මගේ මරණය

පහුගිය දවසක අපි කට්ටිය නුවර එළියේ ගියා. නුවර එළියේ ගිහින් ඉතින් කරන්න දේවල් නැහැනේ ගිය වෙලාවේ ඉඳන් බොන එක ඇරෙන්න. බීම දැක්කම නෙමෙයි ඒත් තිබ්බ බයිට් එක දක්කම අපේ යාළුවෙක් ලියපු බ්ලොග් එකක් මතක් උනා. බලපු නැති අය මෙතනින් ගිහින් බලන්නකෝ. බොන්න තිබ්බේ ලෙමන් ජින් සහ ඇපල් සෝඩා. බයිට් එකට ඇපල් අච්චරු. හීනියට කපපු කොලපාට ඇපල් ගෙඩියකට ලුනු කුඩුයි ගම්මිරිස් කුඩුයි දාන විතරයි ඕනේ. පුදුම රසක් තියෙන්නේ. බයිට් එක හොඳ නිසාම හොඳට බොන්නත් පුළුවන්. නිකන් ඉන්න වෙලාවක ට්‍රයි එකක් දාල බලන්න මොකද හදාගන්න රුපියල් 30යිනේ යන්නේ එපා නම් විසිකලත් වැඩිය පාඩුවක් නැහැ. මන් හිතන්නේ ජින් ලෝකෙ හැම තැනම තියෙන්වා ඇපල් සෝඩා නැතත් ඇපල් ජූස් තියෙනවනේ ඒක නිස ඔය කොයි රටේ හිටියත් මේක ට්‍රයි කරල බලන්න බැරිකමක් නැති වෙයි.

මේ දවස් වල එපා වෙන්නම තියෙන නිසා හැමෝම කතාකරන දෙයක් වෙලා වැස්ස. යතුරු පැදිය ගමනා ගමනය සඳහා භාවිතා කරන අපි වගේ කට්ටියට ඉතින් උදේටයි හවසටයි වැස්සෙන් සිදුවන සේවාව ගැන නම් කියලා වැඩක් නැහැ. වැරැද්ද් වැස්සෙද නැත්නම් වහලෙ නැතුව මෝටර් බයිසිකල් හදපු මනුස්සයගෙද මන්දා. වැස්සත් එක්ක උදේට තියෙන සීතල නිදා ගන්න කියාපු එකක් ඒත් ඉතින් අවාසනාවට ජීවත් වෙන්න රැකියාවක් කරන්න වෙලානේ ඉතින් සීතලේ නිදා ගන්න වෙන්නෙ නැහැ. දවල්ට වහිනකොට නම් වැස්ස දිහා බලාගෙන හූල්ලන්වා අනේ ගෙදර හිටියනම් හොඳට පොරෝගෙන නිදා ගන්න තිබ්බා කියල. ඉස්කෝලෙ යනකාලේන්ම් වහින දවසට තමා වැඩියෙන්ම කැමැත්තෙන් ඉස්කෝලෙ යන්නේ මොකද එදාට ලමයි අඩුයි ගුරුවරුත් නැහැ කලින් ඉස්කෝලෙ අරිනව ඒක නිසා ගිය වෙලාවෙ ඉඳන් කාගෙන් වත් බැනුම් අහන්නේ නැතුව වැස්සෙ සෙල්ලම් කරලා ගෙදර එන්න පුළුවන් නිසා. ඒවා නම් ඉතින් හැබෑම සොඳුරු මතකයන්.

වැස්සත් එක්ක තියෙන සීතලේ මත්පැන් වඩියක රහ බලන්න තිබ්බනම් ඉතින් මරේ මරු.

මගේ ඇඟ පුරාම තියෙන කම්මැලිකම ගැන තව ටිකක් ලියන්න ඕනේ කියල හිතුනා.හිතේ කොච්චර දේවල් තියෙනවද කරන්න ඕනේ කියල හිතාගෙනෑ ඒත් ඒවා හිතේ තියෙනවා විතරයි ක්‍රියාත්මක වෙන්නේ නැහැ. ඒවා ක්‍රියාත්මක කලානම් මම බිල් ගේට්ස් වත් පරද්දල. නොදන්නෙත් නැහැ. කරන්නේත් නැහැ.

සරීර සෞඛ්‍ය එච්චර යහපත් නැහැ වගේ තේරුන නිසා අද වැඩට ගියේ නැහැ. ගෙදර ඉඳන් ශාන්ති දිසානයක ගේ දොලොස් මහ නවකතාව කියෙවුවා. ඒක ඉරිදා ලක්බිම පත්තරේ කොටස් වශයෙන් ගිය නවකතාවක්. මන් පොත ගත්තේ පොත් ප්‍රදර්ෂනයෙන්. සියල්ලෝම සතුටින් විසිරගියහ ජාතියේ පොතක් නෙමෙයි නිසා ඒකෙන් සතුටක් දැනුනේ නැහැ.

මේ දවස්වල හැඳෑවට වහිනව. වහිනව විතරක් නම් මදෑ අකුණුත් ගහනව ඉතින් නිතරම ට්‍රිප් එක යන නිසා වැඩිපුර ඉන්නේ කලුවරේ. හරිම සීතලයි. හීතල නැතිකරන්න පුළුවන් ජාති දෙකකට විතරයි එකක් තමා මත්පැන් වඩියක් අනික ගැන මන් කියන්නේ නැහැ. මේ වෙලාවේ වැස්සයි හීතලයි එක්ක මාත් එකක බ්‍රැන්ඩි වීදුරුවකුත් තිබ්බානම් කියලා වැඩක් නැහැ

පටන් ගන්න කොට නම් හිතුවේ හැමදාම බ්ලොග් පොස්ට් එකක් දානව කියල එත් දැන් දැන් ටික ටික ඒක මග ඇරෙනව. බ්ලොග් එකක් ලියන්න පැය භාගයක් හොයාගන්න තරම් කාර්ය බහුල පුද්ගලයේක් නම් නෙමෙයි මම. මන් හිතන්නේ තියෙන කම්මලි කම. මොකද ලියන්න දේවල් හිතේ ඕනේ තරම් තියෙනව. වෙලාවත් නැත්තෙම නැහැ එ උනාට ලිපි තමා නැත්තේ. මන් හිතන්නේ මගේ ජාතියේ වැරැද්දක් ද කොහේද. මේ ලඟදි කවුදෝ කියල තිබ්බ ශ්‍රී ලාංකිකයො ඉක්මනින් යමක් තේරුම් ගත්තට වැඩ කරන්න හරිම කම්මලි කියල. ඒකනම් ටිකක් ඇත්ත.

ගිනි මද්දහනේ
දවල් දොලහට
උණුසුම් කබායකින් සැරසී
සීතල තාර පාර මත
නිරුවත් දෙපයින් සිට
වින්ඳා මම
ජීවිතයේ සුන්ඳරත්වය!!!

කතාවට කියනව මිනිස්සු මුලින්ම බොන්න පටන් ගන්නේ බියර් වලින් කියල. මගේ ගැන ගත්තොත්නම් ඒක ඇත්ත. මොක්ද ඉතින් මාත් මුලින් බිවුවේ බියර් ටිකක් විතරයි පස්සෙ ඒක බියර් ගොඩක් උනා අන්තිමට අරක්කු , ජින්, වොඩ්කා, බ්‍රැන්ඩි බවට පත් උනා. හැබැයි තාම මුල අමතක කරල නැහැ ඉඳලා හිටලා බියර් බොනව ඒ වගෙම අනික් ජාතියක් බොන්න තරම අවට පරිඅස්‍රය සුදුසු නැත්නම් ඒ වගේ වෙලාවටත් ඉතින් බියර් තමා. ගොඩක් මහන්සි වෙලා ඉන්න වෙලාවට හොඳට කූල් බියර් එකක් ගැන මතක් කලත් මහන්සිය නැතිවෙනව එහෙවු එකේ එහෙම එකක් ඒ වෙලාවට බිවුවම් වෙන දේ කියන්න ඕනේ නැහැනේ .බියර් වල ඔක්කොම හොඳයි එක දේයක් ඇරෙන්න. බොන කොට බොන්න පුළුවන් වගේම ආපහු යනකොට යන්නත් පටන් ගන්නව එපා වෙනකම්. මේක කටින් ආපහු යන්න ගත්තොත් නම් බීම එපා වෙනවන දවස් දේක තුනකට. මොකද ඒක එතරම් අමරු කාරියක් නිසා

දැන් ඉතින් බියර් බොන්නත් අමරුයි මොකද ඒකෙත් ගනන් වැඩි කොරලනේ.