවා. <br /><br />ඉඳලා හිටලා අපේ මේ කැමතිම විෂය ඉගෙන ගන්නත් බාධා ඇති නොවෙනවම නෙමෙයි. කොහේවත් යන අපි වගේම නිකන් ඉන්න ගුරුවරයෙක් ඇවිත් අපිට වෙනම විෂයක් උගන්නන්න යෑම නිසා සමහර දවස් වලටනම් අපිට අපේ ප්‍රියතම විෂය තියෙන කාලපරිච්ඡේද වලට සහභාගී වීමේ අවස්තා නැති වෙලා යනවා<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-1825823431169208371?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-3348894089120629292010-03-15T13:01:00.000+05:302010-03-15T13:01:51.358+05:30මම මේ අපේ ධන රින ඇමතිතුමා වගේ ආර්ථික විද්‍යාව ගැන කතා කරන්න&nbsp; යනවා එහෙම නෙමෙයි ඒත් මගේ <a href="http://maranaya.blogspot.com/2010/03/blog-post_12.html" target="_blank">සිහිනය</a> සැබෑකරගන්න ණයක් ගන්න ගියාම සහ පහුගිය දවසක කියවන්න ලැබුන පොතක් නිසා හිතුන දේවල් ටිකක් මේ.<br /><br />පොත ගැන විස්තරේ පහල තියෙනවා. මන් හිතන්නේ අපේ රටේ ඔය ආර්ථිකේට සම්බඳ ලොකු ලොකු තනතුරුවල ඉන්න අය ටිකක් පෙරලලාවත් බැලුවොත් හොඳයි මේ පොත.<br /><br />අපේ රටේ බැංකුවකින් ණයක් එහෙම ගන්න යනවනම් අපි ගන්න යන මුදල වගේ දෙගුණයක්වත් වත්කම් අපිගාව තියෙන්න ඕනේ එහෙම තිබිලත් ගන්න ණය වගේ දෙතුන් ගුණයක් අපි ආපහු ගෙවන්නත් ඕනේ. අතේ මිටේ සල්ලි නැතිකෙනෙක්ට නම බැංකුවකින් ණයක් ගන්නවා කියන එක හීනයක්. හම්බ කරපුවා ඉතිරි නොකිරීමේ වරද නිසා මටත් ඉතින් <a href="http://maranaya.blogspot.com/2010/03/blog-post_12.html" target="_blank">සිහින</a> සැබෑකරගන්න නම් පොඩි පහේ ණයක්ගන්න උනා. ණයක් ගන්න ඕනෙ කරන කිසිම සුදුසුකම්ක් මට නැති නිසා ඊට වඩා වැඩිමුදලක් ඇපේට තියලා තමා ණය ගන්න උනේ. අන්තිමේ ඇපමුදල තියෙනවා කියෙලා හිතුන නිසාත්, මන් හරියට ණය ගෙව්වත් ඒක එකතු කරන එක නම් නොකරන නිසාත් ඒ වෙලාවේ නම් ඒක හොඳයි කියලා හිතුනත් දැන් ගෙවනවා ගෙවනවා ඒත් ණයෙන් අඩුවෙන්නේ ඉතාම සුළු කොටසක් වගේ පේන කොටනම් කරගත්ත මෝඩ කමක් කියලා නොහිතෙනවාම නෙමෙයි.<br /><br />බංගලිදේශයේ ග්‍රාමින් බැංකුවනම් ණයදෙන්නේ දුප්පත් අයට කිසිම ඇපයක් නැතුව තමා මේ ණය මුදල් ඔවුන් දෙනවා කියන්නේ. පොතේ තියෙන විදිහටනම් ණය ආපහු ගෙවන ප්‍රතිශතයත් ඉහල අගයක තියෙනවා. අපේ උනත් බැංකු වලට වැඩියෙන්ම පොලු තියෙලා තියෙන්නේ සල්ලිකාරයෝ මිසක් දුප්පත් අය නෙමෙයි දුප්පත් මිනිහෙක් පොල්ලක් තිබ්බොත් ඒ මිනිහාව එල්ලයි ඒත් කෝටිපතියෙක් පොල්ලක් තිබ්බොත් එයාට තව ණයක් දෙයි.<br /><br />ලෝක බැංකුව වගේ ආයතන දුප්පත්කම තුරන් කරන්න කියලා දුප්පත් රටවල් වල ඉන්න සල්ලි තියෙන අය තවත් පොහොසත් කරනවා වගේ වැඩ ගැන මේ පොතේ හොඳ විස්තරයක් තියෙනවා. අනික මේ ග්‍රාමින් බැංකුව වැඩිපුරම ණය දෙන්නේ කාන්තාවන්ටලු. මොකද එයාලා පිරිමින්ට වඩා වගකීමකින් ණය මුදල පාවිච්චි කරනවා වගේ හේතු නිසා. <br /><br />පොහොසත් අයට කෝටි ගනන් ණය ඕනේ උනාට දුප්පත් අයට ණය ඕනේ ඉතාම සූළු මුදලක් අනික ඔවුන් එය ගෙවන්නෙත් සති පතා වාරික වලින් එතකොට ආපසු ගෙවන ප්‍රමානයත් පොඩි ගානක් වෙන නිසා ණය මුදල ඉබේම පියවෙන බවක් තියෙනවාලු. මේ ක්‍රමේ අපේ රටේ අයත් කරනව කියලා මට අහන්න ලැබුනා. ණයට රුපියල් පන්දාහක් දුන්නම් දවසට සීය ගානේ දවස් හැටකින් ගෙවන්න ඕනේලු. ඒ විදිහට ණය දෙන අය ගොඩක් ඉන්නවා කියලා මට අහන්න ලැබුනා.<br /><br />අපේ රටේත් ග්‍රාමීන් බැංකුවක් තියෙනවා. නමේ අග ටික ග්‍රාමින් උනාට මුල ටික ලොකුම ලොකු මුදල් වංචාවල් වලට සම්බන්ද නිසා මට නම් ඒ බැංකුව ගැන කිසිම විස්වාසයක් නැහැ. කොහොම උනත් පොතේ කියැවෙන හැටියට ඇත්තටම දුපත්කම නැති කරන්න නම් ඔය ලොකු ලොකු කර්මාන්ත ආරම්භ කරනවාට වඩා දුප්පත් අයට ණය දීලා ඒ අයව තමන්ගේම කිසියම් ස්වයං රැකියාවකට උනන්දුකරන එක හොඳයි කියලා මටත් හිතුනා<br /><br /><a href="http://www.bankertothepoor.com/bankertothepoor/" target="_blank">Banker to the Poor</a><br />Micro-Lending and the Battle Against World Poverty<br />by Muhammad Yunus <br /><br />මුහම්මත් යුනුස්, ඇලන් ජොලිස් සමග<br />දුප්පතාගේ බැංකුකරු<br />ග්‍රාමීන් බැංකුවේ කතාන්දරය<br /><br />පරිවර්තනය සරත් කැල්ලපත<br />සරසවි ප්‍රකාශනයක් <br />මිල රුපියල් 650<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-334889408912062929?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-16276587974009453652010-03-12T11:59:00.000+05:302010-03-12T11:59:52.791+05:30ටික දවසකට කලින් අපේ <a href="http://www.blogger.com/profile/14013631246493975558" target="_blank">මලී</a> <a href="http://abnormalminds.blogspot.com/2009/06/blog-post_26.html" target="_blank">හීනයක්</a> ගැන ලියලා තිබ්බා, ගෙයක් හදන හීනයක් ගැන. මන් මේ කියන්න හදන්නේ ඔය හීනේ මන් හැබෑ කරගන්න ගිහින් මට වෙමින් පවතින සහ වෙච්ච දේවල් ගැන. ඊයේ <a href="http://maranaya.blogspot.com/2010/03/blog-post.html" target="_blank">වියහියදම්</a> ගැන කතා කලේ මෙන්න මේ නිසා. හම්බ කරපුවා නාස්තිකරපු එකේ ප්‍රථිඵල හොඳට දැන් දැනෙන නිසා තමයි මන් මේ සල්ලි ඉතුරුකරන්න කියලා&nbsp; අනික් අයට (වැදි)බණ දේශනා කරන්නේ.<br /><br />මන් නම් ඉතින් මගේම කියල ගෙයක් තියෙන්න ඕනේ කියලා සිහින මැව්වට බලධාරියා එකේ වැඩ පටන් ගන්න කම් මගේ ඔළුව කන්න හදපු නිසා නොවන්න මෙච්චර කලින් මේක කෙරෙන නම් නැහැ.<br /><br />මට ඕනේ වෙලා තිබ්බේ ලොකු පිලක් තියෙන වරිච්චි බිත්ති බැඳලා පොල්ලතු හෙවිළි කරපු ගෙයක් මිසක් අනික් අය ගෙයක් කියන ජාතියේ එකක් නම් නෙමෙයි. ඕක කියපු ගමන් අපේ වැඩිහිටි පරපුර මාව අංගොඩ එක්කන් නොගියා විතරයි. ඊට පස්සේ හිතුවා <a href="http://www.nerdc.lk/" target="_blank">නර්ඩ්</a> එකේ තාක්ෂණය භාවිතා කරලා අඩු වියදම් නිවාසයක් හදන්න . කෝ එකටත් කිසිම සහයෝගයක් නැහැ කාගෙන් වත්. ඊලඟට ඉතින් ආව තට්ටු දෙකේ කතාව, අහල පහල අළුත් ගෙවල් තට්ටු දෙකයි ඒක නිසා අපිත් හදන්න ඕනේ තට්ටු දෙකට. ඒක නම් හඳේ. බීල ආපු වෙලාවට එක පඩියක් වත් නැග ගන්න බැරි කොට නැගපන්කෝ තට්ටු දෙකක්. මගේ බලවත් විරෝධය නිසා ඒ කතාව නම් යට ගියා. අපේ මිනිස්සු පොඩ්ඩක්වත් ආබාධිත අය ගැන හිතන්නේ නැහැ. අපේ පවුලේම ඉන්නව ආධාර වලින් ඇවිදින අය ඉතින් මොන තට්ටු ගෙවල් ද? අනික අනාගතේ මට යන්න බැරි කාමර තියෙන ගෙයක් මට මොකටද?<br /><br />ඔන්න ඉතින් කොහොමින් හරි දැන් සැලසුම අඳින්න නෑදෑවෙන අයියා කෙනෙක් ආවා. ඔන්න ඉතින් මගේ උවමනාවන් කිව්වා. හරි හතරැස් කුස්සිය සාලේ සේරම එකට තියෙන වටේට කාමර තියෙන වගේ ටිකක්... ඔන්න මිනිහා කියපි එහෙම ගෙවල් ලංකාවේ හදන්නේ නැහැ කියලා. කාලා වරෙන්කෝ. ඔන්න ඉතින් හා කියලා එයාට හොඳ විදිහකට අඳින්න කිව්වා. මන් ටීවී එකේ එහෙම දකින පිටරට ගෙවල් වල නම් කුස්සිය සාලේ කියලා වෙන් කරලා නැහැ අපේ එහෙම නෙමෙයි කුස්සිය හැංගිලා තියෙන්න ඕනේ මොකෝ ටික දවසකින් ඒක කුස්සියක් නෙමෙයි කක්කුස්සියක් වගේ&nbsp; කරගන්නවනේ හැඩි කරලා.<br /><br />ඔන්න ඉතින් සැලසුම ඇඳලා ගෙනාවා. ඊට පස්සෙ එකෙක් එනවා ඉඩම බලන්න මූ ඇවිත් ගේ කැරකෙව්වුවා අංශක 90ක්. අයියා ගෙයි ඉස්සරහා දාපු පැත්තට මූ දැම්ම ගෙයි පැත්තක්. මට හැදුවට මන් විතරක්&nbsp; නෙමෙයිනේ වියදම් කරන්නේ ඒක නිසා හැමදේටම වාද කරන්න බැහැ. මන් කටයි අනික් පැත්තයි දෙකම වහගෙන හිටියා ඉතින්. ඊලඟට නැකත්. හැම මගුලකටම නැකත්. මන් නම් සත පහකට විශ්වාස කරන්නේ නැති උනත් බාස්ලා වැඩ කරන්නේ නැහැ නැකැත් නැතුව. පස් කපන්න, අත්තිවාරම කපන්න, ලිඳ කපන්න, උළුවහු තියන්න, වහලේ ගහන්න මේ හැම එකටම නැකත් තියෙනවා හැබැයි සල්ලි නැති උන ගමන් නැකත කොච්චර හොඳ උනත් වැඩත් නවතිනවා. උළුවහු ගාන වැරදී කියයි, දිශාවන් හොඳ නැහැ කියයි, අරක හොඳ නැහැ මේක හොඳ නැහැ ඔය වගේ දාහක් කතා. මේ කියන හැමෝම උදේ හවා කන පැලෙන්න බණ දාගෙන අහණ සෝවාන් වෙන්න ඔන්න මෙන්න ඉන්න බෞද්ධයෝ. ඔන්න අපේ රටේ හැටි .<br /><br />ගේ මගේ උනාට වැඩියෙන්ම වියදම් කරන්නේ නම් අපේ අයියා. ඊලඟට දොර ජනෙල් සහ වහලේ නෑදෑ නැන්දා කෙනෙක් ගානේ. ඔය වගේ නෑදෑයෝ පුලු පුලුවන් විදිහට උදවු කලා. ගෙය කොටස් වලට කැඩුවනම් අන්තිමට මට කියලා 10%ක් වත් කොටස් අයිති නැහැ. ගෙයක් හදනකොට වැඩියෙන්ම වියදම් යන්නේ අත්තිවාරමට , වහලෙට, දොර ජනෙල් වලට සහ අන්තිමට හැඩ වැඩ කරන ටිකට. ලී වල ගනන් ගැන නම් කතා කරලා වැඩක් නැහැ.&nbsp; <br /><br />ඔන්න <a href="http://www.blogger.com/profile/14013631246493975558" target="_blank">මලී</a> අපි හීනයක් මැව්වට ගෙයක් ගැන ඒක සැබෑ කරගන්න ගියාම හීනේ උනත් එඩිට් කරලා ගන්න වෙනවා. එතකොට ඒක හීනේ තරම්ම ලස්සනද මන්දා.<br /><br />මේකේ වැඩ නම් ඉවර වෙන කාලයක් ගැන මට හිතා ගන්න බැහැ ඒත් පදිංචි වෙන්න පුළුවන් ගානට ආපුගමන් මන් ගිහින් තනියම පදිංචි වෙනවා. එහෙම ගියාම සිංහල බොන බ්ලොග්කරුවෝ ටික එකතු කරලා එළ පාටියක් දාන්නත් හිතාගෙන නම් ඉන්නවා ඕන්.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-1627658797400945365?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-66923487247654923382010-03-11T08:58:00.000+05:302010-03-11T08:58:10.728+05:30පොඩිකාලේ ඉස්කොලේ යන්න පටන් ගන්න කොට නම් මොකටද ඉස්කොලේ යන්නේ කියලා කිසිම අවබෝධයක් තිබ්බේ නැහැ. කවුරු හරි ඇහුවාම ලොකු වෙලා කවුරු වෙන්නද කැමති කියල හැමෝම කියන නිසාද කොහෙද ඇහුවොත් කියන්නේ දොස්තර කෙනෙක් හරි ඉංජිනේරුවෙක් හරි වෙනවා. කියලා. ඒ කාලේ නම් පරිගණකය කියලා එකක් තියෙනවද කියලවත් දැනගෙන නොහිටපු නිසා කීයටවත් දැන් කරන රස්සාව නම් කරන්න හීන මවපුනැති බව මට 1000%ක් විස්වාසයි.<br /><br />අනික් අය ගැන කෙසේ වෙතත් මම නම් රස්සාවක් කරන්නේ සල්ලි කීයක් හරි හම්බ කරගන්න. මොකද ඔය මොනා කිව්වත් ජීවත් වෙන්න සල්ලි ඕනේ නිසා.&nbsp; අපොස උසස් පෙලත් හරියට පාස් උනේ නැති උනාට පස්සේ තමා රස්සවක් කරන එක ඉලක්ක කරගෙන එක එක පාඨමාලා කොරන්න පටන් ගත්තේ. කොහොමින් කොහොම හරි අන්තිමේ මෙතන නැවතිලා ඉන්නවා.<br /><br />මන් මේ කියන්න හදන්නේ මගේ එදිනෙදා වියහියදම් ගැන මට හිතුන දෙයක්. ගිය අවුරුද්දේ මේ කාලෙදි මන් උපයපු මුදලට වඩා ටිකක් වැඩි මුදලක් මේ අවුරුද්දේ මේ දවස් වල මන් උපයනවා ඒත් පුදුමේ කියන්නේ ගිය අවුරුද්දේ මේ කාලේ මාසේ අන්තිමට මගේ අතේ ඉතුරු උන මුදල වත් දැන් මගේ අතේ ඉතුරු වෙන්නේ නැහැ. ඒක නම් පුදුම වැඩක්. මන් හිතන්නේ ඕකට හේතුව බඩුමිල ඉහල යාම ම නෙමෙයි. උපයන මුදල වැඩිවෙනකොට අපි වියදම් කරන මුදලත් ඉබේම වැඩි වෙන එකයි. (ඒ කාලේ සංස්ථා ඕල්ඩ් බිව්වත් දැන් ඊටත් වඩා ගනන් අඩු ගල් බොන්නේ ඒත් ඉතුරුවක් නැතිහැටි ).<br /><br />දැන් ඉතින් මන් ඉන්නේ ජීවිතේ හතරවෙනි දශකයේ නිසා හම්බ කරන සේරම කාලා බීලා හරියන්නේ නැහැනේ. ඒ කාලේට වඩා මට අලුතින් එකතු උන වියදම් නම් නැහැ ඒත් මටම හිතා ගන්න බැරි විදිහකින් මගේ ආර්ථිකය කඩා වැටිලා. කොහෙන් කොහෙන් හරි නිස්කාරන වියදම් ටිකක් ඇවිත් වගේ.<br /><br />බ්ලොග් ලියන ගොඩ දෙනෙක් වැඩිය පවුල්බර එහෙම නැති අය ඉතින් ඒ අයට තමා මන් මේ කියන්නේ. සල්ලි කියන දේ අපේ&nbsp; අනාගතයේදි සෑහෙන්න වැදගත් කමක් උසුලනවා ඒක නිසා තම තමන් උපයන මුදල් ටිකක් අරපරිස්සමින් වියදම් කරන්න. තමන්ටම කියල මොකක් හරි කරන්න ගියාම තමා ඒ ඉතුරු කරපු සල්ලිවල අගේ තේරෙන්නේ. හැමෝගෙම දෙමව්පියන්ට සේරම කරලා දෙන්න පුළුවන් කමක් නැහැ. ඒතකොට තමන් ගාව තියෙනවා නම් පිට කාගෙවත් රැස්පොට් බලන්නේ නැතුව තමන්ගේ දේවල් බලා කියා ගන්න පුළුවන් (අනික් අයට කිව්වට මටත් මේක තාම හරියට කර ගන්න බැරි උනා ඒත් මට ලැබුන අත්දැකීම් වලින් මේ කියන්නේ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-6692348724765492338?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-1748069533015934072010-02-28T19:11:00.000+05:302010-02-28T19:11:09.265+05:30නැති රටට ගිහින් නැති දේ ගේන්න කියල කිව්වොත් ඒ මොන මල විකාරයක්ද කියලා තමා එක පාරටම හිතෙන්නේ ඒත් ඒක ඒත් ඒක ලස්සන වසීලිස්සා පොතේ නීල කොබෙයියා කතාවේ අන්ද්රේ (අන්දරේ නෙමෙයි) ට දුෂ්ඨ රජා පවරපු රාජකාරියක්.&nbsp; <br /><br />ලස්සන වසීලිස්සා, රුසියානු සුරංගනා කතා පොතක්. මන් ඒක ගත්තේ මන් මට මතක හැටියට 1990 දි විතර ඒ කාලේ හොර ලෙඩ අරන් ඉස්කොලේ යන්නේ නැතුව ඉන්න හැමදාම වගේ ඔය පොත කියවන එක තමා කරන්නේ. කී සැරයක් කියවලා තියෙනවද දන්නේ නැහැ. ඊයේ පෙරේදා ආයි කියෙව්වා. ඒත හරිම ආසයි කියවන්න.<br /><br />මේ පොතේ සේරම වගේ කතාවල එකම චරිත ටිකක් වගේ ඉන්නේ ඉවාන්, නපුරු රජවරු, දුප්පතා, පෝසතා, බාබායිගා යකින්න, කතා කරන සත්තු, මේ වගේ නොයෙක් විදිහේ මේ ලොකේ නැති ඒවා තමා තියෙන්නේ. වෙන සිදුවීම්නුත් ඒවගේ කවදාවත් වෙන්න පුළුවන් දේවල් නෙමෙයි. හැබැයි හැම කතාවකම තියෙන්නේ හොඳ අවසානයක්. දුෂ්ඨයා පරදිනවා වීරයා දිනනවා. <br /><br />සුරංගනා කතා කියන්නේ නොවෙන සිදුවීම් උනත් ඒවා කියවන්න හරිම ආස හිතෙනවා. අපේ රටේ මිනිස්සු දේසපාලුවෝ කියන කතා වලටත් මෙච්චර කැමති ඒ නිසාද දන්නේ නැහැ. කවදාවත් කලේ නැතත් කියන ඒවාට ආසා නිසා කට ඇරගෙන ඒවා අහන් ඉන්නවද කොහෙද<br /><br />මන් ගාව තියෙන්නේ රුසියානු රාදුගා ප්‍රකාශකයන්ගේ එකක් ඝන කවරය තියෙන. ලස්සන පිතූරත් තියෙනවා. මන් මේ ලඟදි මේ පොත් තියෙනවද බැලුවා පොත් කඩවල. ඒත් දැන් තියෙන එක එච්චර හොඳ මුද්‍රණයක් නෙමෙයි. <br /><br />පොතේ එක කතාවක් <a href="http://tr2-kumari.blogspot.com/" target="_blank">මෙතන</a> තියෙනවා.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-174806953301593407?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-17048532794727836302010-02-24T11:10:00.000+05:302010-02-24T11:10:31.234+05:30මේ තරම් සුන්දර සතෙක් මන් හිතන්නේ මුළු ලෝකේම නැතුව ඇති.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/S4S1p7rKiSI/AAAAAAAAAMM/mOf1lwAX_Os/s1600-h/mosquito.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/S4S1p7rKiSI/AAAAAAAAAMM/mOf1lwAX_Os/s320/mosquito.jpg" /></a></div><br />වෙන රටවල් ගැන නම් මන් දන්නේ නැහැ හැබැයි ලංකාවේ නම් හැමැ පළාතකම වගේ සුලබව දකින්න පුළුවන් සතෙක් තමා මදුරුවා කියන්නේ. අනික් පළාත්වලට සාපේක්ෂව සීතල පළාත් වල ටිකක් අඩු උනත් මදුරුවො නම් නුවර එළියේ උනත් නැත්තේම නැහැ.<br /><br />හරක්, ඌරෝ, කුකුල්ලු වගේ සත්තු හදල මසට හරි කිරි, බිත්තර විකුනලා හොයන සල්ලියට වඩා සල්ලියක් මිනිස්සු මදුරුවන්ගේන් හම්බ කර ගන්නවා ඇති. නිදහසේ නිදාගන්නවත් නොදී අන්තිමේ මිනිස්සුන්ව වල පල්ලට යවන්න තරම් මදුරුවා කියන සතා දරුණු වෙලා තියෙන්නේ ඇයි කියලා මන් නම් දන්නේ නැහැ.<br /><br />කනට මිහිරි වාදනයකින් සුව නින්දකට අපිව පත්කරන ගමන් චීන කටු චික්සාවක් වගේ පුංචි රිදුමක් එකක් නින්ද යන්න ඉන්ජෙක්ෂන් එකක් දීලා අපේ සෞඛ්‍ය රැක දෙන්න තරම් මදුරුවා හරිම කාරුනිකයි.<br /><br />ඉස්සර නම් අපේ ගෙදර එච්චර මදුරුවො හිටියේ නැහැ ඒත් ලස්සන මල් ගසුත් එක්ක වතුර පිරිච්ච් පෝච්චි වල මදුරුවෝ අපිම ඇති කලා නැත්තනම් පාළු හින්දා. අපේ සීයලෑ ගෙවල් වල එහම නම් මඩ පුවක් එක්ක තමා මදුරුවෝ හදන්නේ. එහෙ ඉන්න උන් නම් පොඩි සයිස් කුරුල්ලෝ වගේ.<br /><br />කොච්චර සුන්දර සතෙක් උනත් මදුරුවො ඈත් කරන්න මිනිස්සු විවිධ දේවල් කරනවා. මාත් ඔය එක එක දේවල් කරලා තියෙනවා. මට නම් හිතෙන්නේ සාරථකම විදිහ තමා මදුරු දැල්. මදුරු කොයිල්, මැට් සහ වෙනත් බෙහෙත් ජාතිවලින් නම් කිසිම වැඩක් නැහැ. මාසෙකට සැරයක් විතර සමහර නගර සභාවලින් ඇවිත් රුපියල් දහයක විස්සක සපෝර්ට් එකක් අරන් ගහන් මදුරු තෙලත් , තෙලක් ද නැත්නම් වතුරක් ද මන්දා. මොකෝ එදාට වෙනදටත් වඩා මදුරුවෝ ඉන්න නිසා. පොල් තෙල් පිඟාන, <a href="http://img.diytrade.com/cdimg/116842/1693412/0/1246592793/Mosquito_Racket_CE_RoHS_certified_Appearance_Design_Patented.jpg" target="_blank">මදුරුවෝ මරන විදුලි රැකට්</a> එක කොච්චර සාර්ථක උනත් රෑ එළි වෙනකම් වන වනා ඉන්න කෙනෙක් හොයා ගන්න එක එච්චර ලේසි නැහැ.<br /><br />සමහර ගෙවල් වල නම් කජු ලෙලි පත්තු කරනවා. ඒ දුම නම් මදුරු කොයිල් තරම් අප්‍රසන්න නැති ඇත්තටම මදුරුවෝ එලවන දුමක්. ඒත් ඒක හැමදාම කරන්න පුළුවන් කමක් නැහැ. මදුරු වදේ ගැන කියන්න ටීවී එකේ පත්තරේ නම් ලොකු ලොකු අය ලොකු ලොකු කතා කියන්වා ඒත් මුළු රටේම මිනිස්සු මදුරු වදෙන් දුක් විඳිනවා.<br /><br />හැබෑටම මදුරුවන්ට කරන්න දෙයක් නැද්ද? අර දීපාල් සිල්වා කියන මල් පැණි බොන්න පුරුදු කරනවා වගේ ඉස්තරම් පිළියමක්.<br /><br />ඡායාරූපය <a href="http://blog.newsok.com/ofinterest/files/2009/10/mosquito.jpg" target="_blank">මෙතනින්</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-1704853279472783630?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-80482704616617860832010-02-15T19:31:00.000+05:302010-02-15T19:31:11.782+05:30මේ කියන්න යන්නේ අපේ <a href="http://www.blogger.com/profile/04399089484128969072" target="_blank">හරේ</a> කියපු <a href="http://kamubomu.blogspot.com/2010/02/blog-post_09.html" target="_blank">කානිවල් අයිස්ක්‍රීම්</a> වගේ මිල අධික අයිස්ක්‍රිම් ජාතියක් ගැන එහෙම නෙමෙයි. මීට අවුරුදු 20කට 25කට කලින් කාපු සත පනහේ අයිස් පලම් ගැන.<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/S3lPMsoc7-I/AAAAAAAAALo/TlNR8CgYROQ/s1600-h/popsicle.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/S3lPMsoc7-I/AAAAAAAAALo/TlNR8CgYROQ/s320/popsicle.jpg" /></a></div><br />ඒකාලේ ඔය දැන් වගේ අයිස්ක්‍රීම් හැම තැනම තිබ්බේ නැහැ. සංගීතයක් දාගෙන අයිස්ක්‍රීම් විකුනන ත්‍රීවිලර් තිබ්බෙත් නැහැ. කඩවල් වල නම් අයිස්ක්‍රීම් තිබ්බෙම නැති තරම්.අපිට අයිස් පලම් කන්න තිබ්බ එකම විදිහ ඉඳලා හිටලා පාරේ පෙට්ටියකුත් බැඳන් නලාවකුත් සද්ද කර කර යන අයිස්ක්‍රීම් කාරයාගෙන් විතරයි. ඒ ඇරෙන්න මොකක් හරි උත්සවයක් තියෙනවනම් අයිස්ක්‍රීම් වෑන් එකක් එනවා ඒකේ අයිස් චොක්ස් සහ කෝන් තියෙනවා. ඒත් දැන් වගේ විවිධ ජාති නම් නැහැ අයිස් පලම් සේරම දුඹුරු පාටයි කෝන් සේරම කහපාටයි චොක්ස් ඉතින් කහයි දුඹුරුයි. මේවට වැනිලා චොකලට් කියලම කියන්න බැහැ ඒ වගේ රසක් තමා ආවෙ නම්.<br /><br />ඒ ඇරෙන්න අපේ ගෙවල් කිට්ටුව තිබ්බ අයිස්ක්‍රීම් ෆැක්ටරියෙනුත් ගන්න පුළුවන්. එතනට ගියාම එන ගඳට නම් අයිස්ක්‍රිම්නුත් එපා වෙනවා. අපිට ඇතුලට යන්න තහනමක් නොතිබ්බත් මට ඒ කාලේ අයිස්ක්‍රීම් හදපු හැටි නම් මතක නැහැ.&nbsp; හැබැයි ඉතින් දැන් වගේ ගනන් නොවුනත් අයිස් පලම් එකක් ගන්න සතපනහක් හොයා ගත්තේ නම් පුදුම අමාරුවකින්. අයිස් කෝන් එකක් රුපියල් දෙකකුත් චොක්ස් එකක් රුපියල් පහක් වගේ ගානකටත් තිබ්බා වගේ මතක. වැඩිපුරම කන්නේ පලම් නිසා පලම් වල ගාන විතරයි හරියට මතක.<br /><br />මෑත කාලේ දවසකත් ගම් පළාතේ ගිය වෙලාවක පුරුදු අයිස්ක්‍රීම් ෆැක්ටරියට ගිහින් අයිස් පලම් අරන් කෑවත් ඒ කාලේ වගේ රසක් දැනුනේ නම් නැහැ. ඒ ඇරෙන්න ඔය වන්දනා ගමනක් වගේ යනකොට ඉන්න අයිස් ක්‍රීම් කරයෙක්ගෙන් අයිස් කෝන් එකක් අරන් කෑවත් ඒ කාලේ දැනුන රසනම් දැනුනේ නැහැ. ඒකට හේතුවක් නම් මට හිතා ගන්න බැහැ.<br /><br />මටනම් දැන් තියෙන මොන අයිස් පලම් එකක් කෑවත් ඒකාලේ ඒ විඳ රසනම් කිසිම එකකින් දැනිලා නැහැ.<br /><br />ඡායාරූපය <a href="http://charlottesfancy.files.wordpress.com/2009/06/popsicle.jpg" target="_blank">මෙතනින්</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-8048270461661786083?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-54397176841693282152010-02-03T14:49:00.001+05:302010-02-03T14:51:51.263+05:30මන් මේ <a href="http://maranaya.blogspot.com/search/label/%E0%B6%85%E0%B6%BB%E0%B6%9A%E0%B7%8A%E0%B6%9A%E0%B7%94" target="_blank">අරක්කු</a> ගැන නොලියා ඉන්න කියලා හිටියේ ඒත් මාර වැඩක් වෙලා, මෙච්චර කාලයක් ගූගල් වල මට තිබ්බ පළවෙනි <a href="http://www.google.com/search?client=gmail&amp;rls=gm&amp;q=%E0%B6%85%E0%B6%BB%E0%B6%9A%E0%B7%8A%E0%B6%9A%E0%B7%94" target="_blank">ස්ථානය</a> අපේ <a href="http://www.blogger.com/profile/16335149222379060633" target="_blank">කතන්දර කාරයා</a> මගෙන් ඩැහැ ගෙන. මන් හිතන්නේ එයාගේ බ්ලොග් එකේ අරක්කු ගැන තියෙන <a href="http://kathandara.blogspot.com/2009/08/blog-post_14.html" target="_blank">එකම එක ලිපියයි</a>. ඒකත් මට වඩා උඩට ගිහින් බලන්න අප්පා. මෙච්චර අරක්කු වලට සේවයක් කරන මන් දෙවෙනියට වැටිලා. ඔය <a href="http://www.google.com/support/webmasters/bin/answer.py?hl=en&amp;answer=34432" target="_blank">Google Page Ranking</a>&nbsp; කියන එක ගැන මට එච්චර අවබෝධයක් නැහැ ඉතින් එයාලා කොහොම ඔය ලැයිස්තුව හදනවද මන්දන්නේ නැහැ.<br /><br />ඒ මේ අස්සේ මන් මේ<a href="http://hi-in.facebook.com/topic.php?uid=98654872343&amp;topic=51837" target="_blank"> මූනූ පොතේ අරක්කු ගැන</a> ලියපු එකකුත් ගූගල් වල ඒ ලැයිස්තුවෙම ඇවිල්ලා. මේවා දැක්කොත් නම් මට ඉතින් පාරේ බැහැලා යන්න වෙන එකක් නැහැ ගුටි නොකා. ඒ ලිපිය ගැන කියනකොට මතක් උනේ අපේ (අරක්කු) සංස්ථාවෙන් (<a href="http://www.dcslgroup.com/" target="_blank">DCSL</a>) කාන්තාවන් ඉලක්ක කරලා අළුත් අරක්කු (අරක්කුම නෙමෙයි <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Liqueur" target="_blank">Liqueur</a> එකක් කියලා කිව්වේ) වර්ගයක් හඳුන්වා දීලා නම නම් හරියටම මට පෙනුනේ නැහැ <a href="http://www.dcslgroup.com/brands/beverages/local.html" target="_blank">Narikela</a> වගේ එකක් තියෙන්නේ (ඔය නිල් පාට බෝතලේ) මේක ටිකක් පැනි රසයි කිව්වා. ගාන නම් 875/= ක් වගේ මතක ඇල්කොහොල් නම් 23% තිබ්බා වගේ මතක. මට කෙනෙක් කිව්වා මේක <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Malibu_Rum" target="_blank">Malibu</a> (මන් දැනට බීලා තියෙන සවුත්තුම ජාති දෙකෙන් එකක්) වගේ කියල ඉතින් එතනින්ම මන් ඒක ට්‍රයි කිරීමේ ආසාව අත් ඇර ගත්තා.මොකද කොච්චර කිව්වත් අරක්කු නැත්නම් මද්‍යසාර කියන ඒවා ඕනවට වඩා පැණි රස උනාම බොන්න බැහැ වගේ.<br /><br />මට ඉතින් නිකා ඉන්න බැරුවට DCSL ඒකේ කෙනෙක්ගෙන් අහලා බැලුවා ඇයි හොඳ වෙබ් අඩවියක් එයාලට නැත්තේ කියලා. කියපු විදිහට එහෙම අදහසක් වත් එයාලට නැහැ. අන්තර්ජාලෙන් බලලා මිනිස්සු අරක්කු බොයි කියලා එයාලා හිතන්නේ නැහැ. අනික ඒගොල්ලෝ බලාපොරොත්තු වෙන තරම් වෙළඳාමක් එයාලට නිකනුත් තියෙනවාලු. අනික එයාලගේ ඔය සියලු නිෂ්පාදන අතරින් වැඩියෙන්ම විකිනෙන්නේ ගල් කියලා තමා කිව්වේ. ඒක ඇහුවම මගේ හිතටත් ටිකක් හොඳයි මොකො බ්ලොග් වල ලියන එව්වා බලලා කවුරුත් අරක්කු පානයට යොමු වෙනවා කියන එක අරක්කු නිෂ්පාදනය කරන සමාගමක් වත් පිළිගන්නේ නැති කොට අනික් අය ගැන මොන කතාද නේ?&nbsp; <br /><br />ඔය DCSL&nbsp; එකේම තියෙන <a href="http://www.dcslgroup.com/periceyl.aspx" target="_blank">Periceyl</a> කියන සමාගමෙන් කරන කියන <a href="http://www.dcslgroup.com/brands/beverages/locallymade.html" target="_blank">Black Opal</a> අරක්කු ජාතියට මේ දවස්වල හොඳ ඉල්ලුමක් තියෙනවලු තරුණ පරපුර අතරේ. මේක අනික්වා තරම්ම සුවඳ(ගඳ කියල කියන්නේ) නැති නිසාත් පහුවදාට අමාරුව අඩු නිසාත් කියලා තමා කිව්වේ. මන් නම් තාම ට්‍රයි කලේ නැහැ බිව්වොත් ඒ ගැන කියන්නකෝ.<br /><br />ඒත් ඉතින් මන් බලාපොරොත්තු වෙන බීම නම් අපේ අය කවදාවත් පුරුදු වෙන එකක් නැහැ. සාමාන්‍යයෙන් කට්ටිය නිකන් සෙට් වෙලා අද මොනාද බොන්නේ කියල අහල එවෙලේ ගිහින් බෝතලයක් ගෙනත් බොන එක කිව්වා මෙහෙ කරන්නේ. නැතුව හොඳ <a href="http://www.drinksmixer.com/" target="_blank">Recipe</a> එකක් බලලා ඒකට හොඳ බයිට් එකක් එහෙම හදා ගෙන අරක්කු රසවිඳින එකක් ගැන කතාවක් වත් නැහැ.<br /><br />මන් මේ නිකන් ජොලියට ලිව්වේ එහෙම නැතුව හැබෑටම කවුරුවත් එක්ක කිසිම තරඟයක් කිසිම දේකට මට නම් නැහැ. මන් කැමති කොහොමත් පහුවෙලා යන්න අපායට ගියත්.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-5439717684169328215?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-24900644050229258732010-01-30T07:42:00.000+05:302010-01-30T07:42:46.718+05:30අද ජනවාරි 30 , ඉතින් හෙටින් 2010 වසරෙත් පලවෙනි මාසෙම ඉවර වෙනවා. පුදුමාකර විදිහට පලදායී විදිහට ගතකරපු මාසයක්. සත පහක ප්‍රයෝජනයක් තියෙන කිසිම වැඩක් කලේ නැහැ. මේ මාසේ මන් උපයපු මුදල වගේ තුන් ගුනයක් මන් වියදම් කරලත් තියෙනවා.<br /><br />මේ අවුරුද්දේ ගතවුනු මාසය තුල මම අළුතින් යමක් ඉගෙන ගත්තද? නැහැනේ, එතකොට අළුත් යමක් කලාද? ඒත් නැහැනේ එතකොට මොකද්ද දෙයියනේ අළුත් අවුරුද්දට කියලා කලේ. එකම එක දෙයයි ඒ තමා 2009 කැලැන්ඩරේ ගලෝලා 2010 එකක් ගැහුවා. හෙට ඒකෙත් පිටුවක් කඩලා අළුත් මාසෙට ආයිත් නැවුම් විදිහට මන් සූදානම් වෙනවා. ගොඩක් වෙලාවට මගේ ජීවිතේ නම් දවස් ගෙවෙන එක දැනෙන්න සාක්කුවටයි කැලැන්ඩරේටයි විතරයි. වෙන ලොකු වෙනසක් ඒකේ නැහැ.<br /><br />දැන් ජනවාරි ඉවර උනා වගේ එහෙ හැරිලා මෙහෙ බලනකොට අප්‍රේලුත් එයි, ඊලඟට ඉතින් අළුත් අවුරුද්ද කියලා තවත් එක කෙලියක්. ඊට පස්සේ වෙසක් පොසොන්, ඒවාට ඉතින් ෆුල් බැතියෙන් බරව කලෙක්ෂන් දාල දන්සැල්. ඊලඟට නම් ඉතින් නත්තල් වෙනකම් විශේෂ මොකුත් නැහැ. මේ විදිහට අපිත් නොහිතනා වේගෙකින් තමා අපේ කාලේ ගත වෙලා යන්නේ.<br /><br />ඉතින් මේ විදිහට කාලෙ කන මන් දවසෙන් දවස දියුණු වෙයිද නේ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-2490064405022925873?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-9418630999602048302010-01-19T21:16:00.001+05:302010-01-20T12:19:32.465+05:30<a href="http://maranaya.blogspot.com/2009/12/highway-on-my-plate.html" target="_blank">Highway On My Plate</a> එකේ ඉදිරිපත් කරන දෙන්න ලංකාවට ආපු එකේ වීඩියෝ තුනක් මෙතන තියෙනවා. <a href="http://www.tubaah.com/details.php?video_id=121462" target="_blank">1</a>, <a href="http://www.tubaah.com/details.php?video_id=122702">2</a>, <a href="http://www.tubaah.com/details.php?video_id=123860" target="_blank">3</a>. මේ වගේ වැඩ සටහන් කලාතුරකින් තමා දකින්න ලැබෙන්නේ. මීට කලින් මන් දැකලා තියෙන්නේ <a href="http://btjunkie.org/torrent/Pilot-Guides-Lonely-Planet-Sri-Lanka-and-Maldives-2001-TVRip-DivX/5593cb6e4c3781b7de831925db032f462c67b339f011" target="_blank">Lonely Planet</a> එකේ ලංකාව සහ මාලදිවයින ගැන ගිය වැඩසටහන විතරයි.<br /><br />මේ වෙනකොට යුද්දෙත් ඉවර වෙලා&nbsp; නිසා ලංකාවේ සංචාරක කර්මාන්තයට සම්බන්ද අය ගොඩක් බලාපොරොත්තු තියාගෙන ඉන්නේ අපේ සංචාරක ව්‍යාපාරය දියුණු වෙයි කියලා. ඉතින් අපේ රටට පිට රටවල අය එන්න නම් එයාලට අපේ රට ගැන දැන ගන්න මේ වගේ වැඩ සටහන් ගොඩක් ප්‍රයෝජනවත් කියලා මන් නම් හිතන්නේ.<br /><br />ලංකාවෙන් දාස් ගානක් අවුරුද්දකට ඉන්දියාවේ ගියාට ඉන්දියාවෙන් මෙහෙට ඒකෙන් දහයෙන් එකක්වත් පිරිස් එනවද මන්දා ඉතින් එයාලට මේ වගේ ඒවා බැලුවම මෙහෙ එන්න සමහර විට ආසා හිතෙන්න පුළුවන්.<br /><br />ඉතින් ඔය ඉහල තියෙන දෙවෙනි වීඩියෝ එකේ තියෙනවා මගේ ප්‍රියතම පානය මේ ඉන්දියානුවෝ දෙන්නත් රස බලනවා. හැබැයි උන් දෙන්න නම් රස බලන්නේ අමුවෙන්ම තමා. ලංකාවේ කෑම බීම ගැනත් මේවායේ තියෙනවා. විවේක වෙලාවක නිකන් බලන්නකෝ. <br /><br />ලංකාව ගැන මේ (<a href="http://www.youtube.com/watch?v=0lWfe9I733A&amp;feature=fvsr" target="_blank">1</a>, <a href="http://www.youtube.com/watch?v=8hPr9LWorbk" target="_blank">2</a>) වගේ දැන්වීම් ප්‍රචාරය වෙන කාලෙක අපේ රටට කැමැත්තක් ඇතිකරවන ඒවා හරිම වටිනවා<br />දැන්වීම් උපුටා ගැනීම <a href="http://w3lanka.blogspot.com/2010/01/blog-post_3758.html" target="_blank">w3lanka</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-941863099960204830?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-21945229927373526402010-01-16T21:21:00.000+05:302010-01-16T21:21:59.498+05:30මන් කතා බහ කරන්න ආසම මාතෘකා දෙකක් තියෙනවා එකක් තමා බීම අනික තමා පොත්. ඔය දෙකටම මන් හරිම ආසයි. බීම බොන්න, ඒවා ගැන කියවන්න, බීම ගැන යන වැඩසටහන් බලන්න, හදන හැටි දැනගන්න. බීම එක්ක අත්හදා බැලීම් කරන්නත් කොටින්න්ම බීම සම්බන්ද හැම දේටම මන් කැමතියි. ඉතින් බීම ගැන මගේ බ්ලොග් එකේ ලියන්නත් මන් කැමතියි.පොත් ගැනත් එහෙමයි.<br /><br />මන් බීම ගැන ලියන්නේ මේ බ්ලොග් එකෙයි <a href="http://kamubomu.blogspot.com/" target="_blank">කමු බොමු</a> එකෙයි විතරයි වෙන කොහෙවත් බීම ගැන එහෙමට ලියන්නේ නැහැ අනික මන් ලියන එවා කාටවත් කියවන්න බලකරන්නේ නැහැ. ලංකාවේ එෆ් එම් නාලිකා වගේ කාටවත් බලෙන් අහන්න සලස්සලත් නැහැ. කැමති නම් කියවන්න නැත්නම් Close Button&nbsp; එක Click කරලා වෙබ් පිටුව වහලා දාන්න.<br /><br />මන් ලියන ඒවා කියවලා කවුරුත් බීමට ඇබ්බැහි වෙන්නේ නැති බවනම් මට විශ්වාසයි. බීම ගැන ලියන්න තහනම්ද මන් දන්නේ නැහැ විකුනන්න හදන්න හොඳ දෙයක් ගැන ලියන්න සමහරවිට තහනම් ඇති. ඒත් මට මන් ආසදේ ගැන ලියන්න ඕනේ. මන් කාටවත් බොන්න නම් කියන්නේ නැහැ. මොකද අපිටත් මදි වෙන එක තවත් කෙනෙක් එකතු කරගෙන බෙදාගන්න මන් කැමති නැති නිසා.<br /><br />මට මගේ ජීවිතේ හම්බ උන අනික් අයට අංචි අදින, උගුල් අටෝන, ඊරිසියා කරන , කමකට නැති ගොඩක් අය හතර පෝයට සිල් ගන්න අරක්කු බිංදුවක් කටේ තියන්නේ නැති අය හැබැයි මට හමබ උන බේබද්දෝ ගොඩක් දෙනා තමන්ට පුළුවන් උපරිමෙන් හිත හොඳ මිනිස්සු. නරක බේබද්දෝ නැත්තේමත් නැහැ ඒත් සාපේක්ෂව බොන අය හොඳයි.<br /><br />මන් ලියන ඒවා දිරවන්නේ නැත්නම් මගේ බ්ලොග් එකට නාවට මට කිසිම ගැටළුවක් නැහැ. එකම එක මවුස් ක්ලික් එකකින් එහෙම අකමැති කෙනෙක්ට මෙතනින් ඉවත් වෙන්න පුළුවන් ඉතින් එහෙම කරන්නේ නැතුව මාව හදන්න එන්න එක තේරුමක් තියේවිද මන්දා.<br /><br />අපේ තාත්තගේ පැත්තේ ඉන්නවා හොඳටම බොන නෑයෝ. බීලා බිලා නැති වෙච්ච අය ඉන්නවා. අම්මලාගේ පැත්තේ ඉන්නේ සේරම ගානට බොන අය ඉතින් අමුතුවෙන් බොන එකේ පල විපාක මට කවුරුත් කියන්න ඕනේ නැහැ මන් ඒවා ඇස් පනාපිටම දැකලා තියෙනවා. කොච්චරද කියන්වනම් මේ ලඟදි අපි බයිට් ගන්න කඩේ මුදලාලිත් බීලම මලා. කුණු වෙන්න බොන මිනිස්සු ඉක්මනට මැරෙනවා කියලා මන් දන්නවා. ඒත් වෙනස තියෙන්නේ මන් බීම ගැන ලිව්වට&nbsp; එහෙම කුණු වෙන්න බොන්නේ නැති එකයි. <br /><br />මන් පන්සිල් ගන්නේ නම් නැහැ ඒත් සුරාමේරය මජ්ජපමා දට්ඨානා වේරමනී සික්ඛාපදන් සමාදියාමී කියන එක දන්නවා (ගාථාව හරිද මන්දා ). මද පමනින් ගැනීම වේ රමනී කියන විතරක්ම එක තේරුම හැටියට මන් ගන්නේ නැහැ. මේ සිල් පදය තුල අනික් ඒවාට වඩා වෙනසක් තියෙනවලු ඒක තමා ක්‍රියාව සහ ප්‍රථිපලය යන දෙකම මේකේ තියෙන එක.<br /><br />සුරාව- පැසවූ මත්පැන් මන් හිතන්නේ අරක්කු වගේ ඒවා<br />මේරය -&nbsp; පදම් නොකල මත් පැන් - රා වගේ ඒවා වෙන්න ඕනේ.<br />මත් වීම - සිහිය විකල් වෙන<br />පමාව -&nbsp; ප්‍රමාදයට හේතු වෙන - මේකනම් මන් හරියටම දන්නේ නැහැ මන් හිතන්නේ නිවනට පමා වෙන. කෙනෙක් හැම වෙලේම සිහියෙන් ඉන්නේ නැත්නම් ඒක නිවනට පමා වීමක් කියන එක කියලා මන් හිතන්නේ. <br />උපුටා ගැනීම බුදුමග (31/12/2009 - 18 පිටුව )<br /><br />ඔය නොබොන අයගෙන් කීයෙන් කී දෙනාද සිහියෙන් ඉන්නේ? මත් නොවී ඉන්නේ , අඩුම ගානේ මත් වෙන්න දෙයක් නැත්නම් ටීවී එකේ යන මෙගා නාට්ටියකින් හරි මත් වෙලා ඉන්නේ ඉතින් මටනම් බොන නොබොන දෙගොල්ලොම එකයි.<br />(මගේ ධර්මයේ දැනුම පරීක්ෂා කරන්න හදන්න නම් එපා මන් දන්න තරමින් කියන්නේ කොහොමත් මේක බීම ගැන ලියන බ්ලොග් එකක් මිසක් බුද්ධාගම ගැන ලියන එකක් නෙමෙයිනේ)<br /><br />සුරාව ගැන වගේම එකේ ආදීනව ගැනත් මන් ලියලා තියෙනවා <a href="http://maranaya.blogspot.com/2009/05/blog-post_14.html" target="_blank">මේකත්</a> බලන්න.<br /><br />මන් දිගටම මන් කැමති දේ ගැන ලියනවා මොකද අඩුම ගානේ මට මගේ බ්ලොග් එකේවත් මන් ආස දේ ගැන ලියන්න ඕනේ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-2194522992737352640?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-74891731948692331432010-01-11T22:08:00.000+05:302010-01-11T22:08:15.335+05:30මේක ලියන්නේ ගම්පහ ආපිකෝ එකේ බාර් එකේ වැඩ කරන සියළුම සේවක මහතුන්ට උපහාර පිණිස!!!!!<br /><br />මට මගේ මුළු ජීවිතේදිම හම්බ වෙලා තියෙන බාර් වල වැඩ කරන හොඳම සේවක මහතුන් ටික ඉන්නේ ගම්පහ ආපිකෝ එකේ. වර්තමානයේ විතරක් නෙමෙයි හැමදාම ඒකේ හිටපු අයගෙන් මට ලැබුනු සේවය නම් ඉස්තරම්. කාලෙකට පස්සේ පහුගිය දවසක ගොඩවැදුනම කාලෙකින් දැක්කේ නැහැ කියන්න තරම් ඔවුන් සුහදයි, (හැමදාම බොන්න පුළුවනෑ ඉතින්). මට විතරක් නෙමෙයි බොහොමයක් පාරිභෝගිකයනට ඔවුන්ගේ සේවය අතිශයිනම සුහදශීලී.<br /><br />මේක හරිම අඩුවෙන් දකින්න ලැබෙන දෙයක් බාර වලින් බඩු ගන්නේ බේබද්දෝ (නැතුව බොන්නේ නැති උන්ට ගන්න දෙයක් බාර් වල නැහැනේ )කියන සංකල්පේ තමා බාර් වල වැඩ කරන අයත් ඉන්නේ ඉතින් ඊට වඩාඅ ගොඩක් වෙනස් මේ අයගේ මේ සැලකිල්ල හොඳට දැනෙන දෙයක්.<br /><br />ඊට කලින් තියෙන බාර් 3ක්, සුපිරි වෙළඳ සැල් 2ක් පහු කරගෙන වැඩිපුර කිලෝමීටරයක් විතර දුරත් ගිහින් ආපිකෝ එකටම යන්නේ ඒ නිසාම තමයි. විශේෂයෙන් ෆුඩ් සිටියට සාපේක්ෂව මෙයාලගේ සේවය හරිම ඉහළයි. බෝතල් ගත්තම දාගන්න බෑග් එකක්වත් නොදෙන ෆුඩ් සිටියට වඩා ගන්නකොටම කවරෙක දාලා බෝතලේ ලස්සනට දෙන එකම කොච්චර වටිනවද. ඔය බෑග් එකට සත 50ක් යයි.<br /><br />මම ගනුදෙනු කරපු ගොඩක් බාර් වල වැඩ කරන අය වැඩි කතා බහක් නැහැ ඒකටත් එක්ක මේ අය, කාර්යබහුල නොවන වෙලාවක් නම් ඇතුලටම ගිහින් බෝතල් ගැන කතා කරන්න ඒවායේ රස ගැන පොඩි විස්තරයක් කියන්න, ගනන් හිලව් ගැන කියන්න පොඩි වෙලාවක වෙන් කරන්නේ කිසිම ලෝබ කමක් නැතුව. බොන කෙනෙක් හැටියට මන් කැමතියි බීම ගැන ටිකක් කතා බහ කරන්න, ඉතින් ඒ වගේ අවස්ථාවක් බාර් එකක වැඩ කරන කෙනෙකුගෙන් ලැබෙන්නේ කලාතුරකින්&nbsp; ඉතින් ඒ වගේ අවස්ථාවක් මෙයාලගෙන් ලැබෙන එකම මදෑ. <br /><br /><br />ඉතින් මිත්‍රවරුනි, ඔබලාට ජයෙන් ජය වේවා!!!!<br />චියර්ස්!!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-7489173194869233143?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-32984877784728035762010-01-09T19:03:00.000+05:302010-01-09T19:03:23.945+05:30කාලෙකට කලින් අපි ගියා දඹානේ නෑදෑයෝ බලන්න. ඔන්න ඉතින් වැදි නායක ඌරුවරිගේ වන්නිලා ඇත්තන්ගේ ගෙදරටත්&nbsp; අපි ගොඩ උනා. මෙන්න බොලේ මෙයා ගාව තියෙන ජාති මුළු ලංකාවෙම ඉන්න අය ආවත් දෙන්න ඉස්තරම් මී පැණි තියෙනවා ගෙට යනවා ගේනව. ගේ ඇතුලේ මන් හිතන්නේ මී මැස්සෝ වැඩ කරනවද කොහෙද. ඒ ඇරෙන්න තිබ්බ තවත් ජාතියක් තමා ඇත් දළ වලින් හදපු පෙන්ඩන්ට් සහ මුදු. ඇත්තම ඇත්ත ඇත් දළ. මේ ඇත් දළ ජාති මග දිගට හිටිය හැම වැද්දෙක් ගාවම තිබ්බ. ඉතින් අපි එක්ක ගිය ගොඩ දෙනෙක් මේ ඇත් දළ බඩු, මුදු , මාල පෙති ගත්තා.<br /><br />මන් දන්න විදිහටනම් ඇත්දළ ලඟ තියාගෙන ඉන්නත් තහනම්. හැබෑටම මේ වැද්දන්ට මෙච්චර ඇත් දළ නම් කොහෙන්ද මන්දා. කවුදෝ කිව්වා ඔය ඇත්දළ හදන්නේ මැරිච්ච හරකුන්ගේ ඇට වලින් කියලා. එහෙම නැතුව හරිම ඇත්දළ නම් මේ වෙනකොට ලංකාවේ ඇත්තු ඉන්න විදිහක් නැහැ. <br /><br />මේ ලිපිය ලියන්න හිතුනේ කියවමින් ඉන්න පොතක තියෙනවා ඉබි කට්ටෙන් හදපු කන්නඩි රාමුවක් ගැන. අපේ මිනිස්සු මේ විදිහට සත්ව කොටස් වලින් හදපු දේවල් පාවිච්චි කරන එක ගැන කතා කරන්නේ හරිම ආඩම්බරෙන්.<br /><br />කොටි දත් ගැන, අලි කෙඳි දාපු මුදු , වලලු, අලි හම් වලින් හදපු මුදල් පසුම්බි, කැස්බෑවන්ගේ කට්ටෙන් හදපු දේවල්. ගොඩක් ඒවා ඇත්තම අලි කොටි නොවුනත් ඒවා තියෙන අය හරිම ආඩම්බරෙන් තමයි ඕවා ගැන කියන්නේ. හැබෑටම අනික් සතෙක්ගේ කෑලි තියා ගන්න එක ඔච්චර ලොකු කමක්ද? <br /><br />නිකන් හිතලා බලන්න්කෝ මිනී ඇටයකින් හදපු මුද්දක්, පෙන්ඩන්ට් එකක් හරි, කෙස් ගහක් දාපු වලල්ලක් , මුද්දක් හරි, මිනී හමකින් හදපු මුදල් පසුම්බියක්, මිනිහෙක්ගේ වැටිච්ච දතක් මේ අය මේ වගේ නිකන් හරි පාවිච්චි කරයිද කියලා.<br /><br />මාත් කරනවා එක දෙයක් ඒ තමයි ඉතින් මස් කන එක. මිනි මස් නම් කන්නේ නැහැ ඒත් අනික් ඒවා කන්නේ කෙල හල හල. බැලුවහම ඒකත් ඉතින් මේ වගේ තමා<br /><br />වෙලාවක් තියේ නම් <a href="http://www.tubaah.com/details.php?video_id=121462" target="_blank">මේකත්</a> බලන්න<br /><a href="http://maranaya.blogspot.com/2009/12/highway-on-my-plate.html">Highway On My Plate</a> එකේ අය ලංකාවට ආපු වෙලාව<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-3298487778472803576?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-57247004486843419312010-01-07T21:20:00.000+05:302010-01-07T21:20:48.387+05:30ඉතින් 2010 ත් සතියක්ම ඉවරයි, ගිය සුමානේ අද වගේ දවස ගිය අවුරුද්දේ ඒත් දැන් මේ අවුරුද්ද. අනික් අයට කෙසේ වෙතත් මේ වෙනකොට මටනම් සිය පාරක් විතර දිනේ ලියන එක වැරදුනා.<br /><br />ඉතින් මේ අවුරුද්ද පටන් ගත්තේ නම් නැගිටපු ගමන් පැනඩෝල් දෙකක් බීලා, 2009 පටන් ගත්තේ පොඩි නින්දකින් ඇහැරිලා 1 වෙනිදා පන්දර 1 විතර ඉඳන් 3 විතර වෙනකම් බීලා.ඒක නම් සිරා. 1 වෙනිදා උදේනම් ටිකක් හෝන්දු මාන්දු වෙලා හිටියට මොකද 1 රෑ ආයි ඉතින් සෙට් උනා. ඕන් ඉතින් මේ අවුරුද්දට ම මන් බිව්වේ එකම එක දවසයි. ඒක කොච්චර හොඳද?<br /><br />අපි අළුත් වැඩක් පටන් ගත්තනේ කට්ටිය <a href="http://kamubomu.blogspot.com/" target="_blank">ඒකට</a> ගිහින්ම බලන්නකෝ. මේකට ලිපි ලියන්නත් කම්මලි එකේ ඒකට ලියයිද කියලනම් සැකයි ඒත් කොහොම හරි කරන්න ඕනේ වැඩක්.<br /><br />මේ අවුරුද්දේ නම් මට ඉතින් හිරයක් ගන්න වෙයි, ඒ කියන්නේ නම් ඊලඟ 1 වෙනිදා උදේට මට පැනඩෝල් බොන්න නම් වෙන එකක් නැහැ. තව ඉතින් ගෘහ මූලිකයෙක් වෙන්නත් ගොඩක් වෙලාවට සිද්ද වෙයි වගේ. මගේ නිදහස් නිවහල් ජීවිතය මේ වසරේ නම් අවසන් වෙන්න බොහෝ විට ඉඩ තියෙනවා. ඊට පස්සේ ඉතින් අළුත්ම එකක් පටන් ගන්න බැරියෑ.<br /><br />කොහොම උනත් කාලය ගතවෙනවා අපි හිතනවට වඩා වේගයෙන්, දැනටමත් 2010 සතියක්ම මන් නම් කාලා. හැබැයි මන් කියන්න තරම් වැදගත් වැඩක් නම් මේ අවුරුද්දට තාම කලේ නැහැ. ඒ ගැන ඇත්තටම කනගාටු වෙන්න ඕනේ. ඔන්න ඔහොමයි මන් මගේ (නො)වටිනා කාලය කා දමන්නේ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-5724700448684341931?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-71428587729076075662009-12-31T23:59:00.001+05:302009-12-31T23:59:02.337+05:30ඉතින් තවත් අවුරුද්දක් ගෙවිලා ගියා. ඒක පටන් ගත්ත දවස නිකන් අද ඊයේ වගේ ඒත් අවුරුද්දක්ම අපිට නොදැනීම ඉවරයි. මන් කොහේ හරි දැක්ක අපි වැඩියෙන්ම නාස්ති කරන වැඩියෙන්ම වටින දේ තමා කාලය කියලා. මොන දේ නැති උනත් අපිට ඒවා උපයා ගන්න පුළුවන් ඒත් නැති වෙන කාලය.... ජනවාරි පලවෙනිදා කියලම නැතත් හැමදාම වගේ මන් හිතනවා කලේ නාස්ති කරන්න හොඳ නැහැ මොනා හරි ප්‍රයෝජනවත් වැඩ කරන්න ඕනේ කියලා ඒත් තාම ඒක ක්‍රියාවට නන්වන්න බැරි උනා.<br /><br />ඉස්සරනම් ගොඩක් වෙලාවට ජනවාරි පළවෙනිදා ඉන්නේ ඔලුව කැරකි කැරකි, ආපහු එන ඒවා උගුරේ තියාගෙන, දවසම ඉන්නේ කූල් කෝඩියල් බිබී. දැන් නම් එහෙම නැහැ බොන එක නවත්තලා නිසා නෙමෙයි දැන් ඒක හරි ගිහිල්ලා. පළවෙනිදා ක්ලාස් ගිහින් බිත්තියට ඔළුව තියාගෙන හිටපු දවසුත් තිබ්බා. දැන් නම් එහෙම නැහැ.<br /><br />සමහර අයනම් හිතන්නේ පළවෙනිදා හොඳට හිටියේ නැත්නම් අවුරුද්දම එහෙමයි කියලා ඒකනම් ඉතින් අමු බොරුවක් මොකෝ පළවෙනිදා ලමයි හම්බවෙන අම්මලට මුළු අවුරුද්දේම ලමයි හම්බ වෙනවායෑ. ඒ වගේ තමයි ජනවාරි පළවෙනිදා උනත් අනික් දවස් උනත් සේරම එකයි.<br /><br />ඉතින් එහෙම නම්<br /><br />උදාවූ නව වසර ඔබ සැමට අති විශේෂ සුභ නව වසරක් වේවා!!!<br />සියළු මත්පැන් ජාතිවල මිල අඩු වේවා!!!!<br />මාස්පතා පඩි වැඩි වේවා!!!!!<br />මතට තිත නොවී හැමදාම තිතට මත්වෙන්න ලැබේවා!!!!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/SzwQKfm8RGI/AAAAAAAAAJo/kzmPoevVqAQ/s1600-h/18660_1241435529618_1641228279_588034_8190073_n.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 400px; height: 225px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/SzwQKfm8RGI/AAAAAAAAAJo/kzmPoevVqAQ/s400/18660_1241435529618_1641228279_588034_8190073_n.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421225823916803170" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-7142858772907607566?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-63933811162768261352009-12-31T08:35:00.002+05:302009-12-31T08:42:12.952+05:30අපිට ඉතින් සිංහල බාසාවෙන් යනකොට කියන්න එකක් නැහැනේ. මොකෝ ගිහින් එන්නම් 2009 කියන්නයෑ. 2009 ආයි ආපහු කවදාවත් එන එකක්යැ. ඒක නිසා යනකොටයි එනකොටයි දෙකටම කියන්න තියෙන්නේ ආයුබෝවන් තමා.<br /><br />ඕන් ඉතින් 2009 ත් ඉවරයි හෙට ඉඳලා 2010 දිනේ ලියන්න ගියාම ටික දවසක් යනකම් ටිකක් අවුල් වෙයි මොකො 200 ලියලනේ අපි අනික් ඉලක්කම ගැන හිතන්නේ. ඒත් ඒක ටික දවසකින් හරියයි.<br /><br />මේ අවුරුද්දට ලියන අවසාන බ්ලොග් ලිපිය. අද රෑට ඉතින් මොන මොනා හරි කරන්න තමා හිතාගෙන ඉන්නේ. හෙට ඉඳන් නව වසරක් උනාට මගේ නම් කිසිම දෙයක් අළුත් වෙන එකක් නැහැ. කවදාවත් මට ජනවාරි පළවෙනිදා කියලා අළුත් බලාපොරොත්තු තිබ්බේ නැහැ. අනික එදාට බලාපොරොත්තු ඇති කරගත්තා කියලා ඉතුරු දවස් 364 දි මන් ඒවා ඉෂ්ඨ කරගන්න මහන්සි වෙන එකක්යෑ.<br /><br />එහෙනම් ඕන් 2009<br />අපි යනවා 2010ට<br />ආයුබෝවන් ඔබ!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-6393381116276826135?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-28521623797238139402009-12-19T17:13:00.004+05:302009-12-19T17:49:14.928+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/SyzCyYzUFYI/AAAAAAAAAJI/nL3bMuUOvWY/s1600-h/RoyalFruitBasket.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 328px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/SyzCyYzUFYI/AAAAAAAAAJI/nL3bMuUOvWY/s400/RoyalFruitBasket.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416918622726788482" border="0" /></a><br />පළතුරු කියපු ගමන් මට මතක් වෙන්නේ මංජුල වෙඩිවර්ධණගේ බත්තලංගුණ්ඩුවේ තිබ්බ පළතුරු ඒත් ඒ පළතුරු වල නම් රස බලන්න මට තාම නම් වාසනාවක් ලැබිලා නැහැ. ඒ පළතුරු නම් හොඳටම දන්න කියන එකෙනෙක්ගෙන් අරගෙන් මිසක් රසබලන එකත් ටිකක් විතර භයානකයිනේ. ඒත් මන් මේ කියන්න හැදුවේ ගස් වැල් වල හැදෙන පළතුරු ගැන.<br /><br />මන් කන්න කැමතිම කෑමක් තමා පළතුරු කියන්නේ. එක්කෙනෙක් දෙන්නෙක් ඇරෙන්න පළතුරු කන්න අකමැති අය මට හම්බ වෙලා නැහැ. මන් කන්නේ නැහැ කියලා කියන්න කිසිම පළතුරුක් නම් නැහැ ඒත් ලංකාවේ හැදෙන්නේ නැති ඇපල්, දොඩම්, මිදි, පෙයාර්ස් වගේ ඒවා කොච්චර කන්න ආස උනත් නොකා ඉන්න උත්සාහ කරන්නේ කඩලා මාස ගානක් යනකනුත් ඔය විදිහට තියා ගන්න කොච්චර බෙහෙත් ජාති දානවද කියලා හිතෙන නිසා<br /><br />කවුරු හරි ඇහුවොත් මන් ආසම පළතුරු මොකද්ද කියලා ඒකට නම් එකක් කියන්න බැහැ. අඹ, රඹුටන්, මැංගුස්, දූරියන් වලට අනික් ඒවාට වඩා ටිකක් වැඩිපුර කැමතියි. අමුවෙන් කනවනම් වෙරළු, පේර වලටත් , ඉදිලා කනවනම් අඹ, වැල, වරකා, ඇඹරැල්ලා වලටත්, උයලා කනවා නම් කොස්, අඹ වලටත් අනික් ඒවාට වඩා ටිකක් විශේෂයක් දක්වනවා.<br /><br />පළතුරු කියන්නේ කන්න විතරක් නෙමෙයි බොන්නත් පුළුවන් ජාතියක්නේ. එතකොටනම් අංක එකට එන්නේ අලිගැට පේර ඊලඟට දිවුල්. අඹ ගස්ලබුත් බොන්න නම් කැමතියි. ජින් බොනකොට දෙහි ටිකකුත් වොඩ්කා බොන්න දොඩම් යුෂත් තිබ්බනම් ඉතින් කියලා වැඩක් නැහැ.<br /><br />අපේ රටේ හැදෙන්නේ නැති පළතුරු ජාතියක් නැහැ ඒත් අවාසනාවට වෙළඳපොළේ තියෙන පලතුරු ගැනනම් කාටවත් විශ්වාස කරන්න බැහැ ලස්සනට ලොකුවට තියෙන්නේ දාන්න පුළුවන් උපරිමේටම වස විස එකතු කරලා. ඒක නිසා අපේම කියලා වවාගෙන කෑවොත් මිසක් වස විස නැති කෙසෙල් ගෙඩියක් වත් කඩෙන් අරන් කනව නම් බොරු<br /><br />පළතුරු කියන්නේ මාර ජාතියක්. අමුවෙන් කන්නත් පුළුවන් , ඉදිලා කන්නත් පුළුවන්, වෙලලා කන්නත් පුළුවන්, උයලා කන්නත් පුළුවන්, ලුණු මිරිස් කුඩු දාලා අච්චාරු කන්නත් පුළුවන් ඒ සේරටම වඩා වැඩියෙන්ම වැදගත් බයිට් එකට කන්නත් පුළුවන් ජාතියක්.<br /><br />ඡායාරූපය <a href="http://www.giftlebanon.com/catalog/images/RoyalFruitBasket.jpg">මෙතනින්</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-2852162379723813940?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-62504452950686998032009-12-18T16:55:00.000+05:302009-12-18T16:59:48.675+05:30මේ වගේ එකක් නම් මන් තාම දැකලා නැහැ ඒත් සිරසේ ගිය බුක් මාර්ක් කියන එක ටිකක් මේ වගේ කියලා මට හිතෙන්නේ. අජිත් ගලප්පත්තිගේ සහෘද සටහන් පොතේත් තියෙනවා මේ වගේ වැඩසටහනක් ගැන. ඉතින් මේ කෑම, බීම ගැන රූපවාහිනී වැඩසටහන නෙමෙයි පොත් ගැන එකක්. කාවද ගන්නේ ඉදිරිපත් කරන්න. මේ දෙන්න කොහොමද? <a href="http://www.blogger.com/profile/15103739620075896339" target="_blank">දුකා </a>එක්ක <a href="http://www.blogger.com/profile/07620179245701032583" target="_blank">එල්ජී</a>.<br /><br />වැඩසටහන පෙල ගැහෙන්න හිතුවේ මෙහෙමයි. පොතක් තෝර ගන්නවා ඒක ලියපු කෙනයි, එක පොත් කඩේකුයි , පාර අයිනේ තියෙන ලාබෙට පොත් විකුනන තැනකුයි, තෝරගත්ත පොත කියවපු අයයි, පොත ගැන කියන්න දෙතුන් දෙනෙකුයි, ලංකාවේ තියෙන ප්‍රසිද්ධ පුස්ථකාලෙකුයි.<br /><br />මුලින්ම තෝරගත්ත පොතෙන් ටිකක් කියවලා ලියපු කෙනාගෙන් ඒ පොත ලිවීම ගැන අහනවා. ටිකකින් ඔය පොත් කඩේ පෙන්නනවා. ඊට පස්සේ ඒ පොත කියවපු සාමාන්‍ය රසික රසිකාවියෝ දෙතුන් දෙනෙක්ගේ අදහන් විමසනවා. ඔය අතරේ මුළු වැඩසටහන පුරාම කඩින් කඩ අර තෝරගත්ත පොත ලියපු කෙනාගේ කතාබහත් යනවා. ඔය අතරේ අර පාර අයිනේ පොත් තියෙන තැනක් පෙන්නලා ඒක අයිති කෙනා එක්කත් පොඩි කතාබහක් කරනවා. පොත කියවපු ටිකක දැන උගත් කෙනෙක්ගේ අදහසුත් ඔය අතරේ දානවා.<br /><br />අවසාන හරියේ පුස්ථකාලෙටත් ගොඩ වැදිලා ඒකේ විස්තරයකුත් දානවා. අන්තිමටම වගේ යන්නේ. අළුතින් නිකුත් වෙච්ච පොත් ගැන, පොත් එළිදැක්වීමේ උත්සව, පොත් ප්‍රදර්ශන සහ පොත් වලට සම්බන්ද තවත් කටයුතු ගැන විස්තර.<br /><br />අපේ රටේ පොත් ප්‍රදර්ශනයේදි ඇරෙන්න පොත් කියන්නේ එච්චර ජනප්‍රිය දෙයක් නොවන නිසා මන් හිතන්නේ නම් නැහැ මේ වගේ එකකට අනුග්‍රාහකයෝ හොයා ගන්න නම් ලේසි වෙයි කියලා.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-6250445295068699803?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-30189803585591871482009-12-17T17:01:00.002+05:302009-12-17T17:01:00.386+05:30මන් ඉතින් වයසක මනුස්සයනේ ඉතින් මට මතක ටීවී වැඩසටහන් සේරම වගේ දැනට අවුරුදු දහයකට විතර කලින් ටීවී එකේ ගියපු ඒවා. මේ පොඩ්ඩක් ලියන්න හදන්නේ ඒවා ගැන.<br /><br />ඉස්සරම කාලේනම් ගිය ටෙලිනාට්‍ය ගැන එච්චරම මතකයක් නැහැ. ඒ කාලේ දැන් වගේ හැමදාම ටෙලිනාට්‍ය ගියාද මන්දා. මන් හිතන්නේ පරණම මතක ටෙලිනාට්‍ය තමා "කෝපි කඩේ" තාමත් "කෝපි කඩේ" ගියා දැන්නම් බලපු කාලයක් මතක නැහැ. මේවා නම් පරණමද මන්දා ඒත් කාලෙකට කලින් බැලුවා කියලා මතකයි. බෝඩිම, අසල්වැඩියෝ, පලිඟු මැණිකේ, දූදරුවෝ, සුසීමා ඒගේ ඒවා.<br /><br />ටෙලිනාට්‍ය ඇරුනම ගොඩක්ම බලන්න ඇත්තේ ටීවී එකේ යන ඉංග්‍රීසි කතා. මන්කි කියල එකක් බැලුවා මතකයි ගොඩක් කාලෙකට ඉස්සර. ඒකටනම් පුදුම ආසාවක් තිබ්බ ඒ කාලේ. නයිට් රයිඩර්, ටාසන් (පස්සෙ කාලෙක සිරසේ ගිය එක නෙමෙයි), කුංග්ෆු වලටත් පිස්සු හැදිලා හිටියා.<br /><br />ඊට ටිකක් පස්සේ කාලේ නම් ඕෂන් ගර්ල්, ස්පෙල් බයින්ඩර්, ජැක් ඇන්ඩ් ජිල්, සෙක්ස් ඇන්ඩ් ද සිටි, සූර පප්පා ගොඩක් ආසාවෙන් බැලුවා. ටෙලි නාට්‍ය දෙක තුනම් බැලුවත් ඒවායේ නම් නම් හරියටම මතක නැහැ. හිරුට මුවාවෙන්, ගැහැණු ලමයි, ඉටිපහන්, සින්තටික් සිහිනය, අකාල සන්ද්‍යා, දණ්ඩුබස්නාමානය, සබඳ පබිලිස්, සකිසඳ එලියස් වගේ ඒවා දිගටම වගේ බැලුවා. මන් හිතන්නේ අන්තිමටම බලපු ටෙලිනාට්‍ය සබඳ පබිලිස් ද කොහෙද .ඊට පස්සේ ඒක්වත් දිගටම බැලුවේ නැහැ.<br /><br />මන් හිතන්නේ වැඩිම සැරයයක් ටීවී එක බලපු වැඩසටහන තමා රොබින් හුඩ් (දැන් යන අළුත් එක නම් නෙමෙයි පරන එක). දොස්තර හොඳ හිත වගේ කාටූන් තාමත් බලන්න ආසයි. සූර පප්පත් ආයි ආයි බලන්න පුළුවන්.<br /><br />සකිසඳ එලියස් වගේ ටෙලිනාට්‍යක් නම් ආයිත් බලන්න පුළුවන්. අශෝක හඳගම , ජයන්ත චන්ද්‍රසිරි හදපු සේරම ටෙලිනාට්‍ය ආසවෙන් බැලුවා. ඇල්ල ලඟ වලව්ව වගේ ඒකක් වැඩිපුරම බැලුවේ ඇස් පියාගෙන. ඒත් දැන් පරණ ටීවී වැඩසටහන් බලනකොට ඒවායේ පාටවල් නිකන් පරණ පාටයි වගේ. දැන් තියෙන ඒවායේ තියෙන්නේ ගොඩක් ඇත්තම වගේ පාටවල් නේ.<br /><br />සමහර ඒවානම් බැලුවේ ඒවායේ රඟපාන නිලියෝ නිසා. ජෙසිකා ඇල්බා නිසා ඩාර්ක් ඒන්ජල්, තවත් කවුදෝ නිසා මෙල් රොස් ප්ලේස් කියලා එකකුත්, ජේන් නිසා සිරසේ ගිය ටාසන්, ඕෂන් ගර්ල් නිසා ඒකත් බොහොම උනන්දුවෙන් බැලුවා. අපේ නිළියෝ නිසාත් සමහර ටෙලිනාට්‍ය කට ඇරගෙන බැලුවා.<br /><br />ඉස්සර තිබ්බේ ටීවී චැනල් දෙකයි තුනයි නිසා වැඩිය අවුලක් නැතුව ටීවී බලන්න පුළුවන් උනත් දැන් නම් පවුලේ හැමෝටම එක ටීවී එක ගානේ නැතනම් ඇණ කොටා ගන්නේ නැතුව ටීවී බලනවා කීයන එක බොරුවක්<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-3018980358559187148?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-77747546799455680042009-12-16T15:30:00.000+05:302009-12-16T15:30:03.534+05:30<div style="border: 2px solid rgb(255, 255, 204);"><div style="background-color: rgb(255, 255, 204);">මේක ඉතින් හැමෝම දන්න මැස්මක් ඒත් කීයෙන් කීදෙනෙක් මේක හරියට මහනවද කියන එක තමා මට තියෙන ගැටළුව.</div><div style="background-color: rgb(255, 204, 255);">මේ දවස්වල "ගැහැණු ලමයි" ටෙලිනාට්‍ය ටීවී එකේ යනවා නේද, මම නම් ටීවී එකෙන් ඈත් වෙලා ඉන්න නිසා බලන්න නම් හම්බ වෙලා නැහැ. ඒත් කාලෙකට කලින් ගියා අයි ටී එන් එකෙත් "ගැහැණු ලමයි" ටෙලිනාට්‍ය අන්න ඒකන් මන් ගොඩක් ආසාවෙන් බැලුවා කියලා ලාවට වගේ මතකයි.</div><div style="background-color: rgb(153, 255, 204);">ඔය "ගැහැණු ලමයි" එකේ නිමල්ගේ මල්ලි රොහණ, දවසක් කුසුම්ලගේ ගෙදර ඇවිත් එයාලගේ අම්මා කමලාවතී ගැන මෙහෙම කියනවා</div><div style="background-color: rgb(153, 204, 255);">"...කොස් ඇටයක් අහක දාන්න බැහැ. ගහේ බිලිං ටික අහක යන්වට ලෝබකමට ඕක කඩල වේළල් තව තුනපහත් දාල අච්චාරු දාල බල්ලෙක්වත් කන්නේ නැහැ කුණු උනාම අහක දානවා. ඒක අපතේ යාමක් කියලා හිතන්නේ නැහැ ..." කියලා.</div><div style="background-color: rgb(204, 204, 204);">ඔය ටික කියවනකොට මටනම් මතක් උනේම අපේ ගෙදරයි අපේ සීයලෑ ගෙදරයි. ඔය දෙකේම එහෙමයි. කෑම පොදක් විසිකරන්නේ නැහැ. ඒක ඉස්සරනම් මන් දන්නේ නැහැ දැන්නම් ෆ්‍රිජ් එකේ දාලා සතියක් විතර තියාගෙන ඉඳලා තමා විසිකරන්නේ. ෆ්‍රිජ් එකේ තියෙනවට යන විදුලිය ගැන නිකන් ඉඩ යන එක ගැන එහෙම මෙලෝ ගානක් නැහැ. මටනම් ඔය වැඩේ පෙන්නන්න බැහැ ඒත් ඉතින් ඕකට දැන් රණ්ඩු වෙලා ඇති වෙලා. කොච්චර කලත් වයසක උදවිය හදන්න බැහැනේ කියලා මන් දැන් සද්ද වහලා ඉන්නවා. අපේ සීයලෑ ගෙදරත් එහෙමයි. කිසිම දෙයක් විසිකරන්නේ නැහැ විසිකරන්නේ කාලයක් තියාගේන ඉඳලා තියගත්ත එකේ වටිනාකම වගේ දෙකක පාඩුවකුත් සිද්ද කරගෙන හැබැයි එතකොට අර කලින් විසික්කරනන් තිබ්බ දුක නැහැ.</div><div style="background-color: rgb(153, 255, 153);">ඔය අහක දාන කඩදාසි එහෙම එකතු කරලා අන්තිමට අලි වේයෝ ගොඩක් හදාගෙන ඒක විසික් කරන්නේ ගෙදර තියෙන කබඩ් එකක තට්ටුවක් එක්ක ඒත් ගානක් නැහැ ආයි අනික් තට්ටුවෙත් ඒ වගේම කුණුගොඩක් එකතු කරනවා. අනේ මන්දා මේ පරණ කට්ටිය. සමහර විට ඕක වයසට එන ලෙඩක් වෙන්න පුළුවන්. මාත් වයසට ගියාම එහෙම වෙයිද දන්නේ නැහැ.</div><div style="background-color: rgb(255, 204, 153);">දවසක් ටීවී එකේ කවුද කියනවා, අහක දාන කිරි හට්ටි එකතු කරන්වලු ගහක් හිටවන්න කියලා ඒත් අන්තිමට කිරි හට්ටි ගොඩක් එකතුවෙලා එකකවත් ගස් නැහැ කියලා. ඔය වගේ තමා විසිකරන්න ලෝබයි ඒත් ගන්න වැඩක් නම් නැහැ.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-7774754679945568004?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-79296515101271184082009-12-15T20:40:00.005+05:302009-12-15T21:29:32.743+05:30පහුගිය දවසක <a href="http://maranaya.blogspot.com/2009/05/blog-post_30.html" target="_blank">මගේ ප්‍රියතම පානය</a> බොද්දි අපි තුන් දෙනෙක් වොඩ්කා බෝතලෙන් බාගයක් ඉවරකරනකොට <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> ලීටර 2ක් විතර ඉවර කරලා. ඇත්තෙන්ම බැළුවම අපි බීලා තියෙන්නේ <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කොකා කෝලා</a>. <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කොකා කෝලා</a> දාල බොද්දි කොච්චර හොඳ බීමක උනත් රස නෙමෙයි අපිට තේරෙන්නේ <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කොකා කෝලා</a> වල රස ඒත් මොනා කරන්නද <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> වලට හොඳ ආදේශකයක් තාම නම් මට හම්බ වෙලා නැහැ. <a href="http://www.mycola.com.my/" target="_blank">මයි කෝලා</a>, ෂා කෝලා, <a href="http://www.pepsi.com/" target="_blank">පෙප්සි</a> වගෙ ජාති කීපයක් තිබ්බත් ඒ එකක්වත් මටනම් <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> අහලකින්වත් තියන්න බැහැ.<br /><br />ඇල්කොහොල් කියන්නේ කොහොමත් ඇඟට වැඩිය ගුණ ජාතියක් නෙමෙයිනේ ඉතින් ඒකට තව ඊටත් වඩා ඇඟට හොඳ නැති <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලාත්</a> දාලා බිව්වම ඉත්න් අපේ සරීරයට ටිකක් ඔරොත්තු නොදෙන්න පුළුවන්.<br /><br />ඔය සමහර තැන්වල නම් <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> පොඩ්ඩක් දාලා කෝප්ප පිරෙන්න අයිස් කැට දාලා එක එක ගනන් වලට විකුනනවා. කෝප්පේ ලොකු පොඩි උනත් දාන <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> ප්‍රමානයනම් එකයිලු වෙනස් වෙන්නේ දාන අයිස් කැට ප්‍රමානය කියලා කව්දෝ කිව්වා. ඒකේ ඇත්ත නැත්ත නම් මන් දන්නේ නැහැ. සමහර තැන්වල <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> එක වීදුරුවකට දාලා ඒකට දෙහි කෑල්ලකුත් දාලයි විකුනන්නේ. ඒකේ ගාන නම් ටිකක් සැරයි හැබැයි රසනම් නියමයි. නිකන් <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> එකකට වඩා දෙහි පෙත්තක් දාපු එකක අමුතු රසක් තියෙනවා වගේ මටනම් දැනෙන්නේ.<br /><br />අපි ඉතින් ලේසියට පහසුවට වැඩිපුර ගන්නේ ලීටර එකහමාරේ, බාගේ ප්ලස්ටික් බෝතල්නේ ඒත් මේ ප්ලස්ටික් බෝතල්වල තියෙන ගොඩක් ඒවායේ රැස් ගිහින්. ඒක නිසා මන් හිතන්නේ වීදුරු බෝතලේ තියෙන එකේ රස ටිකක් වැඩී ප්ලස්ටික් බෝතලේ තියෙන ඒවාට වඩා.<br /><br /><a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> කියන්නේ ඇමරිකාව අඟවන සලකුණක් වගේ හින්දද මන්දා ගොඩක් මුස්ලිම් කඩවල <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> විකුනන්නේ නැහැ. අනික් ටවුන් ගැන නම් මන් හරියටම දන්නේ නැහැ ඒත් දෙහිවල තියෙන ගොඩක් මුස්ලිම් කඩවල <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> නැහැ <a href="http://www.pepsi.com/" target="_blank">පෙප්සි</a> තමා තියෙන්නේ.<br /><br /><a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> ගැන කියවෙන නොයෙක් ඊමේල් මටත් ලැබිලා තියෙනවා. <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> භාවිතා කරලා අරවා මේවා කරන්න පුළුවන් වගේ කියන කතා තියෙන, ඒ වගේම සමහර වීඩියෝ හිටන් දකින්න ලැබිලා තියෙනවා ඒත් ඒ එකකින් වත් මන් <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> බොන එකට කිසිම බලපෑමක් නම් කරන්න පුළුවන් වෙලා නැහැ. හැබැයි ඒක් තියෙනවා මන් <a href="http://www.coca-cola.com/index.jsp" target="_blank">කෝකා කෝලා</a> නම් නිකන් බොන්නේ හරිම කලාතුරකින් අනිවාර්යෙන්ම ඒකට ඇල්කොහොල් නම් දාගෙනම තමා බොන්නේ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-7929651510127118408?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-42546486515711345832009-12-14T20:25:00.003+05:302009-12-14T20:25:00.211+05:30අපේ ඔය FM නාලිකාවලට අළුත් සිංදුවක් එහෙම දුන්නම ඒක ඉතින් දාලා දාලා පට්ට ගහනවනේ ඉතින් ටික දවසක් ගියාම අර සිංදුවත් එක්කම එපා වෙලා යනවා. ඔය දැන් එන ගොඩක් සිංදු එනවා ආපු ගමන් ජනප්‍රියත්වයේ මුදුනටම යනවා ඊට පස්සේ ඉතින් අහන්නත් එපා වෙනවා.<br /><br />මේ නාලිකා වලින් බුද්ධාගමටත් ඒකම කරන්න හදනවද මන්දා. දැන් හැම එෆ් එම් චැන්ල් එකකම එක එක ජාතියේ පිරිත් දේශනා. සමහර ඒවා මන් අහලවත් නැහැ බුදුහාමුදුරුවෝ කියපුවද මෙයාලා හදපුවද මන්දා. අර සූත්‍රය මේ සූත්‍රය. ගොඩක් ඒවා මහා බලගතුයි ඉතින් කන පැලෙන්න සද්දෙන් මේවා දැම්මම සේරම ගොඩ.<br /><br />හාමුදුරුවරු එෆ් එම් එක බණට කියන්වා මිනිස්සු පන්සල් එනවා අඩුයි කියලා. ඇයි ඉතින් පන්සල් යන්නේ හාමුදුරුවො ගෙදර ඉඳන් අහන්නම එෆ් එම් එකේ බණ කියනකොට. උදේ හවස එක එක සූත්‍ර දේශනා කරනකොට.<br /><br />පහුගිය දවසක උදේ පාන්දර බස් එකේ යන්කොට හෙන සද්දෙන් පිරිත් දාලා. ඕන් ඉතින් හාමුදුරු නමකුත් බස් එකට නැග්ගා දැන් කොන්දොස්තර සල්ලි එකතු කරන්වා. ඉස්සරහම හිටිය හාමුදුරුවෝ අතඇරලා ඇවිත් ඊලඟ කෙනාගෙන් සල්ලි අරන් අන්තිමට හාමුදුරුවො ගාවට ගිය. උදේ හවස මොන පිරිත් දේශනාවක් ඇහුවත් මිනිහා විශ්වාස කරනව උදේම හාමුදුරු කෙනෙක්ගෙන් සල්ලි ගන්න්න එක හොඳ නැහැ කියලා. මිනිස්සු දැන් මෝස්තරේකට වගේ පිරිත් අහනවා ඒත් අනේ මන්දා....<br /><br />ඔය බෞද්ධ අය අළුතෙන් ගෙයකට යනකොට පිරිත් කියන්න හාමුදුරුවරු වැඩම්මුවට වැරදිලාවත් අළුත් ගෙදරින් කන්න බොන්න හාමුදුරු කෙනෙක්ට නම් ඉස්සෙල්ලම දෙන්නේ නැහැල්ලු. අනික් ආගම් ගැන මන් දන්නේ නැහැ හැබැයි ගොඩක් බෞද්ධයො නම් ඔය වගේ බොරු ශ්‍රද්ධාවකින් තමා ඉන්නේ. ඒ උනාට මොකද උදේට නැගිටින්නේ රෑට නිදියන්නේ පිරිත් අහ අහ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-4254648651571134583?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-87133409133718443892009-12-13T17:18:00.002+05:302009-12-13T17:42:17.249+05:30දැන් සෑම ගෙදරකම තිබියයුතු අත්‍යාවශ්‍ය භාණ්ඩයක් බවට කම්පියුටරේ පත්වෙලානේ ඉතින් හැමෝම බලනවා කොහොම හරි කම්පියුටරයක් ගන්න. ඉතින් ගෙදර ඉන්න එක ලමයෙක්ගේ විභාගයක් හරි මොකක් හරි කියලා ඒක ඉවර උනාම අරන් දෙන්නම් කියලා කොහොම හරි පරිගනකයක් අරගන්නවා.<br /><br />යන්තමට හරි මන් ඉගෙනගෙන තියෙන්නේ පරිගනක මෘදුකාංග ගැන උනත් අනික් අයට ඕක තෙරෙන්නේ නැති නිසා හිතන්නේ මම කම්පියුටර් කරලා තියෙනවා ඒක නිසා දෘඩකාංග ගැනත් හොඳට දන්නවා කියලා. අනේ ඔය හාර්ඩ්වෙයාර් ගැන නම් මගේ දැනුම බිංදුවයි ඒත් ඉතින් අළුතෙන් පරිගනකයක් ගන්න යනකොට බැහැයි කිව්වොත් ඒකටත් කතාවක අහගන්න වෙන නිසා මාත් යනවා. ගියාට වැඩක් නැහැ කඩේ මිනිහා කියන එකක් ඇරෙන්න මාත් ඔය කෑලි බෑලි ගැන වැඩිය දන්නේ නැහැ.<br /><br />ඕන් ඉතින් ගියාට පස්සේ අතේ තියන මුදලට හොයන්නේ ඉස්තරම්ම එකක්. ඒක ඉතින් කාගෙත් හැටිනේ ඒත් ඉතින් ඒ ගනන් වලට ඉස්තරම්ම ඒවා හොයන්න ගියාම පන යනවා. ඊට පස්සේ මෘදුකාංග. ඕනේ එකයි එපා එකයි සේරම දාගන්නත් ඕනේ. ෆයිල් සර්වර් එකක්කටත් වඩා ලොකු හාර් ඩිස්ක් එකක්. ගේම් ගහන්න පුළුවන් වීජීඒ කාර්ඩ්. ඔය සේරම දැම්මම ගාන පැනලා ඕන් ඉතින් ආයි කෑලි අඩු කරනවා.<br /><br />ඔහොම ඉතින් අරවා මේවා කරලා ගේන් කම්පියුටර් එකට ගෙනාපු ගමන් හම්බ වෙන හැම සොෆ්ට්වෙයාර් එකම ඉන්ස්ටෝල් කරනවා. ඕනේද එපාද කියලා බලන්නේ නැහැ. ඔහොම දාල වයිරස්නුත් දාගෙන අර අරගෙන දෙන්න ගිය වරදට ආපහු මටම කියනවා ඒකත් හදලා දෙන්න කියලා.<br /><br />ඕන් ඉතින්සේරම කරගෙන ගෙනාපු කම්පුයිටර් එකෙන් මාසෙකට විතර පස්සේ මොනාද කරන වැඩ කියලා ඇහුවම කරලා තියෙන්නේ ෆිල්ම් බලන එකයි, සිංදු අහන එකයි , ගේම් ගහන එකයි ඔය ටික කරන්න ඕකක් ගන්න ඕනේද මන්දා.<br /><br />ගොඩක් වෙලාවට ඔය මුලින්ම පාවිච්චියට ගන්න පරිගනකය භාවිතාකරපු අඩුමිල එකක් උනාට කමක් නැහැ කියලා මන් නම් හිතන්නේ. ඒත් අපෙ අයට ඕක කියන්න ගියොත් ඒකත් කතාවක් අහගන්න වෙන වැඩක් තමා. මොකද කවුරුත් ලොකු ලොකු දේවල් කරන්නේ නැහැ. එකමදේ අළුත් ගේම් නම් ගහන්න බැරි වෙන එක අනික් සේරම කරන්න පුළුවන් පරණ පරිගනකයකිනුත්<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-8713340913371844389?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-70225086835278613222009-12-12T18:09:00.006+05:302009-12-12T18:09:00.117+05:30<a href="http://maranaya.blogspot.com/search/label/%E0%B6%B6%E0%B7%93%E0%B6%B8" target="_blank">බීම</a> ඇරුනම මන් වැඩියෙන්ම කතාකරන්න කැමති මාතෘකාවනේ <a href="http://maranaya.blogspot.com/search/label/%E0%B6%B4%E0%B7%9C%E0%B6%AD%E0%B7%8A" target="_blank">පොත්</a> කියන්නේ. ඉතින් <a href="http://maranaya.blogspot.com/search/label/%E0%B6%B4%E0%B7%9C%E0%B6%AD%E0%B7%8A" target="_blank">පොත්</a> ගැන ටිකක් ලියන්න හිතුනා.<br /><br />අපි කියවන පොත් වලින් සමහර පොත් තියෙනවා ආයි ආයි කියවන්න ආස හිතෙන ඒවා. සමහර ඒවා නම් සල්ලි දීල අර ගත්තත් එක පාරක්වත් කියවන්න හිතෙන්නේ නැහැ මගදිම එපා වෙනවා. මන් ගාවත් එහෙම කියවපු නැති පොත් තියෙනවා. ඒත් මන් මේ කියන්න හදන්නේ ආයි ආයි කියවපු පොත් ගැන.<br /><br />පොඩිම කාලේ ආයි ආයි කියවපු කතා පොතක් තමා "ලස්සන වසීලිස්සා" මේක නම් පොඩිම කාලෙ නෙමෙයි දැන් උනත් ආපහු කියවන්න ආසා හිතෙන පොතක්. කීය වසරෙද කියලා මතක නැහැ ඒත් ඉස්කොලේ සිංහල පොතක තිබ්බ දොන් පීටර් පියතුමාගේ "වනගත ලමෝ" පොතේ කොටසක් ඒක නිසා ගත්ත "වනගත ලමෝ" පොතත් කීප සැරයක්ම කියෙව්වා. එතුමාගේම "ඩිංකි", "පාළු දූපත", "අමල්ගේ බල්ලා" එකපාරකට වඩා කියවලා තියෙනවා. මාටින් වික්‍රමසිංහ මහත්මයාගේ "මඩොල් දූවත්" මන් හිතන්නේ පස් හය පාරක් කියවලා ඇති. කුලසේන ෆොන්සේකා මහත්මයා ලියපු "තුන් යහළු වික්‍රමය", "කල්ලන් දූවේ මුතු කොල්ලය" සහ "සෝමපුර වීරයෝ", තව ලිව්වේ කවුද කියලා මතක නැති "නෙල්ලි කැලේ වීරයෝ", "කඩවර" වගේ පොතුත් එකපරකට වඩා කියවලා තියෙනවා.<br /><br />කලින් කිව්වේ ඉස්කොලේ යන කාලේ වගේ දෙපාරක් කියවපු පොත් ගැන. ඊට පස්සේ කාලේ ගත්ත පොත්වලින් චිත්තා ලක්ෂ්මී සිංහ ආරච්චි පරිවර්ථනය කරපු "අරණට පෙම් බැඳි" දෙතුන් පාරක් කියෙව්වා. සුනේත්‍රා රාජකරුණානයකගේ "ප්‍රේම පුරාණය" දෙපාරකටත් වඩා බලන්න ඇති. සරත්චන්ද්‍රයන්ගේ "මළ ගිය ඇත්තෝ", "මළ උන්ගේ අවුරුදු දා" දිනෙෂ් කොළඹගේ ගේ "සුළඟ වගේ ඇවිදින්", චන්දරසිරි දොඩංගොඩගේ "මගේ සඳ ඔබ" එඩ්වඩ් මල්ලවාරච්චිගේ "චාතුර්යා 1 " එක පාරකට වඩා කියවපු තවත් පොත්. සමහර පොත් වල මුළු පොතම නැතුව පොඩි පොඩි කෑලි ආපහු කියවනවා. සුජීව ප්‍රසන්න ආරච්චිගේ "බොඳ මීදුම් 1" පොතේ සමහර පිටු ආයි ආයි බැලුවා කියලා මට මතකයි<br /><br />මෑත කාලේදි ගත්ත පොත් වලින් නම් දෙපාරක් කියවපු පොතක් නැති තරම්. මංජුල වෙඩිවර්ධනගේ "බත්තලංගුණ්ඩුව" ඇරෙන්න එහෙම දෙපාරක් කියවන්න ආස හිතෙන පොතක් ලඟදි නම් ගත්තේ නැහැ.<br /><br />සේරම පොත් අතරින් මන් වැඩිම පාරක් කියවපු පොත තමා දිනේෂ් කොළඹගේ ගේ "සුලඟ වගේ ඇවිදින්" මේක නම් කීපාරක් කියෙව්වද මතක නැහැ.<br /><br />එකපාරක් බැලුවට පස්සේ පොතක අවසානය ගැන තියෙන කුතුහලයනම් නැති වෙනවා ඒත් ආයි ආයි පොතක් බලන්නේ හිතෙන්නේ එහෙම ආයි ආයි කියවලත් ඒකෙන් අමුත් ගතියක් ලැබෙන නිසා කියලා මට නම් හිතෙන්නේ<br /><br />පොත් වලට කැමති කට්ටිය <a href="http://pothrakke.blogspot.com/" target="_blank">අළුත් වැඩක්</a> කරනව ඒකත් නිකන් ඉන්න වෙලාවක ගිහින් බලන්න.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-7022508683527861322?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-54081264942983846252009-12-11T08:10:00.003+05:302009-12-11T08:10:00.480+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/Sx3ANnx3JNI/AAAAAAAAAI8/Kp3vTwW5G-4/s1600-h/jumping_spider_large.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/Sx3ANnx3JNI/AAAAAAAAAI8/Kp3vTwW5G-4/s400/jumping_spider_large.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5412693667418154194" border="0" /></a>අපේ අයියා කෙනෙක් හිටියා මකුළුවන්ට පුදුම බයක් අඟට එහෙම වැටුනොත් උඩ පැනලා දුවන්නේ. (මාත් එහෙම තමා ඒත් එචරම බය නැහැ)<br /><br />අපි හිතන්නේ මිනිස්සු වැඩියෙන්ම බය සත්තු කියලා අලි කොටි වලස්සු නයි පොලොඟු කියලා ඒත් මන් නම් හිතන්නේ මිනිස්සු වැඩියෙන්ම බය මකුළුවෝ කැරපොත්තෝ වගේ උන්ට කියලා.<br /><br />මන් දන්න විදිහටනම් ලංකාවේ ඉන්න මකුළුවෝ අතරින් ගොඩක් උන් කිසිම විසක් නැති උන් ඒත් ඉතින් මකුළුවෙක් දැක්ක ගමන් ඌට වැඩේ දෙන එක අපේ පුරුද්දක් වෙලා. මකුළුවෝ මරන්න ලේසිම ක්‍රමයක් තමා සබන් වතුර පොඩ්ඩක් දාන එක ඒත් මන් හිතන්නේ ඒක ඌට ඇසිඩ් ගහනවා වගේ පවුකාර වැඩක් ඒත් ඉතින් මම නම් වැඩියෙන්ම කරන්නේ ඒක තමා.<br /><br />සමහර රටවල් වලනම් මිනිස්සු මකුළුවො කෑමට ගන්නවා ඒත් ඉතින් අපේ රටේ මකුළුවෝ කැරපොත්තෝ ගෝනුස්සෝ වගේ හොඳ ගුණ කෑම ජාති සේරම අත ඇරලනේ තියෙන්නේ.<br /><br />ඇත්තටම අපි බය වෙලාඉන්නේ බය වෙන්න ඕනේ සත්තුන්ටද? අපිට වැඩියෙන්ම හානිකර කිසිම සතෙක් නැහැ මිනිහා කියන සතා තරම්. ලෝකෙම ගත්තත් සත්තු අතින් මැරෙන මිනිස්සු ගාන් මිනිස්සු අතින් මැරෙන මිනිස්සු ගාන එක්ක බැළුවම් නොසැලකිය හැකි තරම් පොඩියි කියලා මන් හිතන්නේ.<br /><br />හරිනම් අපි උඩ පැනලා දුවන්න ඕනේ මකුළුවෙක් දැක්කම නෙමෙයි මිනිහෙක් දැක්කම කියලා තමා මටනම් හිතෙන්නේ<br /><br />ඡායාරූපය <a href="http://gingerpancake.com/Fireworks%208%20files/jumping_spider_large.jpg">මෙතනින්</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-5408126494298384625?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-58294638473430473152009-12-10T21:27:00.001+05:302009-12-10T21:27:00.333+05:30මේ (late twenties) කතාව ගූගල් වල ගැහුවම <a href="http://www.urbandictionary.com/define.php?term=late%20twenties&amp;defid=2540145">මෙහෙම </a>එකක් ආවා. ඔය ඉංගිරිස් ගැන නම් මට වැඩිය තේරුමක් නැහැ මන් මේ කියන්න හදන්නේ මන් දැන් ජීවත් වෙන අවදිය ගැන.<br /><br />දැන් මන් ඉන්නේ ජීවිතේ තුන්වෙනි දශකයේ අන්තිම හරියේ ලබන අවුරුද්දේ හතරවෙනි දශකයත් උදා වෙනවා. හැබැයි මගේ මානසික තත්වයනම් තාම තියෙන්නේ දෙවෙනි දශකයේ මැද හරියේ වගේ. මේ ලඟදි කෙනෙක් කිව්වා විසි ගනන් ඉන්නකොට හිතෙන්නේ තාම ඉස්කෝලේ ගිහින් ඉවර උනා කියලා විතරයි වගේ කියලලු ඒත් තිහ උන ගමන් මතක් වෙනවලු දැන් වයසයි කියලා මොකෝ ඊලඟට එන්නේ 40 නිසා මාත් හිතන්නේ ඒ කතාව නම් ඇත්ත.<br /><br />දැන් ඉතින් පිලිවෙලක් වෙන්න එහෙමත් නැත්නම් ස්වාධීන ජීවිතයක් ගතකරන්න සිද්ද වෙන කාලය උදා වේගන එනවා. තාමත් මන් මගේ ෆෝන් බිලයි, ADSL බිලයි ව්තරක් ගෙවනවා ඇරෙන්න ගෙදරට කියලා හාල් ඇටයක් වත් ගේන්නේ නැහැ. ඒත් ඉස්සරහට එන්නේ ලයිට් බිල් , වතුර බිල් , ෆෝන් බිල් එක්ක ගෙදරටත් විය හියදම් කරන්න වෙන කාලයක්. එච්චර වගකීම් සහිත ජීවිතයක් ගතකරන්න මම සූදානම්ද කියන එක නම් ගැටළුවක්.<br /><br />අපොයි දෙයියනේ, පවුලක් පංසලක් වෙලා ගෙයක් දොරක් නඩත්තු කරගෙන, ඊට පස්සෙ තව ලමයි බමයිනුත් එකතු උනොත් මොන්ටිසෝරි, ඉස්කෝලේ, ටියුෂන් විස්ස විජ්ජාල්, පෙලවහක් කොරන්න අනේ මන්දා මේ ජීවිතය නම්......................<br /><br />අනේ මොකට වයසට යනවද මන්දා............................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-5829463847343047315?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-64276684000370746902009-12-09T20:35:00.002+05:302009-12-09T20:35:00.381+05:30ඕන් ආයෙත් මගේ ප්‍රියතම මාසය උදාවෙලා. <a href="http://maranaya.blogspot.com/2008/12/blog-post_23.html">දෙසැම්බර් </a>කියන්නේ ඉතින් මන් වැඩිපුරම බොන මාසය. ඉතින් කාලෙකට කලින් ලංකාවෙන් ගිය <a href="http://maranaya.blogspot.com/2009/04/blog-post_7744.html">මගේ මචං</a> ඕන් තව දවස් දෙක තුනකින් ආයි එනවලු. මන් මේ ඒක අහපු දවසේ ඉන්නදලා ඇඟිලි ගැන ගැන ඉන්නේ. ඇත්තම කියන්වනම් එයාලා මෙහෙන් ගිය දවසේ ඉඳන් අපි ප්ලෑන් කරන්නේ ආපහු ආපු දවස්ට සෙට් වෙන විදිහ ගැන.<br /><br />ඔන්ලයින් ස්කයිප් එක හරහා බොන්න සෙට් වෙන්න හිතාගෙන හිටියත් ඒක උනේ නැහැ මේ වෙලාවේ වෙනස නිසා. මොකො රටවල් දෙක අතරේ තියෙන වෙනස නිසා එක්කෙනුට බොන්න වෙන්නේ අවේලාවේ . එක්කො මන් උදේ 7 ට 8 ට බොන්න ඕනේ එහෙම නැත්නම් එයා මහ රෑ බොන්න ඕනේ. ඒක නිසා ඒ වැඩේ කරන්න ලැබුනෙම නෑ.<br /><br />අපි කොහේ හරි කෑමකට යනකොට නම් කියන්නේ කලින් දවසේ ඉඳන් නොකා ඉන්න කියලා ඒත් අපිනම් කතා උනේ නොවැම්බර් ඉඳලම ටික ටික බීලා දෙසැම්බර් බොන එකට අක්මාව පදම් කරගන්න ඕනේ කියලා මොකො නැනම අක්මාවට උනත් දෙසැම්බර් වල ලොකු ප්‍රමානයක් දරාගන්න බැරි වෙන නිසා.<br /><br />මන් හිතන්නේ දැන් අවුරුදු 4 , 5 ක ඉඳලම අපි දෙන්නා දෙසැම්බර් 24 පටන් ගන්න බීම නවත්තන්නේ 26 රෑට (එක දිගට එහෙම නෙමෙයි දවල් රෑ දවල් රෑ ). ඉතින් මේ පාරත් ගානට නිවාඩු එහෙම සෙට් වෙලා තියෙනවා ඒ කටයුත්ත බාදාවක් නැතුව අපිට කරගෙන යන්න. ඉතින් හැමෝටම චියර්ස්ස්ස්ස්ස්............!!!!!!!!!<br /><br />බලාපොරොත්තුව දෝත දරා<br />මම බලා ඉඳී අපි බොන තුරා...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-6427668400037074690?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-20361604349413180802009-12-08T19:52:00.004+05:302009-12-08T19:52:00.484+05:30ඉතින් ඕන් කලින් එක <a href="http://maranaya.blogspot.com/search/label/%E0%B6%9A%E0%B7%91%E0%B6%B8">කෑම </a>ගැන මේක <a href="http://maranaya.blogspot.com/search/label/%E0%B6%B6%E0%B7%93%E0%B6%B8">බීම </a>ගැන. මේක (In High Spirits) බලපු ගමන්, මට මන් හදන එකේ නිවේදිකාව හැටියට තෝර ගත්තේ <a href="http://www.blogger.com/profile/05522470310072007341">මෙයාව</a>. 100%ක් ම මගේ තේරිම හරි කියලා මට නම් විශ්වාසයි. ඒත් වැඩේ තියෙන්නේ මේකට නම් පිටපත ලියන්න අය හොයා ගන්න අමාරුයි අනික මේක අපේ රටේ පෙන්නන කොට තනිකරම පෙන්නන්න වෙන්නේ කොටු විතරයි ඒක නිසා වීඩියෝ එක ගැන නම් වද වෙන්න කිසිම දෙයක් නැහැ.<br /><br />අනික් අය කන බොන වෙලාවට කෙල ගිල්ලම බඩේ අමාරුව හැදෙනවා කියන කතාව ඇත්ත නම් මන් Highway On My Plate සහ In High Spirits බලනකොට ගිලපු කෙල ටික ඇති මේවා ඉදිරිපත් කරන අයට ජීවිත කාලෙම බඩේ අමාරුව හැදිලා තියෙන්න.<br /><br />කෑම ගැන කියන්න, ලියන්න අය හිටියට බීම හදන හැටි රසවිඳින හැටි ගැන ලියන්න අය හොයා ගන්න අමාරුයි. අරක්කුයි කොකා කෝලයි හරි සෝඩයි හරි කලවම් කරලා බොන්නනේ අපි ගොඩක් අය දන්නේ. ඕක බීල කඩල ඇටයක් කාලා දානවා මිසක් වෙන ඒකේ රසක් ගුණක් ගැන කියන්න මටනම් ඒ හැටි තේරුමක් නැහැ. වෙරිද නැද්ද කියලනම් ටික වෙලාවක් ගියාම කියන්න පුළුවන්.<br /><br />මම මේක දැක්කේ නම් එක පාරයි එදා ගියේ වොඩ්කා වලින් හදන බීම ගැන. ඇත්තටම ඒක බීමක්ද කෑමක් ද මන්දා. තක්කාලි ජූස්, සෝස් තව මොනාද කොල ජාති, ඔය වගේ ජාති ගොඩක් දාලා අන්තිමට හැන්දෙන් කෑවේ. කොහොම උනත් මේක කරන්නත් ටිකක් අමාරුයි මොකෝ දෙතුන් ජාතියක් රස බැළුවට පස්සේ ඉදිරිපත් කරන කෙනා වෙරි වෙන නිසා.<br /><br />මෙන්න මෙතනින් පුළුවන් <a href="http://www.tubaah.com/shows.php?by_cat=99&amp;userid=">In High Spirits</a> එකේ වීඩියෝ ටිකක් බලන්න.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-2036160434941318080?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-29276518872478456292009-12-07T18:47:00.003+05:302009-12-07T19:32:07.899+05:30කාලෙකට පස්සේ, ඉස්සර වගේ බ්ලොග් ලියන්න ලොකු උනන්දුවක් දැන් නැහැ. මගෙ වැඩ හැම එකම ඔහොම තමා. මුලදි පුදුම උනන්දුවක් තියෙන්නේ පටන් අරන් ටික දවසකින් උනන්දුව කැලේ. හැබැයි බීම ඇරෙන්න.<br /><br />පහුගිය දවසක බලන්න ලැබුන <a href="http://goodtimes.ndtv.com/lifestyle/GoodTimesShowPage.aspx?ShowID=7" target="_blank">මේ වැඩසටහන</a> (Highway On My Plate) බලද්දි මතක් උනේ ලඟදි කියවපු <a href="http://muchalindha.blogspot.com/2009/11/blog-post_14.html" target="_blank">මේ ලිපියයි</a> කාලෙකට කලින් කියවපු <a href="http://abnormalminds.blogspot.com/2008/09/blog-post_18.html" target="_blank">මේ ලිපියේ ප්‍රතිචාරයි</a> තමා. දවස් දෙක තුනක්ම කන වෙලාවට කෑම එකත් අතේ තියාගෙන මේක බලන එක නියම වැඩක්.<br /><br />Highway On My Plate වැඩසටහනේ ඉන්න නිවේදකයෝ දෙන්නා ඉන්දියාව පුරා තියෙන කෑම කඩවල් වලින් කන කෑම ගැන , කඩේ ගැන, කඩෙන් දෙන සේවය වගේ දෙවල් ගැන විස්තර තමා මේ වැඩ සටහනේ යන්නේ. බලා ඉන්නකොට කටට කෙල උනනවා. කාලෙකින් ලංකාවේ රූපවාහිනී චැනල් එකක් බලපු නැති නිසා මේ වගේ එකක් අපෙ රටේ රූපවාහිනී චැනල් වල යන්වද කියලා නම් මන් දන්නේ නැහැ. ඒත් මෙහෙත් කරන්න බැරි එකක් නම් නෙමෙයි. ඉන්දියාව කියන්නේ ලොකු රටක් වෙනස් ප්‍රන්ත වල ඒවාට ආවේනික උන විවිධ කෑම වර්ග තියෙනවා. අපේ රට එච්චරම ලොකු නැතත් අපෙ පළාත් වලත් විවිධ කෑම ජාති තියෙනවානේ.<br /><br />මේකේ මන් බලපු ගොඩක් ඒවාගේ පෙන්නුවේ පාර අයිනේ තියෙන පොඩි පොඩි කඩවල් වල කෑම. ඒවායේ ගනනුත් දානවා එච්චරම ලොකු ගනන් ඒවාත් නැහැ. එක තැනකදි කියනවා කෑමක් ඉස්තරම් වෙන්න නම් ඒකේ මිල ඉහළ වෙන්න ඕනේ නැහැ කියලා. ඒක නම් ඇත්ත.<br /><br />ඉතින් මේ වගේ වැඩසටහනක් මටත් කරන්න ආස හිතුනා. මට වැඩසටහන ඉදිරිපත් කරන්න දෙන්නෙක් නම් හම්බ උනා මේ ඉන්නේ <a href="http://www.blogger.com/profile/07541878786225573325" target="_blank">මෙයයි</a> <a href="http://www.blogger.com/profile/14013631246493975558" target="_blank">මෙයයි</a> පිටපත ලියන එකත් මේ අයම හොඳට කරයි . ප්‍රශ්නෙකට තියෙන්නේ කන කෑම වලට ගෙවන්නේ කව්ද කියන එක තමා. මොකො ඉතින් කොච්චර කයිද කියලා දන්නේ නැහැනේ....<br /><br />මෙන්න <a href="http://www.tubaah.com/shows.php?by_cat=91&amp;userid=" target="_blank">මෙතනින්</a> පුළුවන් Highway On My Plate එකේ වීඩියෝ ටිකක් බලන්න.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-2927651887247845629?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-4829748336104190092009-10-05T22:15:00.002+05:302009-10-05T22:30:33.214+05:30අපේ රටේ බොනව කියන එක සැලකෙන්නේ මහ ලොකු අපරධයක් හැටියට බැරි වෙලාවත් රූපවාහිණියේ බොන දර්ශනයක් එහෙම ගියොත් කොටු පුරෝනවා ඒත් පහුගිය දවසක Discovery Travel &amp; Living Channel එකේ ගියා සිංගප්පූරුවේ පැවති බියර් උත්සවයක දර්ශන වගයක්. අවසාන්යේ පෙන්නුවා බියර් ජාති හතරක් බොනවා ඒ හතර බොනකොට කටගැස්මට ගන්නෙත් වෙන වෙන විදිහට පිළියෙල කරපු කෑම ජාති හතරක්. ඇත්තටම ඒ මිනිස්සු නම් බීම වල රස නියම විදිහට විඳිනවා. අපේ අයියලා කොහෙද බියර් බොන්නෙත් අරක්කු ටිකක් සැන්ඩි වලට දාලනේ.<br /><br />බියර් විතරක් නෙමෙයි මන් අහලා තියෙන විදිහට වයින් බොන්න විවිධ හැඩයේ වීදුරු භාවිතා කරන්නෙත් ඒ වයින් වල සුවඳ හරියට දැනෙන්නලු. ඔන්න ඔය වගේ විවිද දේවල් මිනිස්සු බොනකොට අනුගමය කරන්වා. ගොඩක් බීම ජාති නීට් බොන්න කියන්නෙත් එහෙම නැත්නම් අයිස් විතරක් දාල බොන්නෙත් ඔය බීම වල තියෙන නියම රස විඳින්න ඕනේ නිසා.<br /><br />අපි ඉතින් සේරටම කොකාකෝලා දාල රස මරලා රස විඳිනවා. මට නම් ඕනේ මෙහෙත් බීම ප්‍රචලිත කරන්න හැබැයි හැමදාම හැන්දෑවට කනමදයා වගේ බොන්න නෙමෙයි . බීම වල නියම රස විඳින්න. අරක්කු වලට ස්ට්‍රෝංග් බියර් කලවම් කරන්න නෙමෙයි ගැලපෙන වෙන දෙයක් දාලා ඒකේ රස වැඩි කරලා රස විඳින්න.<br /><br />මෙහෙත් බියර් උත්සවයක් තිබ්බනම් නියමයි අප්පා<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-482974833610419009?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-59426217992563176942009-10-04T17:02:00.003+05:302009-10-04T17:41:53.711+05:30ගිය සතියේ ලක්බිමේ <a href="http://www.lakbima.lk/archive/last_27_09_09/manee.htm">මානිගේ තීරුවෙ</a> මෙහෙම කතාවක් තිබ්බා. දියුණු වෙන්න නම් කරන්න තියෙන හොඳම දේ තමා යූ. එන්. පී. එකේ ඉඳලා ආණ්ඩුවට එකතු වෙන එක කියලා ඉතින් දැන් ආණ්ඩුවෙ ඉන්න කෙනෙකුට ඒක කරන්න නම් ගිහින් ආපහු ආණ්ඩුවට එකතු වෙන්න වෙනවා.<br /><br />අපේ සමහර කාර්යාලත් ඒ වගේ තමා. ඉන්න අයට හොඳට සකලන්නේ නැහැ හැබැයි අළුතින් එන අය උඩින් පිළිගන්නවා ඒත් ගොඩක් වෙලාවට වැඩියෙන් වැඩ කරන්නේ නම් අර පරණ හිටපු අයම තමා.<br /><br />පහුගිය දවසක අහන්න ලැබුනා අපේ රට ජපානේ වගේ දියුණු නොවෙන්නේ මේ රටේ ඉන්න මිනිස්සු රස්සාවල් මාරු කරන එක නිසා කියලා. කතාව නම් ටිකක් ඇත්ත. තැන් තැන් වලට යනකොට වැඩිය වගකීමකින් හිතන්නේ නැහැ වැඩේ අටෝන එක තමා කරන්නේ ඒත් ගොඩ දෙනෙක් මේක කරන්නේ (මාත් ඇතුළුව ) හරි හමන් සැලකීමක් පාලකයන්ගෙන් නොලැබෙන නිසා. අපි කොම්පැණි ගැන හිතුවත් උන් අපි ගැන හිතන්නේ නැහැනේ. අනික කොම්පැණි කාරයෝ නම් කීයටවත් රට ගැන හිතන්නේ නැහැ. උන් කොහොමත් හිතන්නේ ලැබෙන ලාබේ ගැන විතරයි රට නෙමෙයි ලෝකෙටම හෙන ගැහුවත් උන්ට වැඩක් නැහැ. ජපානේ තත්වෙ ගැන නම් දන්නේ නැහැ. හැබැයි මෙහෙ අයත් ජපන් යන්න පොරකන්නේ එහෙ සමාගම් සමහර විට මෙහෙට වඩා හොඳට වැඩකරන මිනිසුන්ට සලකනවත් ඇති.<br /><br />පහුගිය දවසක මන් වැඩකරන සේවාදායකයෙක් කියනවා ඔයාගේ වැඩේ ලස්සනට ඉදිරිපත් කලොත් ඒකේ වාසිය ඔයාට කියලා. ඒකනම් ඇත්ත. මන් කරන්නේ Web Development ඉතින් එක Design එක ගැන වැඩිය හිතන්නේ නැහැ. ඒත් අපි කොච්චර හොඳට Development එක කලත් පාවිච්චි කරන කෙනාට පෙන්නේ Design එකනේ ඉතින් ඒක කැතනම් අපේ වැඩෙත් වැඩි වටිනාකමක් නැහැ.<br /><br />IT Field එකේ විතරක් නෙමෙයි ඕනෑම Field එකක වැඩකරන හැමෝටම තමන්ගේ තැන රැක ගන්න නම හැමදාම අළුත් වෙන්න වෙනවා. මොකෝ අද දේ නෙමෙයි හෙට. කොච්චර අවුරුදු ගානක් අත්දැකීම් තිබ්බත් වැඩක් නැහැ අළුත් දේවල් ගැන දන්නේ නැත්නම්.<br /><br />මන් හිතන්නේ අනික් ඒවටත් වඩා IT Field එකේ ඒ තත්වේ වැඩියි . ඉතින් අළුතෙන් මේකට එන්න හිතාගෙන ඉන්නවනම් හරි මේකෙ දැනටමත් නාන මන් වගේ කෙනෙක් හරි නම් අළුත් දේවල් ගැන හිතන්න නැත්නම් ඉතින් අනාගතේ අනතුරේ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-5942621799256317694?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-74801912575125985122009-09-22T21:14:00.005+05:302009-09-22T22:04:50.532+05:30අරක්කු<br /> කිසිම සැලසුමක් නැහැ හදිස්සියෙම වගේ කට්ටිය එකතු වෙනවා. ඔන්න ඉතින් එක්කෙනා රුපියල් සීය දෙසීය දාල අමාරුවෙන් රුපියල් හත්සීයක් විතර එකතු කරලා ගේනවා අරක්කු බෝතලයක්. ඕක බොන්න යන්තමට ඇති වෙන්න සෝඩයි හපන්න ලාබෙට මොනා හරිත් අරන් ඇවිත් ඉන්න ගානෙන් බාගයකට ඇති වෙන්න කෝප්පත් හොයා ගන්නව ඉතින් එකම කෝප්පේ (ගොඩක් වෙලාවට ප්ලාස්ටික් ) මාරු කරකර බෝතලේට වග කියනවා. කෝප්පෙට ටිකක් දාලා යන්තම් සෝඩා දාලා බොන්නේ එක උගුරට. ඔය අතරේ යන කතා බහ හරිම විනෝදයි. කතා බහ සරලයි අනිකා මොනා හිතුවත් ඔහේ කියලා දානවා. අරක්කු බොන කොට නම් වින්දනේ උපරිමයි හපන එකෙන් අතේ ගෑවෙන ඒවා පිහදාන්නෙත් කඩදාසියක...<br /><br />විස්කි<br /> ඔන්න ඉතින් වෙනම සැලසුමක් හදලා කට්ටියට ආරාධනා කරනවා. පිරිසිදු වීදුරු කෝප්ප අයිස්, සෝඩා හපන්න සොසේජස්, ඩෙවල්, ඔම්ලට්. පිඟන් වලට දාලා ගන්නේ ගෑරුප්පුවෙන්.වැරදිලාවත් වීදුරුවක් එහෙම මාරු වෙන්න දෙන්නේ නැහැ. වීදුරුවට ටිකක් දාලා ඒ වගේ දෙගුනයක් සෝඩා දාලා අයිස් පුරෝලා බොන්නේ උගුර උගුර. කතා බහ බරපතලයි අනික් කෙන මොනා හිතයිද දන්නේ නැහැ කියලා කියන දේවල් කියන්නේ හරිම පරිස්සමින් (අරක්කු බීලා ගහගන්නත් විස්කි බීලා සාමෙන් ඉන්නෙත් මේ නිසා වෙන්න ඇති ). ඉඳුල් ටිකක් හරි අතේ ගෑවුනොත් පේපර් සවියට් එකකින් තමා පිහ දාන්නේ. ඇත්තටම මේලෝ රහක් නැහැ .....<br /><br />මොන වින්දනයක් නැතත් විස්කියි අරක්කුයි එකට තියලා බොන්නේ මොනාද කියලා ඇහුවම නිතර බොන්න නොලැබෙන නිසා තියෙන පෙරේතකමට මාත් තෝර ගන්නේ ඉතින් විස්කි කියන එක තමා<br /><br />මන් හිතන්නේ පළවෙනි වතාවට මන් පොත් ප්‍රදර්ශනේට නොගිහින් හිටියා.<br />ගන්න පොත් 4ක් 5ක් හිතේ තිබ්බ ඒත් ගනන් ගැන හොයලා බැළුවම නොගිහින් ඉන්න එක හොඳයි කියලා හිතුනා පොත් වල ගනනුත් අරක්කු වල ගනන් වගේ හැමදාම වැඩි වෙනවද කොහෙද???<br /><br />කවුරු හරි ලිබර්ටි සිනමාහලේ තියෙන <a href="http://loveaajkal-illuminatifilms.erosentertainment.com/">Love Aaj Kal</a> ෆිල්ම් එක බැලුවද?<br />කොහොමද හොඳයිද?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-7480191257512598512?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-11634527238486764652009-09-09T06:00:00.005+05:302009-09-09T06:00:00.306+05:30ඉතින් ඔන්න මාත් අවුරුද්දක්ම බ්ලොග් ලීවා ආරම්භය ගැන නම් මට හරියටම මතක නැහැ ඒත් මතක හැටියට ඒක උනේ මෙහෙමයි .<br /><br />දවසක් මගෙ යාලුවෙක් ගූගල් චැට් එකේ සිංහලෙන් දැම්මා මන් හිතුවේ සිංහල ෆොන්ට් වලින් දැම්ම කියල මාත් කැරැක්ටර් මැප් එකෙන් කොටලා දැම්මා, මෙන්න බොලේ එනවා සලකුණු ගොඩක් ඔන්න ඒ වෙලාවේ අරූගෙන් හූ පාරකුත් කාල කරන හැටි අහගත්තා ඒ පාර තමා <a href="http://www.ucsc.cmb.ac.lk/ltrl/services/feconverter/t1.html">මේක</a> දුන්නේ. එදා ඉඳලා මන් ලියපු හැම සිංහල යුනිකෝඩ් අකුරක්ම ලිව්වේ <a href="http://www.ucsc.cmb.ac.lk/ltrl/services/feconverter/t1.html">මේකේ</a> පිහිටෙන් තමා.<br /><br />ඔය අස්සේ ඉතින් දැන් ඕකෙන් සිංහල ගගහා ඉන්නකොට <a href="http://maranaya.blogspot.com/2008/12/blog-post.html">මේ</a> වගේ වැඩක් කරන්න ගිහින් කොහෙමෙන් හරි ගියා <a href="http://www.sinhalabloggers.com/">සිංහල බ්ලොග් කරුවන්ගේ සංසදයට</a>. ඕකේ ඒවත් බල බල ඉන්නකොට මට හරියටම මතක නැහැ කොහොම හරි <a href="http://www.blogger.com/profile/14013631246493975558">මලීගේ</a> <a href="http://abnormalminds.blogspot.com/2008/09/blog-post_18.html">තොසේ</a> කතාවත් දැක්කා. ඒක තම මටනම් මතක විදිහට මන් දැකපු මුල්ම සිංහල බ්ලොග් ලිපිය ඒකට තමා මන් මුලින්ම කමෙන්ට් එකකුත් දැම්මේ. මන් මේ කියන්නේ අවුරුද්දකට විතර කලින් උන දේවල් ඒක නිසා හරියටම මතක නම් නැහැ ඕන්. ඒ දවස් වලම වගේ ඉඳන් දැන් වැඩිය ලියන්නේ නැති <a href="http://www.blogger.com/profile/06269089487490541077">හරේ</a> ගේ <a href="http://whiledliving.blogspot.com/">ජීවත් වෙනකොට</a> බ්ලොග් එකෙත් සැරි සැරුවා.<br /><br />මේවා දැකලා තමා මට සිංහල යුනිකෝඩ් බ්ලොග් එකක් ලියන්න හිතුනේ. ඊට කලින් සිංහලෙන් ටයිප් කරලා ඉමේජ් හදලා බ්ලොග් එකක් කලා. ඉංග්‍රිසි බැරි උනත් බැරි මරගාතේ ඉංග්‍රීසි එකක් කරන්නත් හැදුවා ගූගල් සල්ලි හොයන්න ඒත් මේක විතරයි මට හරියට කරගන්න පුළුවන් උනේ සහ ආසාවක් ඇති උනේ.<br /><br />වැඩිපුරම මන් අතින් ලියැවෙන්නේ අරක්කු (ගූගල් වල මගේ අනන්‍යතාවයත් <a href="http://www.google.lk/search?hl=en&amp;q=%E0%B6%85%E0%B6%BB%E0%B6%9A%E0%B7%8A%E0%B6%9A%E0%B7%94+&amp;btnG=Google+Search&amp;meta=&amp;aq=f&amp;oq=">මේක </a>තමයි) ගැන ඒ ඇරෙන්න ගංජා වගේ සමාජයේ නරක යැයි කියවෙන දේවල් ගැන (දැන්නම් වැඩිය බීම ගැන ලියන්න බැහැ බලධාරියා විසින් දෝෂාරෝපනය කරන නිසා ) ඒක නිසාම මම මගේ බ්ලොග් එක <a href="http://blogs.sinhalabloggers.com/">සිංහල බ්ලොග් කියවනයට</a> දාලා නැහැ ඒත් <a href="http://www.kottu.org">කොත්තුවට </a>නම් දැම්මා. <a href="http://blogs.sinhalabloggers.com/">සිංහල බ්ලොග් කියවනයට</a> හැම වයසකම අය එන නිසා ඒකට එන අයට මන් ලියන ඒවා නරක් වෙන්න පුළුවන් උනාට (එහෙම කවුරුත් කිව්වේ නැහැ මන් හිතුවා මිසක්) <a href="http://www.kottu.org">කොත්තුවට </a>ඒක එච්චර ගැටළුවක් නැහැ කියලා මන් හිතන නිසා ඒකට දැම්මේ.<br /><br />මේකේ නම ගැනත් කියන්න ඕනේ. කොහොමත් මන් වැඩිය ජීවත් වෙන්න කැමති කෙනෙක් නෙමෙයි මන් කැමති මාව මැරෙනවනම් ඒක නිසා මන් කැමතිම දේ නිසා මන් මේකට මගේ මරණය කියලා දැම්ම. මේ නමට නම් මන් හරිම ආසයි.<br /><br />සිංහල බ්ලොග් ප්‍රචලිත කරන්න<a href="http://www.sinhalabloggers.com/"> සිංහල බ්ලොග් කරුවන්ගේ සංසදයෙන්</a> නම් ලොකු මෙහෙයක් සිද්ධ වෙනවා. සමහරු ඒකට මොන විදිහේ චෝදනා කලත්. සිංහල බ්ලොග් අවකාශයතුල හැමෝම එක්ක හොඳින් ඉන්න ඕනේ නිසා මන් අකමැති දේවල් ලියන බ්ලොග් අඩවි වලට මන් නොගිහින් ඉන්නවා මිසක් ඒවාට ගිහින් ලියන අයට බැනලා එන එකනම් මන් කිසිම වෙලාවක කරන්නේ නැහැ.(ෂේප් න්‍යයාය ). හැමෝම තමන්ට කැමත් දේවල් ලියයි අපිට අනුමත කරන්න බැරි උනත් ඒ ලියන කෙනාගේ සතුටට බාධා කරන්න හොඳ නැහැනේ. මොකො මන් මගේ බ්ලොග් එකේ ලියන එකෙන් ලොකු සතුටක් ලබන නිසා.<br /><br />මේක වෙන්න ඔනේ මන් ලියපු දිගම ලිපිය. කොහොමත් ලිපි පුළුවන් තරම් කෙටියෙන් තමා මන් ලියන්නේ, මාත් දිග ලිපි කියවන්න එච්චරම කැමති නැති නිසා තමා එහෙම කරන්නේ. ඉතින් වෙන මගේ බ්ලොග් කෙරුවාව ගැන ලියන්න තියෙන්නේ, මට දිගටම ලියන්න හිතුනේ මගේ බ්ලොග් එක බලලා කමෙන්ට් දාන අය නිසාම තමයි නැත්නම් ඉතින් ලියවෙන්නේ නැහැ. මට බැනලා නම් කවුරුත් දාල නැහැ. මට කමෙන්ට් අයින් කරන්න නම් සිද්ධ වෙලා නැහැ තාම නම්.<br /><br />ඉතින් මාත් එක්ක හිටපු හැමෝටම බොහෝම ස්තූතියි!!!<br /><br />චියර්ස්ස්ස්ස්ස්ස්....!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-1163452723848676465?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-78067403468115027302009-08-27T20:00:00.002+05:302009-08-27T20:38:15.207+05:30මේ දවස් වල ඉතින් එක එක ඒවට තිත් තියාගෙන යන්වනේ. ඔය අතරින් ජන්ප්‍රියම එක තම මේ තිත.<br />දැන් කසිප්පු හෝගාලා අල්ලනවලු ඒකනම් හොඳ වැඩක්. ඒත් මේක කොච්චර සාර්ථකද කියලනම් මන් දන්නේ නැහැ. දන්න දන්න අය කියන්නේ කසිප්පු දැන් නැහැ කියලා. විකුනන අයත් කියන්වා දඩ වැඩි නිසා විකුනන්නේ නැහැ කියලා.<br /><br />පෙරන්නෙත් නැහැලු , විකුනන්නෙත් නැහැලු ඒත් කසිප්පු කාරයෝ සේරම ඉන්නෙ බීලා. ඒක වෙන හැටිනම් මට හිතාගන්න බැහැ.<br /><br />ඊයේ උදේ 10 ටත් කලින් උදෙට කන්න ගියාම එතන හිටිය ප්‍රදේශයේ ග්‍රාමසේවක මහත්තයා කොච්චර බීල හිටියද කියනවනම් කඩේ මුදලාලිගෙන් අහනව කෑවෙ මොනාද කියලා, මේ මිනිහා කාපු පිඟානත් මේසෙ උඩ තියෙද්දිම.<br />තව දෙන්නෙක් හිටියා අයියකෙනෙකුයි මල්ලි කෙනෙකුයි අයියට කෙලින් ඉන්නත් බැහැ මල්ලිට බනිනව කසිප්පු බීලා වැනි වැනි යනවා කියලා.<br /><br />ඉස්සර නම් හැන්ඳෑවට සරුංගල් අරින්න ගියාම කට්ටිය යන්නේ පෝලිමේ දැන් එහෙම නැහැ ඒත් ගමේ ඉන්න සුපුරුදු බේබද්දො ටික ගානට වෙලාවට වැනි වැනි යනවා. මුන් එක්කෝ පුරුද්දට වෙරි වෙනවා එහෙම නැත්නම් මොන තිත තිබ්බත් බොන එකා බඩු හොයා ගන්නවා.<br /><br />ඉතින් මේ තිත් තියන වැඩේ කොච්චර සාර්ථකද මන්දා.<br /><br />පොඩි කතාවක්, අද කන්න හම්බ උනා ගෙදරක වවලා ගෙදර තම්බලා කොටපු වී වල බත්. සම්බා උනාට කඩේ තරම් සුදු නැහැ. කවුදෝ කිව්වා ඔය හාල් සුදු වෙන්න අළු හුණු දාල මොකද්ද කරනවා කියලා. මන් නම් හරියට දන්නේ නැහැ ඒත් ඒ කතාව බොරුම වෙන්නත් බැහැ. සුදු හාල් උනත් රතු හාල් උනත් ගෙවල් වල තම්බල කෙටුවහම එන හාල් වල බත් කඩේ හාල් වල බත් වලට වඩා පාටෙන් වෙනස්.<br /><br />වෙළෙන්ඳෝ මොනාට මොනා දැම්මත් කමක් නැහැ ඔය කනබොන ජාති වලට වස විස නොදා. ඒත් ඉතින් අපි කන බොන හැම එකටම වගේ මොකක් හරි වසක් කලවම් කරලනේ මේ මිනිස්සු අපිට විකුනන්නේ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-7806740346811502730?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-58590743794424276822009-08-24T18:48:00.004+05:302009-08-24T20:11:49.443+05:30බලල තියෙනවද <a href="http://www.youtube.com/watch?v=zcNkZv_XG-c">මේ සිංදුව</a>? මේකෙ අන්තිම හරියෙ යන දර්ශනයක් නිසාත්, මේ ලඟදි දැකපු එකක මාතෘකාවක් (ඔබේ බිරිඳගේ , පෙම්වතියගේ ෆොටෝ ගන්න එපා ඒවා නවතින්නේ මෙතන වගේ අදහසක් තියෙන්නෙ) නිසාත් නිකන් මේ ලියන්න හිතුනේ.<br /><br />සිංදුවේ අන්තිම හරියේ යාලුවො එකතු වෙලා වීඩියෝ එකක් බලනවා තමන්ගේ පෙම්වතියගේ දර්ශන අඩංගු මේකෙනම් තියෙන්නේ එච්චර අසභ්‍ය එකක් නෙමෙයි ඒත් ඕක ඇත්තටම වෙන්නේ ඒක. ආදරේ නොකලට කමක් නැහැ ඒත් මුලු ජීවිතේම විනාස කරන එකනම් අපරාධයක්.<br /><br />ගෑනු ලමයෙක් මෙහෙම දෙයක් කරන්නේ කොච්චර විස්වාස කරලද, මිනිස්සු එහෙම කරවන්න කියන කතා ටික ඇහුවම හිතෙනවා කෙල්ලො මෙච්චර මෝඩද කියලත්. ෆෝන් එකක තියෙන එකක් නම් ෆෝන් එක නැති උනාම, පරිගනකයක එකක් නම් ඒක හදන්න දුන්නම මේවා එලියට යන්වා සමහරු ඕනේ කමෙන්ම එලියට දාන්වා.<br /><br />මටනම් තාම සැබෑ ජීවිතේදි මෙහෙම උන කෙනෙක් හම්බ වෙලා නැහැ ඒත් දන්න කියන දෙතුන් දෙනෙකුට වෙලා තියෙනවා. ඊට පස්සෙ කෙල්ලෙක් කොහොමද සමාජයට මුහුන දෙන්නේ. මොකද ඉතින් ඊට පස්සෙ දකින් දකින් කොල්ල හිතන්නේ හරි මෙයා බඩුව අපිටත් චාන්ස් එකක් තියෙයි කියලානේ. මෙහෙම හිටිය හැමෝම වල්ද? මන් නම් හිතන්නේ එක්කෙනෙක් වත් වල් අය නෙමෙයි ගොඩක් සිදුවීම් අතිශය විශ්වාසය මත සිදු උන ඒවා.<br /><br />ලඟදි රජයෙන් ගත්ත පියවරක් නිසා යම්තාක දුරට මේවා ප්‍රචාරය වෙන එක අඩුවෙලා තියෙනවා. ඒත් නවතී කියලා හිතන්න බැහැ.<br /><br />ඕන් ඉතින් කියන්න එපා මන් මහ ජරා යකෙක් ඕවා බලනවා කියලා. ඔව් මන් බලනවා මට 18 පැනල දැන් අවුරුදු 10 කටත් වැඩී ඉතින් මන් බැලුවම මොකෝ වෙන්නේ. අනික කවුරු හරි කොල්ලෙක් කියන්වනම් මට ඉන්ටනෙට් තියෙන්වා මන් නම් කවදාවත් ඕකක් බලලා නැහැ කියලා අන්න එයා භයානකයි මට වඩා.<br /><br />මන් මේ පිරිමි දරුවන්ට කියන්නේ මොනා කලත් කමක් නැහැ හැඩරුව හිතේ තියාගන්න මොකො මුද්‍රිත පිටපත් වගේ නෙමෙයි ඉලෙක්ට්‍රොනික පිටපතක් කියන්නේ ආයි ඉතින් ඉවරයි තමා.<br />ගෑනු දැරිවියන්ට කියන්නේ අනේ ඉර හඳ නෙමෙයි ලෝකෙම දෙනවා කිව්වත් ෆොටෝ ගහන්නවත් වීඩියෝ කරන්නවත් නම් ඉඩ දෙන්න එපා. මිනිස්සු වෙනස් වෙන්නේ කොයි වෙලේද කියලා කවුරුත් දන්නේ නැහැ.<br /><br /><br /><strong></strong>අන්තිමට මෙහෙම එකකුත් මන් දැක්කා (ඉංග්‍රීසි නම් හරිද මන්දා )<br />Voyeurism is good, until it happens to our loved ones...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-5859074379442427682?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-68260609023510385952009-08-23T15:49:00.005+05:302009-08-23T17:00:29.217+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/SpEnFF0NWpI/AAAAAAAAAIM/9GSdBjEoV2I/s1600-h/e+mail+1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 400px; height: 251px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/SpEnFF0NWpI/AAAAAAAAAIM/9GSdBjEoV2I/s400/e+mail+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373118798843697810" border="0" /></a>මමත් ගියා ආකාස කුසුම් බලන්න. වැඩිපුරම යන්න හේතු උනේ මෙන්න <a href="http://www.youtube.com/watch?v=Z102TxOkbAQ">මේ සිංන්දුව</a> නිසා. ඒත් ඉතින් අන්තිමට උනේ <a href="http://maranaya.blogspot.com/2009/03/blog-post.html">බිල්ලු බාබර්</a> බලන්න ගිහින් උන දේම තමා. අනේ මේ සිංදුව ෆිල්ම් එකේ නැහැ අඩුම ගානේ නම් දානකොටවත් තිබ්බනම්. අනික තියෙන මුල ටිකත් දෙබස් එක්ක පසුබිමෙන් යන්නේ.<br /><br />මම ගියෙ ඊයේ (22) මේක පටන් ගත්තේ 21 ඒත් සෙනඟ නම් හිටියේ බොහොම ටිකයි. රීගල් එකෙත් එහෙමනම් අනික් ඒවායේ ඊටත් අඩු ඇති. කාලෙකට පස්සෙ හොඳයි කියලා හිතෙන ෆිල්ම් එකක් වගේ ආවත් සෙනඟ නම් නැහැ.<br /><br />ඉස්සර හිටපු ජනප්‍රිය සිනමා තරුවකගේ වර්ථමාන ජීවිතය, එයාගේ අතීත සිදුවීම් වර්ථමානයට කරන බලපෑම්, පොදුවේ කාන්තාවන්ට පිරිමින්ගෙන් වෙන අසාධාරණයන් වගේ දේවල් තමා මේකෙන් කියැවෙන්නේ. (මට තේරුන විදිහටනම්)<br /><br />මටනම් එච්චරම ඇල්ලුවේ නැහැ ෆිල්ම් එක.<br /><br /><a href="http://akasakusum.blogspot.com/">වැඩි විස්තර</a><br /><br /><a href="http://www.akasakusum.com/">නිළ වෙබ් අඩවිය</a><br /><br /><a href="http://www.imdb.com/title/tt1453408/">IMDB</a><br /><br />ඡායාරූපය උපුටා ගැනීම <a href="http://akasakusum.blogspot.com/">මෙතනින්</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-6826060902351038595?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-2995786229302933522009-08-16T17:07:00.003+05:302009-08-16T17:29:38.089+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/Sof0XgBBDLI/AAAAAAAAAIE/RXVRA66kwNs/s1600-h/sakayi.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 261px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fza8hSZL4Sg/Sof0XgBBDLI/AAAAAAAAAIE/RXVRA66kwNs/s400/sakayi.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5370529765230972082" border="0" /></a><br /><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Pearl_S._Buck">පර්ල් එස්. බක්</a> ගේ <a href="http://www.fantasticfiction.co.uk/b/pearl-s-buck/hidden-flower.htm">Hidden Flower</a> කියන පොතේ සිංහල පරිවර්ථනය තමයි සකායි කියන්නේ. මේක පරිවර්ථනය කරලා තියෙන්නේ මගේ කැමතිම ලේඛිකාවක් වෙන සුනේත්‍රා රාජකරුණානායක. සුනේත්‍රාගේ පොත් ඕනේ එකක් මන් ගන්න නිසා මේ පොත ගත්ත මිසක් වෙන හේතුවක් නිසා නෙමෙයි ගත්තේ නම්. 1992 දි ප්‍රථම මුද්‍රනයේදි පොත් 2 ක් හටියට තිබිලා දැන් 2006 තුන්වෙනි මුද්‍රන්යේදි එක පොතක් හැටියට තමා තියෙන්නේ.<br /><br />මගක් කියවද්දිම බ්ලොග් එකේ දාන්න හිතුනේ මේකේ කතාව යන්නේ දෙවෙනි ලෝක යුද්ධයට පස්සේ කාලේ ජපානයේ ජීවත් උන නම්බුකාර විදිහට ඉන්න හදන සාම්ප්‍රදායික ජපන් පවුලක යුවතියක් වන ජෝසු සකායි සහ ඒවගේම ඉන්න ඇමරිකානු පවුලක ජපානයේ සේවය කරන හමුදා නිලධාරියෙක් වෙන ඇලන් කෙනඩි අතර ඇතිවෙන ප්‍රේමය ගැන.<br /><br />මේක කියවද්දි මට මතක් උනේ අපේ රටේ අනාත කඳවුරක ඉන්න වැදගත් දෙමළ පවුලක් අනාගතේ දවසක ගෙවල් වල පදිංචි උනාම එහෙම පවුලක ද්‍රවිඩ තරුණියක් සහ අපේ සිංහල හමුදා නිලධාරියෙක් අතර ප්‍රේමයක් ඇති උනොත් මේ වගේ වෙයිද කියලා.<br /><br />යුද්ධෙන් දිනලා නිසා ඇමරිකානුවන් ජපන්නුන්ට සලකන්නේ පහත් විදිහට. යුද්ධෙන් පැරදුන නිසා ජපන්නු ඇමරිකානුවන් දිහා බලන්නේ වෛරයකින්. මේවා මේ විදිහටම නැතත් අපේ රටේත් අඩු වැඩි වශයෙන් නැත්තෙමත් නැහැ. (දැන් කට්ටිය කියයි ඒ යුද්ධෙයි මේ යුද්ධෙයි වෙනස් කියලා මටනම් කොහෙ උනත් යුද්ධේ යුද්ධෙම තමා). කොහෙදි හරි මන් දැක්ක ඉතිහාසයේ සිදුවීම් නැවත නැවත සිදු වෙනවා කියලා කවුද කියලා තියෙනවා.<br /><br />ගිය පාර පොත් ප්‍රදර්ශන්යෙදි ගත්තත් අද තමා කියවන්න පටන් ගත්තේ තාම පිටු 320 න් 153 කියෙව්වේ.<br /><br />මිල නම් ටිකක් වැඩියි 390/= පොත් ප්‍රදර්ශනයෙදි ගත්ත නිසා මන් හිතන්නේ 20%ක විතර වට්ටමක් ලැබෙන්න ඇති.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-299578622930293352?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-63925110726629705732009-08-15T17:18:00.003+05:302009-08-15T18:02:18.553+05:30හැමදාම වගේ මට IT Filed එකේ රස්සාව එපා උනාම Paddy Field එක හොඳයි කියලා හිතෙනවා ඒත් තාමත් මඩ නැතත් IT Filed එකේ ඉඳගෙන මඩ නානවා.<br /><br />කෘෂිකර්මාන්තයට සම්බඳ වෙලා ඉන්න තරුණ වයසේ අයනම් මේ පළාතේ හරිම අඩුයි ඉඳලා හිටලා වෙලඳාම කරන අය හිටියත් කෙලින්ම වගාවට සම්බඳ වෙච්ච අය ඇත්තේම නැති තරම්. ගොඩක් ඇඟ වෙහෙසලා කරන්න ඔනේ දෙයක් නිසා දැන් ඉන්න තරණ අයටනම් වගාවක නියැලෙන්න තරම් ශරීර ශක්තියක් නම් තියෙනවද මන්දා.<br /><br />හමෝම හිතන්නේ ගොවිතැන් කරනවට වඩා කාර්යාලයක රස්සවක් කරන එක හොඳයි කියලා. ඒත් මන් නම් හිතාන්නේ ඒකේ අනික් පත්ත ඒත් කරන්නේ ඒ පැත්ත.<br /><br />ලංකාවේ යුද්දෙන් පස්සේ නැගෙනහිර පළාතේ තියෙන ගොවිබිම අරගන්න වෙන රටවල සමාගම් නම් උනන්දු වෙනවා කියලා පහුගිය ටිකේ පත්තර වල තිබ්බා, ඒත් අපේම රටේ අය මේවා ගැන එච්චර උනන්දුවක් නැහැ වගේ අන්තිමට අපි අපේම රටේ වැවෙන දේවලුත් පිටරටවල අයට සල්ලි දීල අරන් කන කාලයක් උදාවෙයිද මන්දා.<br /><br />මේ කාලේ ලොකේම කර්මාන්තවලට හෙනහුරා ලබලලුනේ ඒත් මන් කොහේ හරි දැක්ක කෘෂිකර්මාන්තයට එහෙම අර්බුදයක් බලපාල නැහැලු. ලෝකේ ඉන්න සල්ලි තියෙන අය කිසිම පැකිලීමක් නැතුව කෘෂිකර්මාන්තයට මුදල් ආයෝජනය කරනවලු.අප්‍රිකාවේ නොයෙක් ගැටළු තියෙන රටවල ගොවිබිම් අරගන්න හිටන් සල්ලි තියෙන රටවල් වල උදවිය කටයුතු කරනවා කියන්නේ.<br /><br />මිනිස්සුන්ට පරිගනක නැතුව ඉන්න පුළුවන් උනත් කෑම නැතුව ඉන්න බැහැනේ ඒක නිසා කවද හරි දවසක ගොවිතැන් කරන අයට අනික් අයට වඩා හොඳ කලක් යාවි කියලා මටනම් හිතෙන්නේ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-6392511072662970573?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-49492778743465481582009-08-10T18:55:00.001+05:302009-08-10T18:55:00.273+05:30පහුගිය දවසක දවල් කන්න ගිහින් කඩෙන් ඉල්ලුවා මගේ ප්‍රියතම ආහාරය සහිත කෑම එකක්. කඩේ අක්ක කිව්වේ දැන් ඌරුමස් ගේන්නේ නැති බවය. එයට හේතු වශයෙන් ඇය කීවේ කඩේට ආරක්ෂාවල් කර ඇති නිසා ඌරුමස් ගෙන ආවිට ඒවා නැතිවෙන බවය. පුදුම ආරක්ෂාවල්ය. අඩුම ගානේ ඌරුමස් කෑලකින් ආරක්ෂා කරගන්න බැරිනම් අනික් ඒවායින් කෙසේනම් ආරක්ෂා කරගන්නද?<br /><br />අපේ රටේ නැති වෙන්න ඡන්ද ඇත මේවාට අපේක්ෂකයන් ඉදිරිපත් වන්නේ සල්ලි මිටි මිටි විසික් කරමින්ය. ඉදිරිපත් වන සියළු අපේක්ෂකයන් ලංකාව පුරා ඇති සියළුම දේවාල වලට ගොස් මෙරට ඉන්නවා යැයි කියන සියළුම ප්‍රසිද්ධ දෙවිවරුන්ට බාර වෙති. මා දන්න තරමින් නම් ඡන්දය දීමට ජාතික හැඳුනුම්පත අනිවාර්යවේ. අපේ පු.ලි.දේ කිසිම දෙවියෙකුට හැඳුනුම්පත් නිකුත්කර නොමැත ඉතින් ඔය එකම එක දෙවියෙක්ටවත් ඡන්දය නැත. එහෙනම් ඉහත් අපේක්ෂකයන් ඡන්දය දිනන්නේ පනඇති මිනිස්සුන්ගේ ඡන්දයෙන් මිසක් දෙවියන්ගේ ඡන්දයෙන් නොව එහෙත් අවාසනාවට ඡන්දය දින්නත් පැරදුනත් ඡන්දෙවත් නැති දෙවියන්ටවූ පොරොන්දු සියල්ල ඉටු කරන අතර අර ඡන්දය ලබාදුන් මිනිස්සුන්ටවූ පොරොන්දු ගැන කතාවක් වත් නැත.<br /><br />ලංකාවෙන් පිටතට අඩියක් ගසා නැති මම පිටරටවල බස්වල ගිහින් නැත එහෙත් අසා ඇති පරීදිනම් ඒවායේ සේවය උසස් අතර අනතුරු සිදුවන්නේත් අපේ රටට සාපේක්ෂව අඩුවෙන්ය. එහෙත් අපේ රටේ බස් යන්නේ උඩින්ය මිනිසුන් යනු හයේ අටේ කෑලිය. සතියකට සැරයක්වත් එකෙක් දෙන්නෙක්ට මරණය මුනගස්සවයි අනේ ඒඋනාට බුදුහාමුදුරුවෝ සහ ප්‍රසිද්ධ දෙවිවරු හතටපොලක්ම ඉස්සරහ වැඩ සිටී. ඩ්‍රයිවර් පාර බලන්නේත් දෙවියන්ගේ දෙපායටින්ය. උදේට වැඩ පටන්ගන්නේ අලි, හරක්, මොණරු, මීයෝ පිටේ යන දෙවිවරු සියල්ලටම හඳුන්කූරු දුම් අල්ලලාය ඒත් බස් එකේ නැගලා යන අපිට???<br /><br />හූනියම් යනු අනික් අයට කරදර කිරීමයි ඒත් පුදුමය නම් ඒකට ලොක්කීත් පින් ගොඩක් කර දේවත්වයට පත්වූ හූනියම් දේවතාවියයි. පින් ලැබෙන්නේ හොඳ දේ කලවිට වුවත් මේ දේවතාවියටනම් අනික් අයට වින කරත් පින් ලැබී ඇත. මට ඇති ලොකුම කනගාටුව නම් මේවාට වැඩියෙනම ඇබ්බැහි වී සිටින්නේ මේවාගේ දේවල් වලට විරුද්ධව බණ දෙසූ බුදුහාමුදුරුවන්ගේ බණ අසන පිරිසම වීමය අපි දැන් ඉන්නේ මිහිඳු හාමුදුරුවෝ එන්නත් කලින් තිබ්බ කාලෙද?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-4949277874346548158?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-87838387993320220832009-08-09T21:02:00.003+05:302009-08-09T21:02:00.110+05:30කාලෙන් කාලෙට මිනිස්සු කියනවානේ ඉස්සර නම් අරක තිබ්බ දැන් දකින්නවත් නැහැ, මේක දැන් වඳ වෙලා ගිහින් ඔය වගේ කතා මාත් හොයා ගත්ත ඉස්සර තිබිල දැන් වඳ වෙච්ච දෙයක් ඒක තමයි "හිනාව".<br /><br />මේක ගැන මන් මීට කලින් කොහේ හරි කියෙව්වා මට හරියටම මතක නැහැ බ්ලොග් එකකද නැත්නම් පොතකද පත්තරේකද කියලා. ඒකේ තිබ්බේ හිනාව දැන් දැන් අඩු වෙලා කියලා. ඒත් මන් නම් කියන්නේ ඒක දැන් වඳ වෙලා කියලා<br /><br />මේ ලොකේ සුන්ඳරම හිනාව තියෙන්නේ කාටද කියල ඇහුවොත් මන් නම් එකපාරටම කියන්නේ අවුරුද්දකට වඩා අඩු ඕනෙම බබෙකුට කියලා. මොකද ඒ හිනාව හරිම අව්‍යාජයි ඒක නිසා එකේ තියෙන්නේ පුදුම සුඳරත්වයක් ඒත් ලමයා වැඩෙන කොට ටික ටික ඒක නැති වෙලා යනවා.<br /><br />පාරේ තොටේ යනකොට මිනිස්සු දිහා බැලුවම කාගෙවත් මූනේ හිනාවක් දකින්නවත් නැහැ. උදේ පාන්දරටවත් කා එක්ක හරි හිනා උනත් ආපහු හිනා වෙන කෙනෙක් ඉන්නේ කලාතුරකින් (හිනා වෙලත් බැහැ හිනා උනාම සමහර අය කරේ යන්න එනවනේ ) . හැමෝම ඉන්නේ බුම්මගෙන හරියට අනික් මිනිහා තමන්ව ගිලියි වගේ කියලා හිතාගෙන (මාත් එහෙම තමා ඔය කිව්වට)<br /><br />අපේ මිනිස්සු හොඳට හිනා වෙන වෙලාවක් තියෙනවා ඒ තමයි අනික් මිනිහට වැරදුනාම. අන්න එතකොටනම් හිනාව කටෙන් එකයි.<br /><br />මිනිස්සුන්ගේ මූනේ තිබ්බ හිනාව අතුරුදහන් වෙන්න හේතුවක් නම් මට හිතාගන්න බැහැ ඒත් ජීවත් වෙන්න දඟලන දැඟලිල්ලෙදි දන්නේම නැතුව හිනාව අපෙන් අතුරුදහන් වෙලාද කොහෙද<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-8783838799332022083?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-71109489927171575082009-08-08T20:50:00.003+05:302009-08-08T20:50:00.556+05:30මේක තමයි මන් කන්න කැමතිම කෑම. ඇත්තටම සම්බෝලයි සුදු බතුයි තමා වැඩියෙන්ම කන්න කැමති. මතක ඇති කාලෙක ඉඳලා පුළුවන් හැමදාකම මගේ උදේ ආහාරය වශයෙන් වැඩිපුරම මන් කාල තියෙන්නේ සම්බෝලයි බතුයි තමා. මේකට තව බැදුමකුත් එකතු උනා නම් කියලා වැඩක් නැහැ.<br /><br />පොල් සම්බෝල වෙනුවට කොච්චි සම්බෝලයක් තියෙනවන ඒකත් ඉස්තරම්ම කෑම වේලක් තමා. සුදු බත් නැතුව රතු බත් නම් තියෙන්නේ ඇඹුල් තියල් කරපු මාළු කෑල්ලකින් බත් පිඟාන ඉවර කරන වෙලාව අඩු කරන්නත් පුළුවන් කමක් තියෙනවා.<br /><br />උදේ කෑමට වෙන මොනවා කෑවත් පොල්සම්බෝලත් එක්ක බත් කටක් හරි කෑවම වගේ ගතියක් හිතට නම් දැනෙන්නේ නැහැ.<br /><br />ඔය ටීවී එකේ පත්තරවල කියන විදිහේ පොෂණයෙන් පිරිච්ච දේවල් මොකුත්ම නැති උනත් මන් නම් හිතන්නේ සම්බෝලයි බතුයි ඔය සේරටම වඩා රස ගුණ පිරි කෑමක් කියලා.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-7110948992717157508?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-907088139780310422009-08-07T15:53:00.003+05:302009-08-07T16:12:41.223+05:30මොකුත් කියන්න හදන්වා නෙමෙයි ඔහේ දැකපු කීප දෙනෙක් ගැන ලියන්නේ<br /><br />ඊයේ කන්න ගිය වෙලාවේ වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙනම් කන සාක්කුවේ දාගත්ත කෙනෙක් කඩේ බත් කකා හිටියා. කොච්චර බීලා හිටියත් වෙන බේබද්දන්ට සලකනවට වඩා පොඩ්ඩක් වැඩි සැලකිල්ලක් මේ මනුස්සයට කඩේ හිටපු හැමෝම දැක්කුවා. බත් කෑවේ කන සාක්කුව ගාවට එනකම් ඔළුව පාත්කරගෙන කසිප්පු ගඳ පළාතේ ඉන්න බැහැ. අන්තිමට කාල ගියාම මට කිව්වා කවුද ඒ කියලා, පුදුමයි ඒ මේ හරියට ඉන්න ග්‍රාම සේවක රාළහාමිලු. ඔන්න මිනිස්සු රාජකාරි කරන විදිහ. ඔය වගේ වගකීමක් තියෙන රස්සවක් මේ විදිහේ මිනිහෙක් කරනකොට කවුරුත් එයාව ගනන් ගනීද?<br /><br />අද උදේ පාරේ කවුද කොට්ට කොට්ට කිය කියා කෑගගහා ගියා මන් කෙනාව දැක්කම මට පුදුම දුකක් ඇති උනේ ලොකු බයිසිකලක්වත් පැදගන්න තරම් උස නැති පොඩි එකෙක් අලි කොට්ට ගොඩකුත් බයිසිකලේ ගැට ගහගෙන කොට්ට විකුන විකුන ගියා. පොඩි එකා උනත් ජීවත් වෙන්න විඳින දුකක්.<br /><br />පහුගිය කාලෙ මාළු විකුනපු වයසක සීය කෙනෙක් ලඟදි දැක්ක බයිසිකලේ යනවා ඒත් වෙනදා තිබ්බ මාළු පෙට්ටිය දකින්න ලැබුනේ නැහැ. රටේ ඉන්න ලොකු ලොක්කෝ මොනවා කිව්වත් මිනිස්සු කන්නේ බොන්නේ අමාරුවෙන්. අද මේ මනුස්සයා තමන්ගේ රස්සවත් නැතුව කොහොම ජීවත් වෙනවද මන්දා, අපි මේ රස්සාවක් කරලත් අමාරුවෙන් ඉන්නකොට.<br /><br />මේ මනුස්සයගේ රස්සාව ලොරියෙන් සිමෙන්ති බාන එක. රස්සාව කරන්න තියෙන්නේ වරුවයිලු ලොරියම බානවට රුපියල් 700ක් ලැබෙනව නම් කිව්වා ඒත් හැමදාම වැඩ නම් නැහැ. සිමෙන්ති බාන කොට ඒවායේ රස්නෙට පිට පිච්චෙනවා කිව්වා. දැන් පිට ගන්න දෙයක් නැහැලු නානකොට එහෙම පුදුම දැවිල්ලක් කිව්වා. තනිකඩ කාලෙනම් මෙහෙම අමාරුවක් නොතිබ්බත් දැන් බැඳලා නිසා ජීවත් වෙන්නේ හරිම අමරුවෙන් කියලා තමා මෙයා කිව්වේ. ගෙවල් කුලිය රුපියල් 2000කුත් දෙන්න ඕනේලු. මේ මනුස්සයා ගොඩක්ම කනගාටු උනේ ඒ මොකටවත් වඩා තමන්ගේ බිරිඳ තමන් මොනවා කලත් සතුටු නොවෙන බව කියා. අන්තිමට ම්නිහා කිව්වා බැන්ද මෝඩකම් කියලා වෙලාවකට හිතෙනබව. (බැඳපු ගොඩක් අය ඔය කතාව කියන්වා මන් අහලා තියෙනවා, පුදුමේ කියන්නේ ඒ බව දැන දැන මිනිස්සු කසාද බඳින එකනේ ). මිනිස්සු ජීවත් වෙන්න විඳින දුකක්.<br /><br />අනේ මන්දා ජීවිතය හරි පුදුමයි අප්පා.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-90708813978031042?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-86683720465493198052009-08-03T15:27:00.003+05:302009-08-03T16:00:55.574+05:30ජීවත් වෙන්න නොකර ඉන්නත් බැරි<br />කරනකොට ජීවිතෙත් එපා වෙන<br /><br />නොකලොත් අතට කීයක් වත් නොලැබෙන<br />කලොත් අතේ ඇති ටිකත් මගට වියදම් වෙන<br /><br />නැති විටත් හිතට කරදර<br />ඇති විට ඊටත් වඩා කරදර<br /><br />අනේ මන්දා මේ අපි කරන රස්සාව......<br /><br />ගොඩක් වෙලාවට අපි කරන රස්සව ගැන අපි සතුටු වෙන්නේ නැහැ ඒත් ජීවිත් වෙන්න නම් රස්සාවක් කරන්නම එපායෑ ඉතින් අකමැත්තෙන් උනත් ඉතින් රස්සාවක් කරන්නම් වෙනවා. ගොඩක් අය රස්සාවල් මාරු කරන්නේ කරන රස්සාව ගැන තෘප්තිමත් නැති නිසා. කලාතුරකින් කෙනෙක් නම් දිගටම එකම තැන වැඩ කරන්වා. සමහර විට වෙන තැනකට යාමේදී ඇතිවෙන අවධානම නිසා වෙන්නත් පුළුවන් එහෙම නැත්නම් පුරුදු තැනනේ ඉතින් ඔහේ ඉන්නවා නිසා වෙන්නත් පුළුවන් .කලාතුරකින් කරන රස්සව ගැන තෘප්තිමත් නිසා වෙන්න පුළුවන්.<br /><br />මට නම් තාම බැරි උනා ආසාවෙන් වැඩ කරන්න හිතෙන තැනක වැඩ කරන්න. ගොඩක් තැන් එපා වෙන්නේ ඒවයේ පාලක අය විසින් ඉතා පහත් විදිහට සේවකයන්ට සලකන නිසා.<br /><br />සම්මුඛ පරීක්ශණවලදි නම් කියනවා අපේ කොම්පැනිය ඉතියෝපියාවේ (උදාහරණයක්)ලියාපදිංචි කරලා තියෙන්නේ කියලා, අපිත් ඉතින් ලොකුවට හිතනවා හැබැයි බැංකුවකින් ණය පතක්වත් දෙන්නේ නැහැ එහෙම තැන්වල වැඩ කරන අයට. මෙහෙ ලියාපදිංචිය හරිම වැදගත් සේවකයන්ට. පාලකයන්ට ලියාපදිංචි නොවෙන එක හොඳයි එතකොට බදු එහෙම ගෙවන්න ඕනේ නැහැනේ.<br /><br />වෙන රටවල ගැන කියලා මේ අය හොරෙන්ම EPF, ETF ගෙවන එකත් මග අරිනවා, ලොකු පඩියක් ගෙවනවනම් කමක් නැහැ එහෙම නැති උනොත් නම් ඉතින් කාලයක් වැඩ කරලා හිස් අතින් තමා ගෙදර යන්න වෙන්නේ.මම මේ කතා කරන්නේ ඉල්ලීම් ගැනම නෙමෙයි කිසියම් සාධාරණයක් තියෙන්න ඕනේ නිසා. මොකො අන්තිමේ අපිටත් වැඩක් නැහැ, රටටත් වැඩක් නැහැ අයිති කාරයෝ කොම්පැණිය වහලා දාල යන්න යන්වා.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-8668372046549319805?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-65737327305566650252009-07-24T11:42:00.005+05:302009-07-24T12:48:44.413+05:30මීට කලින් පොත් ගැන ලියල තියෙන්නේ මෙන්න <a href="http://maranaya.blogspot.com/search/label/%E0%B6%B4%E0%B7%9C%E0%B6%AD%E0%B7%8A">මේ</a> ටික සහ <a href="http://maranaya.blogspot.com/2009/05/blog-post_22.html">මේක</a> විතරයි. දැන් පොඩ්ඩකට කලින් අපේ <a href="http://blog.sudaraka.com/">හොඳ දරුවා </a>(ඌ තමා එහෙම කියාගන්නේ [සුදාරක] අනේ මන් නම් දන්නේ නැහැ ඕවායේ ඇත්ත නැත්ත.) එක්ක පොඩි චැට් එකක් දැම්ම පොත් ගැන සහ පොත් කියවීම ගැන ඉතින් බීම ගාවට මන් ආසම පොත් ගැන තව මොනා හරි ලියන්න කියලා හිතුනා.<br /><br />දැන් දැන් අන්තර්ජාලෙත් සිංහල පොත් බාගන්න තියෙනවා වගේ ඒත් පොතක් පොතක් වගේම අතේ තියාගෙන කියවනවා තරම් ඒකේ ගතියක් නැහැ කියලා මට නම් හිතෙන්නේ. මෙන්න <a href="http://www.sony.co.uk/hub/reader-ebook">මෙහෙම එකක්</a> තියෙනවා බාන පොත් කියවන්න ඒත් මටනම් මේකක මිල දරන්න බැහැ අනික ඒ සල්ලි වලිනුත් පොත්ම ගත්තම ඉවරයිනේ.<br /><br />මම නම් පොත් කියවන්න කැමතිම ඇඳේ නිදාගෙන ඒ ඇරෙන්න කලාතුරකින් තමා වාහනයක යනකොට පොත් කියවන්නේ පොත කියවනකොට පොතේ කඩදාසි වලින් එන අමුතු සුවඳ විඳින්නත් කැමතියි. ඒකෙත් මාර ගතියක් තියෙනවා. අලුතෙන් පොත් ගෙනවාම ඉතින් ඉඹ ඉඹ ඉන්න එක තමා කරන්නේ(ඉඳලා හිටලා භූමිතෙල් ගඳ පොතුත් නැත්තේ නැහැ).<br /><br />ඉතින් තව ටික දවසකින් සාහිත්‍ය මාසෙත් එන්වා, මේ පාර නම් එක පොතක් වත් ගන්න වෙයිද දන්නේ නැහැ ඒ තරමටම මගේ ආර්ථිකය අයහපත්. නිකන් ගිහින් බලලා එන්න බැහැ දැක්කොත් පොතක් ගන්නමයි හිතෙන්නේ.<br /><br />කවුරු හරි මන් අසාම පොත මොකද්ද කියලා ඇහුවොත් ඒකට හරි උත්තරයක් දෙන්න බැහැ මොකො මන් ආස පොත් ගොඩක් තියෙන්වා. අනික එක එක කාලෙට ආස පොත් වෙනස් වෙනවනේ. කරුණාසේන ජයලත්, සුනේත්‍රා රාජකරුණානායක, චන්ද්‍රසිරි දොඩංගොඩ වගේ අයගේ පොත් වලට ටිකක් වැඩිපුර කැමතියි.පොඩි කාලෙනම් දොන් පීටර් පියතුමා, මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ, ටී.බී ඉලංගරත්න, කුලසේන ෆොන්සේකා වගේ අයට තමා ගොඩක් කැමති උනේ.<br /><br />පොත්වලට කොච්චර ආස උනත් දවසින් දවස ඉහල යන පොත් මිළ නම් අපිව පොත් වලින් ටික ටික ඈත් කරන එක නම් කරනවා. (හැබැයි බෝතලේ මිළ නම් අහස උසට ගියත් අපි ඈත් වෙන්නේ නැහැ ). ඒ ගැන නම් බළවත් කනගාටුව<br /><br /><a href="http://rasthiyadukatha.blogspot.com/2009/07/blog-post_18.html">ලිෂාන්ගෙත් ලිපියක් තිබ්බ.</a><br /><br /><a href="http://dukaa.blogspot.com/search/label/%E0%B6%B6%E0%B6%AD%E0%B7%8A%20%E0%B6%91%E0%B6%B4%E0%B7%8F%20%E0%B6%B4%E0%B7%9C%E0%B6%AD%E0%B7%8A%20.%20.%20.">දුකාත් පොත් ගැන ටිකක් ලියලා තිබ්බ මෙතන</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-6573732730556665025?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-30614433161255611862009-07-18T16:46:00.002+05:302009-07-18T17:01:51.606+05:30මේ ලොකේ තියෙන භයානකම දේ මොකද්ද කියලා කවුරුහරි ඇහුවොත් මම නම් කියන්නේ ඒ තමා සල්ලි කියල. මොකද මීට වඩා මොනතරම් භයානක දෙයක් ලෝකේ හැදුවත් ඒකටත් මිලක් නියම කරන්න සල්ලි වලට පුළුවන් නිසා සල්ලි තමයි ලෝකේ තියෙන භයානකම දේ.<br /><br />සල්ලි නැතුව මිනිස්සුන්ට ජීවත් වෙන්න අමාරුයි ඒත් සල්ලි තිබීම ජීවිතේ නැති වීමට හේතුවක් වෙන වෙලාවල් නැත්තෙමත් නැහැ. ලංකාවේ විතරක් නෙමෙයි ලෝකේම වෙන මිනීමැරුම් ගත්තෝත් මේවායේ කෙලවරේ ගොඩක් වෙලාවට තියෙන්නේ සල්ලි.<br /><br />අපි අපිට කැමති විදිහට ජීවත් වෙන්න සල්ලි ඕනේ තමා ඒත් සල්ලි තියෙන කොට අපිට අපි කැමති විදිහට ජීවත් වෙන්න පුළුවන්ද මන්දා. සල්ලි කියන්නේ මහ පුදුම ජාතියක්, සල්ලි වලට කරන්න බැරි ජාති තියෙන්න පුළුවන් ඒත් සල්ලි වලට නොකරන්න බැරි ජාති හරි අඩුයි.<br /><br />ප්‍රේමය, සහෝදරකම්, නැදෑකම්, යාළුමිත්‍රකම්, මාපිය දූදරු සම්බඳතා සල්ලි වලට ඇති කරගන්න බැහැ ඒත් මේවා සුණුවිසුණු කරලා දාන්න සල්ලි වලට යන්නේ අපිට හිතා ගන්නවත් බැරි තරම් සුළු කාලයක් විතරයි.<br /><br />මෙච්චර භයානක සල්ලි හොයන්න මේ ලොකේ ඉන්න හැම කෙනෙක්ම දිවා රෑ නොබලා මහන්සි වෙන එකත් මහ පුදුම වැඩක් බලාගෙන ගියාම. බල්ලොත් නොකන සල්ලි කියල කතාවට කිව්වට සල්ලි වලට මිනිස්සුන්ව නම් බල්ලන් ටත් වඩා පහත් තත්වෙකට පත් කරවන්න පුළුවන්.<br /><br />අපි හැමොටම ජීවිතේ එක පාරක් හරි සල්ලි , ප්‍රශ්නයක් ඇති කරවලා තියෙන්වා ඒත් අපිට ජීවත් වෙන්න වෙලා තියෙන නිසා ඒ ප්‍රශන ඇති කරන සල්ලිම හොයන්නම වෙලා තියෙන ඒකත් මහ පුදුම වැඩක් ......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-3061443316125561186?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-36894488146145833662009-07-17T12:01:00.003+05:302009-07-17T12:22:50.689+05:30<a href="http://maranaya.blogspot.com/2008/10/blog-post_17.html">බියර්</a> ගැන කාලෙකට කලිනුත් ලිව්වා ඒත් ආයි ලියන්න හිතුනා පොඩි සිදුවීමක් නිසා.<div><br />පහුගිය දවසක අධික වෙහෙසකර කටයුත්තක නියැලෙන්න උනා. ඉතින් වැඩ කරලා වැඩකරලා හොඳටම මහන්සිවෙලා හිටියේ කොච්චරද කියනවනම් ඇවිදගන්නත් පන නැහැ වගේ.</div><div><br />මන් මේ පරිගනකයක් ඉස්සරහා ඉඳන් කරන රස්සවක් නිසා ශරීරය හොඳටම හොර වෙලා ඉතින් පොඩ්ඩක් ඇඟපත හොල්ලල වැඩක් කලොත් එහෙම පාන් කියාගන්න බැරුව යනවා. ඇයි ඉතින් මෙලෝ ව්‍යායාමයක් නැහැනේ.</div><div><br /></div><div>ඉතින් කොහොම හරි වැඩ ඉවර වෙලා රෑට කන්න යනකොට ෆ්‍රිජ් එකේ තිබ්බ එකම එක කූල් බියර් බෝතලය අපි දෙන්නෙක් බෙදා හදාගෙන බිව්වා. දවස් ගානක් ෆ්‍රිජ් එකේ තිබ්බ නිසා නියම ගානට කූල්. පුදුමේ කියන්නේ ඊට පස්සේ අර ඇඟේ මහන්සිය කොහෙන් ගියාද නැහැ. බියර් වලට පුදුම බලයක් තමා තියෙන්නේ මහන්සිය නැති කරන්න.</div><div><br />මන් මේ කිව්වේ බියර් ගොඩක් ගැන නෙමෙයි උපරිම බෝතලයක් විතර ප්‍රමානයක් ගැන. ඉතින් ඒ බියර් බාගෙත් බීල හොඳට කාල නින්දට ගිය නිසා පහුවදා උදේ ෆුල් ෆිට් එකේ නැගිට්ටා.</div><div><br /></div><div>අම්පාර වගේ කාෂ්ටක පැත්තක ගොඩක් ඇවිදලා හොඳටම මහන්සි වෙලා ඉන්න වෙලාවක මහන්සිය නිවන්න උනත්, නුවර එළිය වගේ හීතල පළාතක හීතලේ ගල් වෙලා ඉන්න වෙලාවක හීතල නැතිකරන්නත් හොඳට කූල් වෙච්චර බියර් වලට කරන්න පුළුවන් වීම මහ පුදුම වැඩක් (මන් කිව්වේ මේ මන් ගැන) මේ දේශගුණ දෙකටම මේ විදිහට ගැලපෙන වෙන බීම ජාතියක් නම් මට කල්පනා වෙන්නේ නැහැ.</div><div><br /></div><div>(අද උදේ ඉඳන් හයියෙන් වහිනවා කූල් බියර් එකක් තිබ්බ නම් ටිකක් ඇඟ රත් වෙන්න මරු කියල හිතෙන නිසා බියර් ගැන ලිව්වේ.)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-3689448814614583366?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-47138736259254959072009-07-05T16:54:00.003+05:302009-07-05T17:25:23.365+05:30මම ඉස්කොලේ යන්න පටන් ගත්ත දවසේ ඉඳන් ඉස්කොලේ ගියේ ස්කූල් බස් එකේ. ඊට පස්සේ පංතිවලටත් ගියා වෙන නොයෙක් ගමන් බිමන් බොහොමයක් බස් එකේ ගියේ. 88-89 කියන්නේ මේ රටේ භීෂණයක් තිබ්බ කාලයක් ඒ කාලෙදිත් මන් බස් එකෙ ඉස්කොලේ ගියා. කවදාවත් මට කිසිම ප්‍රශ්නයක් වෙලා නැහැ. බස් නැතුව පරක්කු උන දවස් තිබ්බත් ඒ වෙලාවට ගෙදරට පණිවිඩයක් දුන්නේ නැහැ කියල ගැටළුවක් ඇති උනේත් නැහැ.රැකියාවක් කරන කාලෙ වෙනකම්ම මට ජංගම දුරකථනයක් අතට ලැබුනේ නැහැ එහෙම උනා කියලා මට කිසිම පාඩුවක් වෙලාත් නැහැ.<br /><br />ඒත් දැන් කාලෙ වෙනස් තාලෙ අළුත් මොන්ටිසෝරි යන ළමයින්ටත් මොබයිල් ෆෝන්. ඉස්කෝල වලින් මොන තහනම්ක් දැම්මත් ඉස්කොලෙ යන ලමයි ගාවත් මොබයිල් ෆෝන් වැහි වැහැලා. සමහර අය ගාව දෙක තුනක්. හැබෑටම ජංගම දුරකථනය කියන්නේ අපිට නැතුවම් බැරි දෙයක්ද? මේක ඒ තරමටම වැදගත්ද? මේ වෙනකොට මාත් ඒකට ඇබ්බැහි වෙලා.<br /><br />මට කිසිම වැදගත් පණිවිඩයක් ජංගම දුරකථයට ලැබුනේ නැතත් ඒක නැතුව ගෙදරින් එලියට බැස්සොත් හරියට අයිඩෙන්ටි කාඩ් එක නැතුව කොළඹ යනවා වගේ දැනෙනේ. මේ වෙනකම් ජංගම දුරකථයක් තිබ්බ කියලා හදිස්සි අවස්ථාවකදි මට සිද්ධ උන වාසියක් නම් නැහැ.මන් මේ වෙනකොට ජංගම දුරකථන සමාගම් දෙකකට ගෙවලා තියෙන බිල් වල එකතුව දැක්කම මටම හිතෙන්වා මේ සල්ලි වලින් වෙන මොනා හරි කලානම් කොච්චර ප්‍රයොජනවත්ද කියලා.<br /><br />සමහර පිරිමි සහ කලාතුරකින් ගැහැණු අයත් ජංගම දුරකථන්යෙන් ගන්නේ මොන වගේ වැඩද කියලා ලංකාවේ තියෙන සමහර සයිට් වලට ගියාම බලාගන්න පුළුවන්. සිංදු අහන එක ඇරුනම ටීවී බලන්න, ගේම් ගහන්න, ෆොටො ගන්න, වීඩ්යෝ කරන වගේ දෙවල් තමයි ගොඩ දෙනෙක් ජංගම දුරකථනයෙන් වැඩිපුරම කරන්නේ. කලාතුරකින් කෝල් ගන්නවා නැත්නම් ඉතින් SMS හරි Miss Call හරි තමා. <br /><br />මන් නම් හිතන්නේ මේක එක්තරා විදිහක තේරුමක් නැති වසංගතයක් කියලා. අවාසනාවට මාත් ඒකට ගොදුරු වෙලා<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-4713873625925495907?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-42184822257380046422009-06-29T19:09:00.002+05:302009-06-29T19:27:06.073+05:30මේ දවස්වල නිතරම වැස්ස ඒක නිසා සතිඅන්තයේ කොහේවත් යන්න හිතුනේ නැහැ. ගෙදරට වෙලා නිදා ගන්න එක තමා වැඩිපුරම කලේ. ඊයේ (ඉරිදා)ටිකක් පායලා තිබ්බ නිසා දවල් ගියා නෑදෑ ගෙදරක ගිහින් ටික වෙලාවකින් එයාල එක්ක එහෙ දවල්ට කන්න හදලා තිබ්බ කෑම භාජනත් එක්කම අරන් ගියා මීගමුවේ වෙරළ උද්‍යානයට නාන්න.<br /><br />ඇතුලට යන්න වාහනේටම රුපියල් පනහක ටිකට් එකක් නම් කඩනවා. හැබැයි ඇතුලේ නඩත්තුව නම් අන්තිමයි. හැම තනම කුණු. කුණු දාන්න එකම එක තැනක් විතරයි මන් දැක්කේ ඉතින් මිනිස්සු හැමතැනම් දාලා. එක ටැප් එකක් තියෙනවා ඉතින් එතන දිග පෝලිමක් මිනිස්සු බෝතල් වලට වතුර එකතු කරන් තමා මුහුදේ නාලා ඇවිත් නාන්නේ (අපේ මාමා කෙනෙක් නම් කිව්වා මුහුදේ නෑවම ලුණු වතුර පිටින් ඉන්න ඕනෙලු නැත්නම් මුහුදේ නාපු එකෙන් වැඩක් නැහැ කිව්වා ඒකත් ඇත්ත එක අතකට). <br /><br />ඒ අස්සේ මගේ අතේ තිබ්බ ඉස්සො වඩේ එකක් කවුද එක පාරටම උදුර ගත්තා. බැලුවහම කපුටෙක් අවිත් උරහිස්සේ වහල අතේ තිබ්බ වඩේ කෑල්ල අරන් ගියා. වඩේ කෑල්ල ගැන නම් අවුලක් නැහැ ඒත් කපුටන්ගේ නියපොතු පාර වැදුනම තරු පේනවා. මීට කලින් දවසකත් කපුටෙක් මගේ ඔළුවේ වහගෙන ගියා (මගේ ඔළුව කපුටු කූඩුවක් වගේ නම් නැහැ යන්තම් කොන්ඩේ තියෙන්නේ). එදත් නියපොතු පාර මතක හිටින්නම ඔළුවට වැදුනා. <br /><br />කනගාටුදායකම තත්වේ තමා මිනිස්සු බීලා බොතල් දාලා සමහර එවා බිඳලා ඉතින් වීදුරු කටු හැම තැනම මුහුදු වෙරළට යනකොට ලොකු පොඩි හැමෝම සෙරෙප්පු සපත්තු ගලෝලා යන්නේ ඉතින් කකුල කැපෙන්න තියෙන ඉඩ නම් හරිම වැඩියි.ඒක නම් හරිම ජරා වැඩක්.මිනිස්සු බිව්වට කමක් නැහැ ඒත් ආයිත් දවසක ඇවිත් ආපහු බොන්න බීපු තැන ඉතුරු කරන්න ඕනේ කියන එක නම් හිතේ තියා ගන්නම ඕනේ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-4218482225738004642?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-85415171628898184642009-06-19T12:23:00.001+05:302009-06-19T12:23:46.111+05:30මේ දවස්වල මට ටිකක් හෙම්බිරිස්සාව ඉතින් හැම වෙලේම නහයෙන් බේරි බේරි තමා ඉන්නේ.<br />ඔය අතරේ මට සිද්ද් උනා පොඩි උවමනාවකට පොදු වැසිකිලියකට යන්න.<br />ලංකාවේ පොදු වැසිකිලි හරිම පිරිසිදුයිනේ ඉතින් ඒවා ඇතුලේ මාර සුවඳයි<br />සාමාන්‍යයෙන් නම් ගිහින් එනකම් හුස්ම ගන්නේ නැතුව තමා ඉන්නේ<br /><br />ඉතින් ඔන්න මන් මගේ කටයුත්ත සිදු කරමින් ඉන්න අතරේ මගේ නහයෙන් බේරෙන්න පටන් ගත්තා<br /><br />ඉතින් ඔයවගේ වෙලාවකට කරන්න තියෙන්නේ දෙවල් දෙකයි එකක් ලේන්සුවෙන් පිහදාගන එක<br />ඒත් මට ඒක කරන්න අත් දෙක නිදහස් කරගන්න විදිහක් නැහැ<br />අත් නිදහස් කලොත් මට සිද්ද වෙන්නේ කලිසම තෙමා ගන්න<br /><br />අනික් එක තමයි හොඳට උඩට හුස්මක් ඇදලා එලියට එනටික ඇතුලට ඇදලා ගන්න එක<br />අනේ මට එක කරන්න විදිහකුත් නැහැ<br />පොදු වැසිකිලියේ සුවඳවත් වාතයෙන් මගේ පෙනහළු පුරෝ ගන්න බැරි නිසා.<br /><br />මොනවා කරන්නද ලාවට දැනිච්ච ලුණු රසකුත් එක්ක මගේ කටයුත්ත මන් ඉවර කලේ තවත් කෙනෙකුට මූණ පෙන්නන්න බැරි තත්වෙකට පත් වෙමින්.<br /><br />වැඩිය සෙනගක් නොහිටපු නිසා ඉකමනින්නම මූණ පිහදාගත්තා වැඩේ ඉවර වෙලා.<br /><br />හැමදේම තිබ්බත් සමහර වෙලාවට අපිට පොඩි දෙයක්වත් කරගන්න බැරි තරම් අසරන වෙන වෙලාවල නැත්තෙමත් නැහැ මේ ජීවිතේ....!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-8541517162889818464?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-5104068830197221565.post-26489023232607706962009-06-18T14:14:00.003+05:302009-06-18T14:33:59.371+05:30අපේ ප්‍රධාන ආහාරය වෙන්නේ බත්. මම නම් තුන් වේලටම කන්න කැමති බත් ඒත් ඉඳලා හිටලා උදේ රෑ වේල් දෙකනම් වෙන වෙන කෑම ජාති කන්නත් අකමැත්තෙන් උනත් සිද්ධ වෙනවා. ඒත් දවලටනම් කොහොම හරි බත් ටිකක් කන්න තමා හැම වෙලේම ට්‍රයි කරන්නේ.<br /><br />අපේ සමහර අය ඉන්නවා බත් කන්න වැඩිය කැමති නැති අය ඉතින් ඒ අය බත් කන්න පුළුවන් කමක් තිබ්බත් වෙන වෙන දේවල් කනවා. උදේ රෑ වේල් දෙක අත ඇරියත් දවල්ටත් බත් නැතුව වෙන වෙන කෑම කන අය ඕනේ තරම් ඉන්නවා.<br /><br />තවත් කොටසක් ඉන්නවා බත් ටිකක් කන්න කොච්චර ආස උනත් එක වේලක් වත් බත් කන්න තරම් පුළුවන් කමක් නැති අය. මේක ලියන්න හිතුනේ ඒ අය නිසා. මම දවල්ට කන්න ගියාම එතනට එන සමහර අය දවල් කෑම ඒකට බොන්නේ ප්ලේන්ටියක් විතරයි. අපිට නම් ඉතින් දවල් කියන්නේ බත් කන වෙලාව මිසක් ප්ලේන්ටි බොන වෙලාවක් නෙමෙයිනේ. තවත් සමහරු වඩේ එකක් කාල ප්ලේන්ටියක් බොනවා. මේ අය අතරනම් බත් කන්න අකමැති නිසා ප්ලේන්ටි බොන අය නැහැ. බත් එකක් කන්න තරම් පුළුවන් කමක් නැති නිසා තමා මේ පිරිස වෙන මොනවායින් හරි දවල් වේල පිරිමහ ගන්නේ.<br /><br />අපි වට පිටේ මිනිස්සු බඩගින්නට ප්ලේන්ටි බොද්දි අපේ බත් මුලෙන් කොච්චර අපි විසිකරලා ඇද්ද? ඒක කාටවත් දෙන්න නම් බැහැ තමයි ඒත් අපි අතින් කොච්චරනම් බත් අහක ගිහින් ඇද්ද. දන්සැල්, මළ ගෙවල්, මගුල් ගෙවල්, දානේ ගෙවල් කියලා කොච්චර නම් කෑම අපේ අය අහක දානවා ඇද්ද?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5104068830197221565-2648902323260770696?l=maranaya.blogspot.com' alt='' /></div>මhttp://www.blogger.com/profile/03024141230071687472noreply@blogger.com